Skip to main content

...............................................................................................................

.......................................................
NIEUWS WO2
ACHTERGRONDEN
BEZETTING NL
CURIOSA VAN DE OORLOG
DOSSIER KLAAS FABER
DOSSIER MARKTPLAATS
FOTO'S
JODENVERVOLGING
LANDOORLOG
LUCHTOORLOG
USAAF Aanval 4 juli
Bombardement Geleen
OORLOGSDAGBOEK
OVERZICHT WO2
VANDAAG GEBEURD
ZEEOORLOG
Memobord gastenboek
Indie-45-50
marktplaats-fotos
Leestafel
marai
INDEPERS

 N I E U W S  -   W O 2  . T K  





  L  U  C  H  T  
..
..

O O R L O G 






Lancaster vliegt over bij onthulling monument


GIESSENLANDEN, 3-04-2015 -  Bij de onthulling van het vliegersmonument in Giessenburg op 2 mei maakt de Lancaster PA474, één van de 2 vliegwaardige Lancaster bommenwerpers uit WO2, drie saluutvluchten boven het dorp.  

Foto rechts: het vliegtuig in kwestie.

Dat maakte de orginsatoren van het monument deze week bekend. “Een eer voor ons en speciaal voor de 43 familieleden van de vliegeniers die overkomen uit Amerika, Engeland en Canada, stelt Peter Tek, voorzitter van de Stichting Vliegeniersmonument Giessenlanden. 

De Lancaster PA474 kam
in mei 1945 van de productielijn. "De twee Halifax bommenwerpers die in Giessenlanden neer zijn gekomen lijken er zeer veel op. Dit is echt uniek voor Giessenburg, Giessenlanden en de regio eromheen."

Britse bommenwerpers komen slechts enkele malen per jaar over objecten in  Nederland vliegen, meestal in verband met herdenkingen. De vliegtuigen zijn meestal onderdeel van de Battle of Britain Memorial Flight, en zo ook in dit geval. De BBMF vormt een onderdeel van de RAF.

Pieter van Vollenhoven
Bij de onthulling van het monument, om de geallieerde vliegtuigen die in de Tweede Wereldoorlog in Giessenlanden crashten of een noodlanding maakten te herdenken, zal ook Pieter van Vollenhoven aanwezig zijn. Van Vollenhoven diende als officier in de Luchtmacht.





Heinkel-bommenwerper in Rotterdam


ROTTERDAM, 26-03-2015 - Er vliegt na 75 jaar weer een Duitse bommenwerper boven Rotterdam, dit keer in vrede. Het is een Heinkel He 111 bommenwerper bedoeld voor een tentoonstelling over de meidagen in Rotterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Foto rechts: het toestel net binnengebracht in de Ondcerzzeetbootloods, gfsrteren.

 De  bommenwerper is 25 maart door de Koninklijke Landmacht vanuit een schip op de kade getakeld.  Aansluitend is hij de Onderzeebootloods RDM Rotterdam bij Heijplaat binnengebracht. Het historische toestel in beschildering uit 1940 is de afgelopen maanden klaar gemaakt voor de grote tentoonstelling '

De Aanval - mei 1940, vijf dagen strijd om Rotterdam'. Het toestel is een week onderweg geweest vanuit het Militärhistorisches Museum (MHM) Flugplatz Berlin-Gatow.

Op 14 mei 1940 bombardeerden Heinkel He 111 bommenwerpers van Kampfgeschwader 54 het hart van Rotterdam. De bommenwerpers van het type dat het oude Rotterdam verwoestten wordt de blikvanger  van de grote tentoonstelling 'De Aanval - mei 1940, vijf dagen strijd om Rotterdam', die van 30 april t/m 25 oktober is te bezoeken in de Onderzeebootloods RDM Rotterdam.



Dit jaar is het 75 jaar geleden dat Nederland door de Duitse inval betrokken raakt bij de Tweede Wereldoorlog. In Rotterdam werd van 10 tot en met 14 mei 1940 onafgebroken gestreden in de stasd.

Deze bewogen dagen herleven vanaf 30 april weer in de voormalige Onderzeebootloods van de RDM bij Heijplaat. De expositie De Aanval – mei 1940, vijf dagen strijd om Rotterdam wordt gedomineerd door de grote, dreigende vorm van een Heinkel He 111. Enorme projecties, persoonlijke verhalen en originele objecten laten de strijd vanuit drie perspectieven zien: de verwarring bij de bewoners, het verzet van de Nederlandse militairen én de ervaring van de Duitse soldaten.

Deze niet eerder vertoonde aanpak is mogelijk door samenwerking van Museum Rotterdam, Stadsarchief Rotterdam en het Militärhistorisches Museum Flugplatz Berlin-Gatow.








Operation Varsity: 70 jaar na grootste luchtlanding uit WO2







Foto boven: de stad Wesel, achter Nijmegen, werd door bombardementen uit de lucht en met kanonnen vrijwel vernietigd. In de plaats van 24.00 mensen woonden na 23 maart nog 1900 mensen.

door Arhur Graaff
WESEL, 24-03-2015 - Vandaag is het 70 jaar geleden dat de enorme Opretaion Varsity van start ging: de aanval deels vanuit Nederland van de geallieerden op de oostelijke Rijnoever. Bij deze succesvolle luchtlandingsoperatie onder leiding van veldmaarschalk Montgomery werden 16.000 man overgebracht. Daarmee kreeg Monty zonder verdere belemmering van grote rivieren eindelijk toegang tot Duitsland en startte de vervovering van het land.

Deze toegang had Monty al een half jaar eerder willen hebben door Operation Market Garden, die echter mislukte door onvoldoende voorbereiding, slecht weer en de toevallige aanwezigheid van sterke nazitroepen.

Foto rechts: het US 507th Para regiment, net geland bij Wesel.

Door de grote sterke van de geallieerde legers en luchtvloten werden diverse kleine plaatsen achter de Rijn vrijwel van de aardbodem geveegd, zoals Wesel, vlak achter Nijmegen.

Onder grote belangstelling van de Britse premier Churchill, de generaal  Eisenhower en de veldmaarschalken Montgomery en Brooke startte de operatie op 23 maart om 20 uur, met een bombardement op Wesel. De volgende dag ging de amfibische oversteek tussen Rees en Wesel van start.

Er namen aan deel het Britse 6th Airborne Division, de US 13th Airborne Division en de US 17th Airborne Division, als onderdelen van het  XVIII Airborne Corps. Bij geen enkele andere luchtalndingsoperatie zijn er tijdens WO2 zoveel manschappen  op één dag overgebracht. Daarbij kwam dat de operatie een succes was, hoewel er enkele kleinere fouten optraden.
De geallieerden zetten in:
  • 541 transportvliegtuigen in, plus
  • 1.050 troepentransportvliegtuigen en
  • 1.350 zweefvliegtuigen als sleep. 

Daaronder 900 Waco CG-4a's, 420 Hora Airspeeds en Generakl ASircraft Hamilcars. de bescherming kwam van 2.153 geallieerde gevechtsvlietuigen van de US 9th Air Force en de RAF. er werden 12 parachiutebataljons overgebracht en afgeworpen. Daarvan 5 Britse, 1 Canadese en 6 Amerikaanse.


Voorafgaande hieraan was de oostelijke oever urenlang beschoten door 3.000 stukken van de geallieerde artillerie. Grote aantallen amfibievoertuigen, kleine landingsboten en drijvende tanks staken de Rijn over.

Foto rechts: de positie van de geallieerde en Duitse legers voor de aanval.

De genie begon onmiddellijk, onder dekking van rookgordijnen met de aanleg van bruggen. Op 24 maart werd op één dag een pontonbrug van 350 m bij Wesel over de Rijn gelegd.
Stroomafwaarts bij Emmerich stak het 1e Canadese leger de Rijn over.

Het Amerikaanse 9e leger maakte ten zuiden van Wesel de oversteek. Op 24 maart stegen vanaf vliegvelden in Oost Engeland en Frankrijk vliegtuigen op om een gigantische 35 kilometer lange luchtvloot te vormen om 40.000 (!) Britse en Amerikaanse para’s op de oostelijke Rijnoever in de omgeving van Hamminkeln te droppen.

Na de landing moetsen de para's zware gevechten leveren en leden zware verliezen. Zij wisten echter hun gestelde doelen te bereiken.

Foto links: de pontonbrug die de genie in ongeveer 6 uur construeerde over de Rijn bij Wesel op 24 maart 1945, exact 70 jaar terug.

Vijandelijk geschut werd uitgeschakeld en nog geen vijf uur later hadden zij al contact gemaakt met de geallieerde grondtroepen.

Na vijf dagen kon de Rijnovergang tussen Emmerich/Rees/Wesel en Rheinberg als een compleet succes worden bestempeld.

Drie geallieerde legers, het 1ste Canandese, het 2de Britse en het 9de Amerikaanse,  stonden aan de oostoever van de Rijn.

De opmars richting Elbe, via het Ruhrgebied en de bevrijding van de Oost-Nederland lag open.

Die opmars zou na deze overwinning slechts zes weken kosten, terwijl de tocht in  Normandië was begonnen op 6 juni 1944 - negen maanden daarvoor.

De officiële overgave vond plaats op 9 mei 1945 in Berlijn.



Foto onder: een bomkrater in Wesel, eind maart 1945.Erin zitten gevangen  Wehrmacht-csoldaten,










Naspelen slag om Ypenburg na 75 jaar met namaaknazi's


YPENBURG, 5-02-2015 - Op zaterdag 9 mei 2015 zullen acteurs en onder hen namaaknazi's de slag om Ypenburg naspelen. Het evenement start om 11.00 uur op het voormalige vliegveld Ypenburg, op het evenemententerrein aan het Böttgerwater.


Foto rechts: het vooroorlogse hoofdgebouw va Ypenburg heeft de oorlog doorstaan.


Ypenburg werd op 10 mei 1940 aangevallen en veroverd, maar diezelfde dag weer door de Nederlanders heroverd, net als de andere Haagse vliegvelden Ockenburg en Valkenburg.


De grootste Duitse troepenmacht bij de luchtaanval op Nederland op 10 mei 1940 werd ingezet rond  vliegveld Ypenburg, met ongeveer 6.000 Duitse para's.


Om ongeveer 04.15 uur begonnen de Duitsers vliegveld Ypenburg te bombarderen.


Om 04.30 uur werden verschillende golven parachutisten  gedropt. Nederlands machinegeweervuur verstoorde deze landingen, en maakte slachtoffers en verspreidde de aanvallende eenheden. De Duitsers vielen het vliegveld verder aan en slaagden erin het hoofdgebouw  te bezetten.


Hierna hesen zij de Duitse vlag als signaal van hun overwinning. Nederlandse troepen konden echter verhinderen dat de Duitsers verder Den Haag in trokken.
Ypenburg werd veroverd  met als doel het te gebruiken als Duitse uitvalsbasis voor de gevangenneming van de koningin en de regering en voor het veroveren van het Nederlandse regeringscentrum. Dit mislukte toen de Nederlanders het vliegveld heroverden. (zie slag om Den Haag).


Ondanks de verovering van drie vliegvelden was het hoofddoel mislukt. Enkele uren later lanceerde het Nederlandse leger een tegenoffensief om de veroverde vliegvelden weer in te nemen.


Foto rechts: 10 mei 1940 - brandende Duitse vliegtuigen op Ypenburg.De toestellen op de foto zijn Ju 52s, de gebruikelijke transporttoestellen voor Duitse para's.


De Nederlandse  tegenaanval begon in Ypenburg. 


Zwaar in de minderheid en alleen met munitie die was buitgemaakt op de Duitsers, slaagden Nederlandse troepen erin om in een positie te komen om het eigen vliegveld met artillerie te beschieten.


Daartegen hadden de Duitse luchtlandingstroepen op dat moment geen verweer.


Foto rechts: het plan voor de Nederlandse tegenaanval op 10 mei 1940 op Ypenburg.


Dit veroorzaakte zware schade aan het vliegveld en dwong Duitsers de zwaar beschadigde en in brand geschoten gebouwen te ontvluchten, waardoor zij hun sterke verdedigende positie verloren.


Nederlandse troepen slaagden erin om het vliegveld te bereiken en de aanval door te drukken. In de gevechten die volgden waren vele Duitse soldaten genoodzaakt zich over te geven.


De Duitsers verloren op 10 mei 1940 bij Ypenburg bovendien 32 vliegtuigen (op 10 mei in totaal op die ene dag 519 toestellen, volgens de database van de Studiegroep Luchtoorlog Nederland - een nog steeds ongeëvenaard wereldrecord)). 


Onder de Nederlanders was de jonge luitenant George Maduro, die later in het verzet ging en uiteindelijk in Dachau werd omgebracht. Hij ontving de Militiare Willemsorde postuum.


In de oorlogsjaren werd Ypenburg vanwege, voor de Duitsers, ongunstige ligging niet als militair vliegveld gebruikt. Wel werden vanaf hier in maart 1945 V1's gelanceerd. In april 1945 vonden hier voedseldroppings plaats.


Het monument op het ILSY-plantsoen herinnert aan de Nederlandse wapenfeiten, waarbij 100 Nederlandse soldaten het leven lieten. . Bovendien ontlenen veel Ypenburgse straten hun naam aam deze strijd.


Het is de vraag of de deelname van namaaknazi's kan doorgaan. Tegen deelname van dit soort groepen rijst steefs meer bezwaar.


Herdenkingen 10 mei 2015
Op zondagmorgen 10 mei 2015 om 10.30 uur vindt bij monument voor de Grenadiers en Jagers, die bij de slag om de Residentie in mei 1940 zijn gesneuveld, de herdenking plaats. ‘s Middags vindt bij het 10 mei 1940 monument op het ILSY-plantsoen van 14.00 tot 15.00 uur een uitgebreide herdenking plaats.





Commissaris koning Smit onthult vliegersmonument in Giessenburg



GIESSENBURG (Alblasserwaard), 17-01-2015 - De nieuwe commissaris van de koning van Zuid-Holland, Jaap Smit, heeft toegezegd op 2 mei in Giessenburg een monument voor omgekomen geallieerde vliegeniers uit WO2 te onthullen.

Foto rechts: één van de neergestorte vliegtuigen, een halfiax bommenwerper, met erin aangegeven waar de bemanningsleden precies zaten. Illustratie stichting Vliegersmonument Giessenburg.

Er stortten tijdens de WO2  7 geallieerde vliegtuigen neer in huidige gemeente Giessenlanden en daarbij kwamen er 11 Britten, 1  Canadees en 2 Amerikanen om.

Het ging om 5 bommenwerpers en 2 jagers: 1 Amerikaanse P-47 jager en 1 Amerikaanse P-51 Mustang, 2 Halifaxen en 3 grote B-17's. Op 11-12 juni 1943 kwamen met een Halifax 5 RAF-vliegers om.

Op 28 juli 1943 stierven 2 Amerikanen van een B-17. Volgens de voorzitter Peter den Tek van de stichting Vliegeniersmonument zijn hiermee alle crashes en slachtoffers daarvan uit WO2 in deze gemeente in kaart gebracht.

De kosten van het monument zijn € 25.000, maar er is nu nu al € 12.000 binnen, waarvan  € 5.000 van de gemeente. Het kunstwerk wordt gemaakt door Paul Pallandt uit het nabije Ottoland. Het wordt een sokkel met een plaat van corten-staal van 3 m hoog met vliegtuigen uitgesneden plus de namen van de dorpen. Er komt ook een Infobord.

De drie Giessenlandse historische verenigingen zijn bezig met de voorbereidingen om een monument ter nagedachtenis hieraan te realiseren. Vanaf begin dit jaar kunnen  belangstellenden certificaten kopen. dat kost 10 euro draagt bij aan de totstandkoming van het monument.

Foto rechts: sergeant E. Cassingham, RAF, één van de doden. Op de foto boven is zijn plek als navigator in de Halifax te zien. Hij was 23 en niet lang getrouwd toen hij stierf.

ieder certificaat is gedrukt op dik papier waarbij het logo en de naam van de stichting in relief is afgebeeld. Ieder certificaat heeft een uniek nummer dat tevens dienst doet als lotnummer voor de verloting van een rondvlucht boven Giessenlanden.

Dit maakte de Stichting Vliegeniersmonument Giessenlanden WO2 bekend. 'Wij zijn helemaal trots dat de Commissaris vd Koning @JaapSmitCdK ons Vliegeniersmonument komt onthullen op 2 mei a.s.!'. Naast het monument besteedt de stichting ook veel aandacht aan educatie. Eind januari ligt er volgens de planning een lesbrief klaar voor de hoogste groepen van de basisscholen.

In februari en maart kunnen leerlingen van de hoogste groepen van de Giessenlandse basisscholen meedoen aan een gedichten-, verhalen-, teken- en knutselwedstrijd van xde monumentenstichting. De mooiste tekeningen en knutselwerkjes komen dan op een  tentoonstelling in museum Het Reghthuys in Giessenburg en bij de Historische Vereniging Arkel & Rietveld. Het mooiste gedicht mag worden voorgedragen bij de onthulling van het Vliegeniersmonument op 2 mei.





Resten eerste straaljager gevonden die in NL ooit werd neergeschoten






DEELEN, 27-10-2014  - Vlakbij het vliegveld Deelen is zijn resten van het eerste straalvliegtuig gevonden, dat ooit in Nederland werd neergeschoten.

Het werd overigens kilometers verderop, juist  ten zuiden van Arnhem, bij Elden neergeschoten.

Foto rechts: in de kleine cirkel bij het kruispunt de crashsite bij Elden, ten zuiden van Arnhem. De resten van het toestel zijn nu ten noorden van de stad gevonden.

Onduidelijk is waarom de resten helemaal over de Rijn naar de rand van de Veluwe bij Deelen zijn vervoerd.



De gemeente Arnhem bekijkt de zaak omdat er waarschijnlijk nog ergens twee bommen van het vliegtuig in de grond zitten, zo liet voorlihctster Susanne Boerhof van de gemeente weten..

De resten worden momenteel opgegraven. Het vliegtuig, een Messerschmitt Me 262, was de eerste operationele straaljager die in de Tweede Wereldoorlog deelnam aan de strijd. Dit toestel stortte neer op 12 september 1944. Daarover bestaat goede documentatie, o.m. van de historicus drs Willem Tiemens.

Wat er met de resten gaat gebeuren, is onduidelijk. Medewerkers van het Museum Deelen, die bij de vondst en het opgraven betrokken waren zijn, konden niet bereikt worden.
De Me 262 werd ontworpen als jachtvliegtuig maar moest op last van Hitler di9enen als bommenwerper.

De 262 bleek echter niet geschikt omdat het vliegtuig door zijn hoge snelheid van 870 km/u - het snelste operationele toestel op continentaal Europa van dat moment - te onnauwkeurig was. Uiteindelijk zagen de nazi's dit in en zetten de Me 262 weer als jagers in.

Foto links: een vleugeldeel met nog herkenbaar het zwarte Duitse kruis erop.

Het neergestorte toestel droeg echter volgens betrouwbare documentatie 2 bommen van elk 250 kg, die volgens dezelfde documentatie niet ontploft zijn.

De wrakstukken van het vliegtuig zijn gevonden in een bomkrater. Die bomkraters werden vaak gebruikt als een soort 'vuilnisgat'. Dit is niet de plaats waar het toestel neerstortte.

Het vliegtuig is op 12 september 1944, 5 dagen voor de slag om Arnhem, bij Elden door eigen nazi- luchtafweergeschut naar beneden gehaald.  Waarschijnlijk hebben de Duitsers het vliegtuigresten daar zelf begraven. Museum Deelen gaat nu verder onderzoek doen naar het vliegtuig.

Volgens drs Willem  Tiemens, een in 2006 gestorven Gelderse historicus gespecialiseerd in de oorlog, werd dit vliegtuig door eigen vuur neergehaald.

De reden daarvoor was dat het type vrij zeldzaam was: een razendsnelle tweemotorige straaljager, waarvan er slechts 1433 gebouwd werden. Volgens Tiemens werd het toestel door een batterij van de Reichsarbeitsdienst neergehaald.

Volgens een studiegroep zijn er boven Nederland 14 van deze vliegtuigen neergehaald.het lijtk waarschijnlijk dat daarvan meer dan allen die van Elden door eigen vuur is vernietigd. Hieronder een uittreksel uit de database van de Studiegroep Luchtoorlog 1939-1945


T3968B3 Sep 44
Volkel AirfieldA-2a170016Kdo. Schenck-

T401912 Sep 441430Crashed near Elden, just ne of Eldens Viaduct (sw of Arnhem)A-2a1301263./KG 51Uffz.H.Schauder
T44725 Oct 441500Crashed in Overasselt - Nederasselt areaA-2a1700933./KG 51Hptm.H-C.Buttmann
R108512 Oct 44
Havelte AirfieldA-1a1103881./Kdo NowotnyOblt.P.Bley
T453613 Oct 441215Crashed near Schoenmakershoeve Wilp (Municipality Voorst)A-2a1700643./KG 51Uffz.E.Delatowski
T459929 Oct 44
TubbergenA-1a1103871./Kdo.NowotnyLt.A.Schreiber
T46121 Nov 441423Crashed Goorseweg - Driebelterweg between Markelo and GoorA-1a1103863./Kdo.NowotnyOfhr.W.Banzhaff
T4733A26 Nov 44
Wildenborch 5 km sw of Lochem)A-2a1701202./KG 51Uffz.H.Sanio
T474928 Nov 441030Crashed near "Mariahof" farm at Het Geremt se of HelmondA-2a1701223./KG 51Hptm.R.Rösch
T480010 Feb 441615Crashed Voorbroeksweg 5 IJpelo (Municipality Wierden)A-2a1701083./KG 51Fw.H.Lenk
T485725 Dec 441230Crashed near Dorpsehei - Kraanmeer ErpA-2a1701264./KG 51Lt.H-G.Lamle
T528121 Feb 451740Crashed w of Udense Dreef SchaijkA-2a1700991./KG 51Ofhr.G.Rohde
T53402 Mar 45
Crashed at Hagerhof VenloA-2a1105535./KG 51Hptm.F.Abel
T5494E1 Apr 45
Twente AirfieldA11063610./NJG 11-













Lichaam in Lancaster in Werkendam; kijkdagen aangekondigd




WERKENDAM, 22-10-2014 - Bij de berging van een Britse bommenwerper in Werkendam zijn vorige week vrijdag stoffelijke resten gevonden.

Het gaat waarschijnlijk om de overblijfselen van de staartschutter van de aangetroffen Lancaster. Dat heeft de gemeente Werkendam  maandag bekendgemaakt. Op 25 oktober en 1 november zijn er kijkdagen op de opgravingslocatie.

De resten zijn voor identificatie getransporteerd naar het laboratorium van de Bergings- en Identificatie Dienst van de Koninklijke Landmacht in Soesterberg.

Laat in de avond van 21 juni 1944 vertrok een luchtvloot van 127 Lancasters en 6 Mosquito-jagers van de Royal Air Force vanuit Engeland richting Duitsland.

De vloot had twee doelen: een aanval op een belangrijke fabriek voor synthetische olie in Wesseling en het verstoren van de Duitse nachtjager-communicatie.

Tijdens deze operatie gingen maar liefst 37 Lancasters verloren, ook twee Lancasters van het 101st Squadron. Voor die tijd was dat relatief veel. Een Duitse nachtjager haalde een van deze twee Lancasters neer. Dit vlieg­tuig crashte rond 1.50 uur in de buurt van Werkendam.

In de Tweede Wereldoorlog zijn bijna 6.000 vliegtuigen van vriend en vijand boven Nederkland neergestort. Daarvan is 85% geborgen. Het bergen van een vliegtuig vergt veel tijd en energie en het kost meestal enkele tonnen. Ieder jaar kunnen daarom maar een paar vliegtuigen worden geborgen.

Bij velen, zo stelt de gemeente Werkendam, leeft de verwachting dat de gevonden stoffelijke resten van de vermiste staartschutter John E. Keogh zijn. Of dat zo is, wordt onderzocht door de Bergings- en Identificatie Dienst van de Koninklijke Landmacht. Het ministerie verzorgt de contacten hierover met de Britse autoriteiten die op hun beurt eerst de nabestaanden informeren en daaarna pas de gegevens openbaar maken.

Kijkdagen
Zaterdag 25 oktober en zaterdag 1 november zijn er kijkdagen van van 11.00 uur – 15.00 uur. Locatie: Hoek Weeresteinweg / Grote Waardweg Werkendam.

Data: zaterdag 25 oktober en zaterdag 1 november

Tijd: van 11.00 uur – 15.00 uur

Locatie: Hoek Weeresteinweg / Grote Waardweg Werkendam


De berging van de Lancaster LM508 is nu ruim 3 weken bezig en er zijn inmiddels veel brokstukken van het vliegtuig uit de grond gehaald. De brokstukken zijn heel gevarieerd, van delen van motoren, propellers, staartwiel, brandblussers tot een verbandpakketje zijn gevonden.


Op het terrein staat een grote tent waarin de gevonden onderdelen van het vliegtuig worden tentoongesteld voor het publiek.

De betrokken vrijwilligers van Stichting Halifax, de Heemkundekring en majoor A.J. Kappert zijn die dagen ook op de locatie aanwezig. Zij kunnen u alles vertellen over de berging en het vliegtuig. U bent van harte welkom tijdens deze kijkdagen.






Berging Lancaster in Werkendam
start 29 september



WERKENDAM, 1-09-2014 - De berging van een in Werkendam neergestorte AVRO Lancaster bommenwerper uit de oorlog  start 29 september a.s..

Het bedrijf Bodac uit Schijndel gaat het vliegtuig onder toezicht van het Ministerie van Defensie weghalen en heeft daar een maand voor nodig.

De berging kost bijna 6 ton. Dat heeft de gemeente Werkendam vorige week bekendgemaakt.

Het Britse vliegtuigwrak ligt al bijna 70 jaar in een polder net buiten Werkendam. In de Lancaster liggen mogelijk de stoffelijke resten van omgekomen staartschutter sergeant John Keogh.

In Nederland zijn ongeveer 6.000 vliegtuigen neergestort tijdens de oorlog, oftewel gemiddeld 100 per maand. Van de Lancasters waren dat er volgens de Studiegroep Luchtoorlog 432 die nu bekend zijn.

Van de Lancaster werden in totaal ruim 7.300 exemplaren gebouwd en het was de meestgebouwde Britse zware 4-motorige bommenwerper van de oorlog.

Tijdens de berging van de Lancaster LM 508 komen er twee kijkdagen voor geïnteresseerden. Leerlingen van alle basisscholen uit groep 7 en 8 kunnen met de klas ook een bezoek brengen aan de bergingslocatie.Het vliegtuig moet weggehaald worden vanwege de komst van een bedrijventerrein. Eerder dit jaar leek het erop dat de meerderheid van de gemeenteraad de plek met rust wilde laten.

De gemeente ontving verschillende brieven van mensen die vonden dat de gevallen sergeant een waardig graf verdient. Na een storm van protest stemde de raad in februari in met berging van het wrak.

Foto links: de ABC-Lancaster met de twee grote radioantennes op de ramp.


Toedracht
Laat in de avond van 21 juni 1944 vertrok een luchtvloot van 127 Lancasters en zes Mosquitos van de Royal Air Force vanuit Engeland richting Duitsland. De vloot heeft twee doelen: een aanval op een fabriek voor synthetische olie in Wesseling en het verstoren van de Duitse nachtjager-communicatie.

Tijdens deze operatie gaan 37 Lancasters verloren, ook twee van het 101 Squadron. Een Duitse nachtjager haalt een van deze twee Lancasters neer.

Eén van de twee, de LM508 crasht rond 01.50 uur in de buurt van Werkendam. Deze Lancaster van het type III wordt nu geborgen. De commandant is Pilot Offcier G.Hingley, 22 jaar. Verder Sgt S.D. Rogerson; F/O T.W. Ball; Sgt L.V. Horrigan; Sgt J. Gascoigne; Sgt F. Sheard; F/Sgt Thomas Handley Duff en Sgt John Edward Keogh (30).

Deze laatste twee bemanningsleden zijn omgekomen bij de crash. Thomas Duff is begraven op het protestantse kerkhof van Werkendam (rij 7, graf 1). Het stoffelijk overschot van Keogh is nooit gevonden: hij wordt vermeld op het Runnymede Memorial.


Informatieavond in de Kwinter
Dinsdag 16 september 2014 organiseert de gemeente een informatieavond in de Kwinter in Werkendam.

 Majoor A.L. Kappert, Stafofficier Vliegtuigberging bij het Ministerie van Defensie, geeft die avond een presentatie over de berging.

Ook beantwoordt hij vragen over het vliegtuig, de berging en wat daar allemaal bij komt kijken. Bent u geïnteresseerd in de berging? U bent van harte welkom op 16 september. De informatieavond start om 19.30 uur


Dat dit toestel 8 bemanningsleden had, kwam omdat de Lancasters van het 101 Squadron een “top secret” radiostoorsysteem bezaten met codenaam “Airborne Cigar” (ABC). Dat werd bediend door een achtste bemanningslid die Duits verstond. Hij zat in een apart deel achterin het toestel om Duitse jagers te spotten en hun radioverkeer te storen.

De Lancasters met ABC waren herkenbaar aan twee grote, verticale antennes midden op de romp. Doordat deze vliegtuigen de verplichte operationele radiostilte doorbraken, waren hun squadrons zeer kwetsbaar. Het 101 Squadron heeft dan ook het hoogste aantal verliezen geleden van alle RAF-squadrons, zo stelt het Brabants Historisch Informatiecentrm BHIC.

De Lancaster van Hingley kwam juist terug van een bombardement op Wesseling, toen hij door een nachtjager werd neergeschoten. Het vliegtuig crashte op een brug, waarbij de piloot zijn dijbeen brak. Alle overlevenden werden door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt. Hingley kwam in een ziekenhuis gebracht.

Staartschutter
Mogelijk worden bij de berging stoffelijke resten van de staartschutter gevonden. Als dat zo is, worden deze door het Ministerie van Defensie geborgen. Het ministerie verzorgt de contacten hierover met de nabestaanden. De stoffelijke resten zijn niet zichtbaar voor bezoekers.

Echt oog in oog staan met de geschiedenis van WO II, maakt natuurlijk volgens de gemeente Werkendam meer indruk. De gemeente biedt leerlingen van groep 7 en 8 van de basisscholen in de gemeente daarom een unieke kans: zij kunnen de berging van deze Lancaster van zeer dichtbij meemaken. Naast een lespakket op school, bezoeken de leerlingen de expositie op de
bergingslocatie. Zij krijgen daar een presentatie en een rondleiding.

 Kijkdagen
In het najaar organiseert de gemeente twee kijkdagen voor het publiek: zaterdag 25 oktober en zaterdag 1 november 2014. De kijkdagen duren van 11.00 - 15.00 uur. In een grote tent op de bergingslocatie staat ook een expositie.

Alles wat gevonden wordt tijdens de berging, komtop de  tentoonstelling.

De betrokken vrijwilligers van cultuurhistorische verenigingen, de archiefkring, het Veteranencomité en de Stichting Omzien en Gedenken en majoor A.J. Kappert zijn die dagen ook op de locatie aanwezig om bezoekers te vertellen over het vliegtuig en de berging.











Navigator Van Kirk van eerste atoombomvlucht overleden



LOS ANGELES, 31-07-2014 - Navigator kapitein Theodore Van Kirk van de eerste vlucht waarbij een atoombom werd afgeworpen, is in californië overleden. Maandag stierf hij op 93-jarige leeftijd, als laatste van de bemanningsleden van de B-29-bommenwerper die de bom vervoerde.


Van Kirk was 24 toen hij op 6 augustus 1945 in het vliegtuig dat  de eerste atoombom ter wereld afwierp, op de industrie- en garnizoensstad Hiroshima in zuidwest Japan.


Van Kirk had als bijnaam 'Dutch', vanwege het voorzetsel 'van' in zijn naam en zijn afkomst uit de streek die aangeduid wordt als 'Pennsylvania Dutch', waarmee over het algemeen Duitse emigranten worden aangeduid. Of van Kirk ook echt Nederlandse wortels had, is niet duidelijk. 


Zijn overlijden is bekendgemaakt door zijn zoon, Tom VanKirk. Alle  andere bemanningsleden van destijds, onder wie piloot kolonel Paul Tibbets en bommenrichter Tom Ferebee, overleden al eerder. Opmerkelijk is dat de generaal die Tibbets koos als piloot, Uzal Girard Ent, net als Van Kirk ook in het kleine dorp Northumberland in Pennsylvania geboren was.


Bij de atoomaanval op de Japanse stad kwamen 140.000 mensen om het leven, de eersten door de luchtdruk en hitte, daarna jarenlang nog mensen door stralingsziekte. Drie dagen na de aanval liet de VS een tweede nucleaire bom afwerpen op de stad Nagasaki, die 80.000 levens eiste. Zes dagen daarna gaf Japan zich over.

Van Kirk, die in de VSvan na de oorlog een heldenstatus bereikte net als de andere bemanningsleden van zijn vliegtuig,  bleef na het einde van de oorlog een jaar langer in het leger. Daarna ging hij studeren en werkte hij bij het chemieconcern DuPont. Van Kirk was een ervaren navigator die in totaal 58 missies vloog en ook instructeur werd. Hij bereikte de rang van majoor.

Eind 1944 werd van Kirk aangewezen als lid van de speciale 509th Composite Group, gestationeerd op Wrndel Field, in het afgelegen Utah.


Daar gingen zij een half jaar oefenen met de B-29 Stratofortress, de grootste bommenwerper van die tijd. De 6 uur durende vlucht naar Hiroshima begon vanaf het eiland Tinian, één van de Marianeneilanden tussen Hawaiï en de Filippijnen.


De B-29 Enola Gay (foto rechts) droeg die 6 augustus 1945 de bom, bijgenaamd Little Boy. Commandant was kolonel Paul Tibbets, er waren verder 6 officieren - onder wie toen kapitein Van Kirk - en 6 manschappen aan boord, totaal 13 mensen. het vliegtuig is sinds 2003 in Washington te bezichtigen in het National Air and Space Museum.


In 2005 zei Van Kirk  in een interview dat de aanval op Hiroshima de oorlog had verkort en dat zo veel mensenlevens gespaard zijn gebleven, meer dan het aantal slachtoffers van de twee aanvallen met kernbommen.


"Atoombommen lossen uiteindelijk niets op", zei VanKirk ook. "Persoonlijk zou ik liever zien dat alle atoombommen in de wereld verdwijnen. "


"Maar als iemand ze heeft, wil ik er één meer hebben dan mijn vijand." Van Kirk was de laatste jaren actief op veteranenbijeenkomsten en als spreker. Hij bleef steeds voorstander van bewapening.



















Rijkswaterstaat vindt deel van bommenwerper

Deel van de romp van een bommenwerper.ARNHEM, 14-05-2014 - In een bomkrater ten westen van de John Frostbrug te Arnhem  is een deel van de romp van een bommenwerper gevonden.


Dat meldt Rijkswaterstaat en het gaat mogelijk om een B-25 Mitchell,een tweemotorig Amerikaans  toestel dat zowel door Britten. Amerikanen als Nederlanders gebruikt werd.


Foto rechts: het gevonden deel. Foto RWS.


Arjen Bosman van Military Legacy doet in Stadsblokken-Meinerswijk onderzoek naar vondsten van archeologische waarde. Deel van de romp van een bommenwerper, aangetroffen in een bomkrater ten westen van de John Frostbrug

Bosman: 'Het aangetroffen deel is aluminiumkleurig en circa 1,5 bij 1,5 m groot. Er staat in okerkleurige letters AFT op, wat in het Engels achterkant betekent. Dit duidt erop dat het toestel van Engelse of Amerikaanse makelij is. Mogelijk is het afkomstig van de B-25 bommenwerper die op 25 september 1944 is gecrasht op de Malburgse bandijk.'

25 september 1944

Die dag in september 1944 voerden de geallieerden een bombardement uit op Duits luchtafweergeschut in Schaarsbergen. Op de terugweg wordt de formatie aangevallen door Duitse jagers. Een B-25 van het Britse 98e squadron crasht. 3 bemanningsleden komen om, een persoon overleeft. Een monument op de Malburgse bandijk herinnert aan het bombardement.

Bosman: 'Of het de bewuste B-25 Mitchell is, weten we nog niet. Het zou ook een Britse Halifax kunnen zijn, een zwaarder type bommenwerper. Hopelijk treffen we een leesbaar serienummer aan op het deel, want dat geeft uitsluitsel. Serienummers zijn uniek, ze zijn gekoppeld aan een specifiek toestel.'

Vliegbasis Woensdrecht

Het deel van het vliegtuigwrak gaat voor nader onderzoek naar vliegbasis Woensdrecht.


Foto links: de B-25 Mitchell bommenwerper.


Daar zoekt de bergingsdienst van de Koninklijke Luchtmacht uit om welk type vliegtuig het gaat, wie de bemanningsleden waren, of er nabestaanden zijn, enzovoort. Wat er daarna met het wrakdeel gebeurt – of het bijvoorbeeld tentoongesteld wordt – is nog niet bekend.

Nog tijdens en na de oorlog werden de bomkraters gedempt met alles wat in de nabijheid voorhanden was.


Bosman: 'In de bomkrater waar we het deel van de vliegtuigromp hebben gevonden, hebben we veel huisraad aangetroffen: emaillen pannen en potten, emmers, een bedspiraal, enzovoort.'

Ten westen van de John Frostbrug valt er in archeologisch opzicht veel te beleven. Bosman: 'Dat komt door de ondergrond, die hier van klei is, een stugge grondsoort die zorgde dat de bomkraters hun vorm behielden, ook bij het overstromen van de uiterwaard bij hoogwater. Gevolg was dat er veel puin en spullen nodig waren om de gaten te dichten.'









Gemeente Echt krijgt positief advies over berging bommenwerper



DEN HAAG, 25-01-2014 - Het ministerie van Defensie gaat akkoord met de berging van Britse bommenwerper te bergen.

Foto rechts: de kop van de Short Stirling. Dit is Short-Stirling van #7 Sq op vliegveld RAF Oakington in Cambridgeshire op 5 oktober 1942.
De Stirlings kregen als eerste oorlogsmissie een aanval op Vlaardingen.

Het wrak van een Short Sterling ligt sinds 10 september 1942 naast abdij Lilbosch en bevat waarschijnlijk explosieven, mogeljk een grote bommen en lichamelijke resten. De locatie geldt officieel als een veldgraf. Dat meldt het ministerie van Defensie.

Een lokale historische vereniging attendeerde de gemeente op de vermoedelijke aanwezigheid van een vliegtuigwrak. Echt  schakelde Defensie in.

Er kwam een historisch onderzoek in archieven en een metaaldetectie door de Explosieven Opsporingsdienst.

Bij een positieve detectie wordt er een proefgat gegraven. “Uit het materiaal dat hier is gevonden, concluderen we dat er inderdaad delen van een vliegtuig liggen”, zegt majoor Kappert van de luchtmacht over Echt-Susteren.

Het gaat om een Short Sterling, een 4-motorige Britse bommenwerper. Uit archiefmateriaal blijkt volkens Defensie dat het toestel nog wel boven zijn doelgebied is geweest, Düsseldorf. Daar heeft het waarschijnlijk door gevechtsschade een communicatiestoring opgelopen waardoor de bommenlast niet is afgeworpen. Vervolgens is het toestel op de terugweg bij Echt opnieuw aangevallen en neergehaald.

In Echt is de mogelijke aanwezigheid van zware vliegtuigbommen de reden voor het positieve bergingsadvies. Majoor Kappert: “Een veldwachter telde direct na de crash een aantal bomkraters. Dat aantal komt niet overeen met het aantal bommen dat het toestel voor deze missie aan boord had.”

Uiteindelijk neemt de gemeente de beslissing over het wel of niet bergen. De bergingskosten en bijvoorbeeld een al dan niet afgelegen locatie zijn overwegingen. “De gemeente betaalt 30% en op basis van het positieve bergingsadvies wordt de overige 70% door het gemeentefonds vergoed”, aldus Kappert. De totale kosten belopen in dit soort gevallen al gauw 3 tot 4 ton, zo bleek uit een berging vorig jaar in Zelhem.
 
Volgens de bergingsofficier verschilt het aantal vliegtuigbergingen van jaar tot jaar. “In het verleden waren er veel bij inpolderingen. Vorig jaar hadden we er maar een, maar dit jaar worden het er waarschijnlijk 3. Eind april, begin mei beginnen we bij Dronten aan de berging van een Wellington-bommenwerper. Daarnaast doen we regelmatig vooronderzoeken, zoals bij nu voor de gemeente Echt-Susteren.”




Short Stirling


De Short Stirling was de eerste viermotorige bommenwerper die door de RAF in dienst werd gesteld. Het vliegtuig werd gebouwd van 1939 tot 1943. In totaal zijn er 2383 exemplaren gebouwd .

In augustus 1940 werd de Stirling in dienst gesteld bij het No. 7 Squadron.


De eerste missie was tijdens de nacht van 10 op 11 februari 1941 toen een olieopslag in Vlaardingen werd gebombardeerd.


Vanaf de lente van 1942 werd de bommenwerper in grotere aantallen gebruikt.


Belangrijke missies van de Stirling waren de bombardementen op de Franse havenstad Brest en de aanval op het slagschip Scharnhorst in de buurt van La Pallice in juli 1941.


De Stirling had een relatief korte operationele carrière, in 1943 gold het toestel als verouderd en werd het gaandeweg vervangen door bommenwerpers als de Handley Page Halifax en de Avro Lancaster.


 


FOTO ONDER: De bergingslocatie bij Zelhem vanuit de lucht. Defensie begon hier eind 2013 met het bergen van een Britse Lancaster-bommenwerper. Foto: Defensie.









Bij RAF vlogen in WO2 900 Nederlanders - eenderde stierf






Foto boven: Nederlandse vliegers in Groot-Brittannië bij een ouder model Spitfire met driebladige propellor. Hoewel plaats en datum onbekend zijn, moet het hier gaan om een foto uit ongeveer 1941. Op de foto staan 10 vliegers: Van hen haalde éénderde het einde van de oorlog niet. Foto collectie NIMH.

DEN HAAG, 18-11-2013 - Tijdens de oorlog vlogen bij de RAF zo'n 900 Nederlanders. Van hen overleefde éénderde die taak niet. Het aandeel van deze Nederlanders is in Nederland nauwelijks bekend. In totaal had de RAF tijdens de oorlog op het hoogtepunt van de oorlog in 1944 zo'n 400.000 vliegers. Onder hen zaten veel jongens uit vooraanstaande families die in Indonesië geboren waren. Nederlandse vliegers waren mededaders van het dodelijke vergissingsbombardement op het Bezuidenhout in februari 1945

Dit staat in het nieuwe boek ‘Eenige Wakkere Jongens’. Nederlandse oorlogsvliegers in de Britse Luchtstrijdkrachten 1940-1945’.  Daarop promoveerde vrijdag aan de Universiteit van Amsterdam Erwin van Loo, medewerker van  het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH). Het boek is uitgegeven door Boom.

De Nederlandse vliegers - waaronder begrepen navigatoren en boordschutters - werden pas in de loop van 1940 ingezet en namen bijvoorbeeld anders dan de Tsjechen en de Polen niet deel aan de Battle of Britain in de zomer van 1940. Bij de nazi-Duitse inval konden slechts enkele dozijnen manschappen en vliegtuigen uit Nederland ontsnappen. Daaronder ook een aantal vliegboten van de Marine Luchtvaart Dienst. Geleidelijk ontsnapten echter uit Nederland nog zo'n 200 jonge mannen uit Nederland als Engelandvaarder en namen dienst bij de RAF.

Het Nederlandse 320 squadron was het eerste buitenlandse RAF-squadron dat werd gevormd, en dat wat vliegers betreft vrijwel geheel bestond uit Nederlanders. Eer bleven overigens nog Nederlanders dienen bij andere onderdelen van de RAF. De succesvolstye jachvlieger was Chris Vlotman die bij een Nieuwzeelands squadron vloog en volgens Van Loo 4 tegenstanders vernietigde. De meeste Nederlandse vliegers waren echter geen jachtvliegers.

Onder de Nederlandse vliegers zijn enkele mensen die algemeen bekend zijn geworden: in de eerste plaats de 'soldaat van Oranje', Erik Hazelhoff Roelfzema. Waarschijnlijk de succesvolste was echter was 'Bram ' van der Stok (foto links) , die het bracht tot leider van een eskader. Hij geldt als één der meest onderscheiden Nederlandse militairen uit WO2, maar is publiek minder niet bekend.

De oorlogsvliegers leefden en werkten onder hoogspanning, want de kans om te sneuvelen of verongelukken was groot, zo schrijft het NIMH. De vliegers wapenden zich tegen de stress op verschillende manieren, zoals alcoholgebruik, kettingroken en rokkenjagen.

Uiteindelijk bleek slechts een enkeling niet bestand tegen de druk. Na de oorlog wilden de meesten zo snel mogelijk hun militaire uniform weer uittrekken. De oorlogsvliegerij was voor hen vooral een manier geweest om het einde van de oorlog te bespoedigen.

Van Loo interviewde voor zijn boek ‘Eenige Wakkere Jongens’ al sinds het jaar 2000 vliegers van destijds en putte ook uit Nederlandse én Britse archieven. Hij schetst volgens het NIMH een compleet beeld van de organisatie en inzet van de Nederlandse luchtstrijdkrachten onder Britse vlag en zet ook het dagelijkse leven van de Nederlandse oorlogsvliegers in Groot-Brittannië en hun ervaringen in geallieerde dienst neer.

Verder is er in zijn boek ruime aandacht voor hun sociale en geografische herkomst en staat de studie uitvoerig stil bij het naoorlogse leven van de oorlogsvliegers.

Onder de vliegers waren relatief veel leden van de hogere standen met veel dubbele namen (bijna 10%) en edellieden, zoals jonkheer Pieter Elias, baron Gualtherus Kraijenhoff, baron Egbert Nagell en Ferdinand d'Aulnis de Bourouill. Opvallend is dat ongeveer 20% van de vliegers geboren werd in Indonesië. Er waren onder hen ook enkele tientallen Joodse jongens  met makkelijk herkenbare Joodse namen zoals Abraham en Joseph Citroen, Henry da Costa, David Benjamin Heymans, Mozes Leuw, Daniël Oppenheim, Abraham Païs, Benjamin Rodrigues Pereira.

‘Eenige Wakkere Jongens’. Nederlandse oorlogsvliegers in de Britse luchtstrijdkrachten 1940-1945, is uitgegeven door boom in Amsterdam, telt 515 pagina's en kost € 34,90. ISBN: 978 94 6105  926








Dronten gaat bommenwerper uit Ketelmeer halen

DRONTEN, 27-09-2013 - De gemeenteraad van Dronten trekt ruim 130.000 euro uit voor het bergen van een vliegtuigwrak in het Ketelmeer.

Het zou gaan om een tweemotorige Wellington-bommenwerper (foto rechts) die tijdens oorlog is neergehaald. Dat heeft de raad gisteravond besloten.

De berging wordt uitgevoerd door aannemersbedrijf Heijmans. Waarschijnlijk zal e.e.a. in mei 2014 plaatsvinden. De exacte locatie van het wrak wordt geheim gehoduen,  om bezoek van amateurduikers te voorkomen.

Het vliegtuigwrak werd in 2011 ontdekt tijdens baggeren. Uit  archieven bleek dat er nog 4 vliegers uit het tweemotorige vliegtuig vermist zijn. Omdat het toestel op de heenweg naar het doel is neergestort, kan zich ook nog een deel van de bommenlading aan boord bevinden.

De gemeente Dronten onderhoudt al jaren een speciale band met vliegers uit de oorlog. Dat vormt volgens de gemeente een van de redenen voor Dronten om het wrak te bergen. Daarnaast is het voor de nabestaanden belangrijk dat de stoffelijke resten uit het wrak worden geïdentificeerd en begraven. Bovendien wil de gemeente voorkomen dat duikers naar het wrak gaan.

De berging kost in totaal ruim 430.000 euro. Het Rijk neemt daarvan 300.000 voor zijn rekening. De planning is dat in mei volgend jaar wordt begonnen met het bergingswerk.

De eerste dodenherdenking in Dronten, op 4 mei 1964, was bij monument van een crash, gemaakt van een geallieerde propellor op de plaats waar later theater de Meerpaal is gekomen. Dit monument staat nu bij het gemeentehuis en is geadopteerd door de Britse Air Gunners Association.

Over het IJsselmeer liepen belangrijke vliegroutes van geallieerde vliegtuigen, die aanvallen uitvoerden op doelen in Duitsland. Naar schatting zijn er boven het IJsselmeer zo'n 120 geallieerde toestellen neergestort.





Para-evenement Grave geslaagd

GRAVE, 16-09-2013 - De landing van ongeveer 30 parachutsiten in Grave is goed verlopen. De para's werden gevlogen door een historische Douglas C-47 Skytrain (als civiel toestel bekend als DC-3).

Foto's rechts: de C-47 Skytrain waarmee de vlucht werd uitgevoerd; tijdens de vlucht: de 91-veteraan van diezxelfde vlucht in 1944 tijdens Operation Market Garden. Foto's Tristan Graaff


Dankzij sponsoring door gasten aan boord kon de twee vluchten plaatsvinden. Organisator is Evert Vos van het Graafs
Kazemattenmuseum. De burgemeester van Grave was aanwezig om de para's te verwelkomen.

Met deze vlucht herdacht het museum dat 69 jaar geleden op 17 september 1944 de brug bij Grave over de Maas intact genomen werd door majoor
John ('Joe') S. Thompson en een klein detachement.

Dat gebeurde in het kader van
Operation market Garden. Eén van zijn 91-jarige mannen van destijds vloog ook mee. De brug is naar Thompson vernoemd.

Het spektakel viel samen met Open Monumentendag, waar Grave met zijn historische binnenstad aan meedeed. De sprongen werden uitgevoerd door leden van de Round Canopy Parachuting Team, die traditionele ronde parachutes gebruiken.

De vlucht kon plaatsvinden dankzij medewerking van o.m. de Belgische Luchtmacht, die de basis Kleine Brogel onder Eindhoven beschikbaar stelde, en steun van het Amerikaans leger.

Plan is om volgend jaar opnieuw een serie sprongen te organiseren bij de 70ste herdenking van Operation Market Garden.

Foto rechts: een briefing van de para;'s vlak voor de vlucht.

Foto onder: de C-47 waarmee de sprong bij Grave is uitgevoerd. Foto's Tristan Graaff.








Bijna 800 parachutisten bij Airborne herdenking
op 21 september 2013

EDE, 4-09-2013 - Bij de luchtlandingen in Ede op de Ginkelse Heide zullen bijna 800 parachutisten springen. Zaterdag 21 september 2013 vindt voor de 69ste keer de herdenking plaats van de Slag om Arnhem.


Foto rechts: de landing op de Ginkelse Heide, foto gemeente Ede.


Een luchtlanding met zoveel parachutisten is volgens de gemeente Ede uniek in Nederland. Er zullen volgens de gemeente ook dit jaar weer veteranen op bezoek komen uit Groot-Brittannië voor deze herdenking. Het Airborne programma begint om 9.30 uur en duurt tot circa 15.00 uur.


Britse parachutisten van het 4th Battalion The Parachute Regiment uit Engeland, militairen van de 11de Luchtmobiele Brigade uit Nederland, para’s uit onder andere de VS en uit andere NATO-landen en tientallen Pathfinders zullen springen tijdens de Airborne luchtlandingen uit verschillende vliegtuigen.


Daaronder moderne Herculessen en een C-47, oo bekend als Dakota. De vliegtuigen komen, net als in 1944, aanvliegen vanuit het zuiden. Zoveel parachutisten en meerdere vliegtuigen naast elkaar bieden volgens de gemeente Ede een goede weergave van hoe de Mass Drop er in 1944 uit heeft gezien. De para’s zullen zowel voor als na de herdenking springen, zodat iedereen dit spectaculaire schouwspel kan meemaken.

Muziekprogramma

Er is ook een muziekprogramma. Dat begint om 10.00 uur met een optreden van de Harmonie Ede. Tijdens de officiële herdenking om 11.15 uur zal de Band of the Parachute Regiment samen met Pegasus Pipes and Drums de volksliederen en Highland Cathedral spelen. ’s Middags zal om 13.00 uur de Band of Liberation een Airborne concert verzorgen, samen met de Engelse zangeres Rebecca Robinson. De toegang is gratis.

Herdenking

Na de eerste Mass Drop begint om ongeveer 11.15 uur de Airborne Herdenking op de Ginkelse Heide bij het Airborne monument aan de N224. Deze herdenking bestaat uit enkele toespraken, kransleggingen en het spelen van volksliederen. Er worden kransen gelegd door vertegenwoordigers van het Britse Parachute Regiment, vertegenwoordigers van het voormalig verzet, jongeren en civiele en militaire autoriteiten. De herdenking eindigt met het indrukwekkende nummer  Highland Cathedral, gespeeld door de Band of the Parachute Regiment samen met de Pegasus Pipes and Drums Band uit Barneveld. Daarna, rond 12.00 uur, worden de luchtlandingen vervolgd tot ca. 15.00 uur.

Airbornemarkt

Bij de Schaapskooi op de Ginkelse hei is een Airbornemarkt. Naast horeca zijn er allerlei activiteiten voor kinderen, die te maken hebben met de Airborne. Het programma biedt ook muziek en living history. Na jaren afwezigheid is de Britse Band of the Parachute Regiment weer aanwezig op de hei  Er zijn kramen met allerlei artikelen en militaria. De verenigingen Airborne Battlewheels (ABW) en Keep Them Rolling (KTR) zullen langs het droppingsgebied staan met historisch militaire voertuigen. Bij KTR gaat het om zo’n 100 voertuigen, die allemaal technisch in prima staat verkeren. ABW is meer een living history groep, waarbij in de ruim 50 voertuigen ook de soldaten van uitgedost als in 1944 te zien zijn.

Verkeersmaatregelen

Er zijn speciale verkeersmaatregelen van kracht. De N224 wordt vanaf 7 uur 's ochtends voor doorgaand autoverkeer afgesloten. Bezoekers komende vanuit Ede en Apeldoorn kunnen parkeren op het MOB-complex Ede-Driesprong. Vandaar rijden vanaf 08.00 uur gratis pendelbussen naar de hei. Bezoekers komend via de A12 van de Arnhem-kant kunnen parkeren op het weiland aan de N224 en bij de houtwerf. Vanaf NS station Ede-Wageningen worden eveneens gratis pendelbussen ingezet.

Voor meer informatie kunt u terecht op: www.ede.nl/airborne.




Graafs museum verloot 3 stoelen in Dakota bij parachutesprong Market Garden





GRAVE, 23-08-2013 - Samen met de Round Canopy Parachute Team verloot het Graafs Kazemattenmuseum 3 passagiersplaatsen in een originele Douglas C64 Dakota uit WO2. Die vliegt op 15 september - open monumentendag en het weekend vóór Market Garden - over de plaats en dropt 24 geüniformeerden parachutisten.

De para's gebruiken ronde parachutes zoals Amerikaanse soldaat John S. Thompson en zijn eenheid in 1944 op dezelfde locatie ook deden. Er zijn 1.000 loten zijn tot en met 31 augustus te koop. Met de opbrengst wordt onder meer de brandstof van de Dakota betaald.

Leden van de Round Canopy Parachuting Team (www.rcpt.eu) komen van over de hele wereld naar Europa om sprongen te maken op droppingplaatsen uit de Tweede Wereldoorlog. De leden zijn gekleed in replica uniformen uit de Tweede Wereldoorlog en maken gebruik van groene, ronde parachutes, naar het originele voorbeeld.

Dit type parachute is moeilijker te sturen en de snelheid waarmee geland wordt ligt ook hoger dan met een zogenaamde ‘matrasparachute’. Voor de sprong boven Grave is de belangstelling onder de leden van het Round Canopy Parachuting Team dermate groot dat er volgens het museum mogelijk een tweede vlucht komt.

Deze Dakota is in eigendom van een Engelse particulier en vloog daadwerkelijk mee tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Dakota stijgt op vanaf de Belgische Luchtmachtbasis Kleine Brogel bij Hasslt met 24 parachutisten en 4 passagiers. Loten kosten € 3,- per stuk. Kopers maken deze bijzondere happening mede mogelijk. Bestellingen: mail gkm@graafsmuseum.nl of bel het Graafs Museum (0486-475948). Op 31 augustus is de trekking en wordt bekend gemaakt wie de gelukkigen zijn die met de Dakota meevliegen op zondag 15 september.





 Was Mosquito belangrijkste vliegtuig uit WO2?

LONDEN, 22-07-2013 - Was de Mosquito het belangrijkste geallieerde vliegtuig uit WO2? Die vraag trachtte een documentaire gisteravond op het Britse Channel 4 te beantwoorden.

Volgens de presentator was deze tweemotorige jager-bommenwerper dat inderdaad - hij was in ieder geval uniek als enige vliegtuig ontworpen tijdens de oorlog, dat voornamelijk uit triplex bestond.

Het verhaal van de Mosquito heeft bovendien een Nederlandse voetnoot: één van de beroemdste Britse piloten, Guy Gibson, vond dood in een Mosquito als verkenner oftewel 'pahtfinder'  - hij sneuvelde boven Steenbergen in Brabant op 19 september 1944 en is begraven in Bergen op Zoom.

Gibson is beroemd als leider van de spectaculaire aanval van de zg. 'Dambusters' op twee dammen in het Ruhrgebiet. Mosquito's vlogen regelmatig missies boven Nederland.

Het toestel stond bekend als 'Mossie' of 'the Wooden Wonder'. Het werd bedacht door Sir Geofrey de Havilland, broer van de Britse filmster Olivia de Havilland die in de oorlog en erna beroemd was, o.m. als ster in 'Gone with the Wind'.


Mosquito vergeleken met Spitfire en Lancaster

Gegevens bij benadering op basis van Wikipedia


Mosquito
jager-bommenwerper
Spitfire XIV
jager
Lancaster
bommenwerper
Snelheid km/h
 668
 717
 322
Bereik km
 2.400
 1.000
 4.000
Draagvermogen kg
 2.200
600
 14.000
Bemanning 2 1 7
Het vliegtuig  kon door zijn beperkte afmeting en flinke prestaties zoals grote snelheid en bereik dingen doen waar andere vliegtuigen niet aan toe kwamen. De ster onder de jagers, de Spitfire, bijvoorbeeld vloog weliswaar net iets sneller, maar had een bereik van net geen 1.000 km (bij gevechten) tegen de Mosquito 2.500 km - bijna drie maal zoveel. De Mosquito droeg ook tweemaal zoveel wapens aan boord.

Het toestel werd ook regelmatig ingezet tijdens de Nederlandse luchtoorlog. Vrij bekend is de geslaagde aanval op 11 april 1944 op huize Kleykamp in Den Haag, op verzoek van het Nederlands verzet.

Daar werden namelijk kopieën van alle echte persoonsbewijzen bewaard waarmee falsificaties op te sporen waren. Ook voerden o.m. Mosquito's op 6 december 1942 het 'Sinterklaasbombardement' uit op de Philipsfabrieken in Eindhoven - de grootste radiofabrieken van Europa, leverancier van de Duitsers -  waarvan zelfs een filmpje op Youtube staat. Ze vlogen erheen op boomtophoogte. Daarbij kwamen 148 burgers om. Maar de Mosquito trad op in ongeveer alle rollen die in de luchtoorlog denkbaar waren.

Voor de prestaties van het toestel speelde het een grote rol, dat de romp en vleugels van het lichte maar sterke triplex gemaakt werden, en wel door meubelmakers. Aluminium was schaars en duur in Groot-Brittannië tijdens de oorlog, en moest van overzee geïmporteerd worden - maar triplex niet. Meubelmakers vond je verder overal in Engeland.

Bovendien kon je Mosquito's veel sneller bouwen dan metalen vliegtuigen, en waren ze aanzienlijk minder kwetsbaar dan de grote bommenwerpers en kon een goede pianobouwer romp- of vleugelschade meestal repareren.

Zo bleef het toestel licht en krachtig: drie Mosquito's met een leeg gewicht van elk 6 ton konden net zoveel bommen meenemen als twee grote, viermotorige  Lancasters van 17 ton elk - en vlogen dan ook nog 50% sneller.

Dat kostte bovendien aanzienlijk minder mensen: de Mosquito's hadden elk 2 koppen aan boord, de Lancasters 7. Je kon dus met 6 man in Mosquito's doen waarvoor je 14 man in trage en kwetsbare Lancasters nodig had.  Die moesten dan ook nog eens beschermd worden door jagers.

Maar na het eind van de oorlog werd zijn  uniekste eigenschap ook zijn grootste zwakte. Terwijl uit metaal gebouwde vliegtuigen bleven bestaan, begonnen de meeste Mosquito's gewoon weg te rotten in hun hangars.

Nu al bijna 20 jaar was er geen luchtwaardige Mosquito meer over  sinds de laatste neerstortte tijdens een airshow in de buurt van Manchester in 1996, waarbij beide piloten omkwamen.Dit gebrek aan Mosquito's en de grotere bekendheid van de Spitfire en Lancaster in het bijzonder, heeft sommigen ertoe gebracht om de bijdrage van het zogenaamde "Houten Wonder" over het hoofd te zien.

Maar een documentaire van de Britse zender Channel 4 , The Plane That Saved Great-Britain, trachtte dat zondagavond te corrigeren . En voor de presentator, Arthur Williams, was deze documentaire ook een meer persoonlijke zoektocht.

Foto links: een Mosquitofabriek

De voormalige Britse marinier is gefascineerd door de luchtvaart - en, bovenal, door de Mosquito - al sinds zijn kindertijd. Maar hij leerde pas vliegen na een auto-ongeluk in 2007 waarbij hij met een dwarsleasie in een rolstoel terechtkwam.

In het programmamn volgde hij de geschiedenis van de Mosquito: hij sprak met een ontwerper die destijds de officiële terughoudendheid overwon om de revolutionaire machine te creëren, evenals een aantal Mosquito-piloten. Maar hij reisde ook naar de VS in een poging om aan boord van een onlangs gerestaureerde model te komen.

Daar is namelijk na een acht jaar één model herbouwd door Jerry Yagen, een Amerikaanse luchtvaartliefhebber, en met een kostenpost van £ 2.6m voor de restauratie. Na het overwinnen van enkele problemen met de vliegveiliggheid mocht Williams, 27, ermee vliegen - en vond dat uiteraard fantastisch.

De titel van het programma van zondagavond deed een gedurfde bewering over de Mosquito, maar Williams heeft krachtige steun voor zijn stelling. Eric "Winkle" Brown, een testpiloot uit de toorlogstijd , vertelt: "Mij is vaak gevraagd, welk type vliegtuig redde Great-Britain? Mijn antwoord is de Mosquito - die was vooral belangrijk omdat hij niet alleen een jager of een bommenwerper was. Het was een nachtjager, een verkenningsvliegtuig. Een duikbommenwerper. Het was een multi-purpose vliegtuig. "

Sir Max Hastings, de historicus, is het daarmee eens: "De Mosquito heeft geholpen om het slagen van de bomaanvallen te vergroten. Het was duidelijk een echte GameChanger . In veel opzichten werd in het begin duidelijk dat de Mosquito een veel opmerkelijker vliegtuig was dan de Lancaster. Ja, de Lancaster is het vliegtuig dat iedereen identificeert met Bomber Command, maar in veel opzichten was de Mosquito, hoewel hij veel minder aandacht heeft gekregen, een veel specialer vliegtuig. "

Hij voegt eraan toe: "Je hebt het bereik, de hoogte, de snelheid. Het toestel kan van alles en in die zin denk ik dat sommigen van ons zouden zeggen dit is een meer opmerkelijke ontwerpprestatie dan de Spitfire. "

De Duitsers hadden niets dat gelijk stond aan de Mosquito en het toestel ondermijnde hun moreel. Duitse piloten mochten zelfs twee "kills" claimen voor ieder exemplaar dat ze konden neerschieten.

De Mosquito verbeterde de nauwkeurigheid van de zware bommenwerpers door vooruit te vliegen en "markers" te laten vallen. Maar ook was het een van de grootste bijdragen van de Mosquito's het creëren van een nieuwe vorm van oorlogvoering in de lucht - precisiebombardementen, velen daarvan overigens voor propaganda.

Zo waren daar de aanvallen op Oslo en en het Gestapo-hoofdkwartier in Amiens. Een van de beroemdste was een overval op de Berlijnse radiozender waar Hermann Göring, maarschalk van de Luftwaffe, juist een toespraak zou houden. Het  Britse bioscoopjournaal meldde vol leedvermaak dat de "vette veldmaarschalk" een uur was vertraagd.

Overigens kwam het grootste eerbetoon aan het vliegtuig van Göring zelf, die zei dat het toestel hem "groen en geel van jaloezie" maakte. Hij voegde eraan toe: "De Britten, die zich aluminium beter kunnen veroorloven dan wij , timmeren in elke pianofabriek daar een mooi houten vliegtuig in elkaar, en ze geven het een snelheid die ze nu ook nog maar eens hebben vergroot. Wat denk je daarvan? Er is niets dat de Britten niet hebben. Zij hebben de genieën, en wij hebben de idioten. "







Flying Legends Air Show 13-14 juli

in Duxford toont 38 toestellen



DUXFORD, 9-07-2013 - Aanstaand weekend vindt de grote jaarlijkse historische Flying Legends Air Show op het vliegveld Duxford bij Cambridge plaats. 


Foto rechts: een Ju 52 transporttoeste


Dit jaar nemen ongeveer 38 toestellen deel aan de vliegdemonstraties. Deze modellen stammen allemaal uit of voor WO2.


Organisator is de The Fighter Collection organisatie, in samenwerking met het Imperial War Museum, dat op Duxford een grote vestiging heeft.Duxford was de basis waar de beenloze piloot kolonel Douglas Bader tijdens de Battle of Britain gestationeerd was. Het is nu nog steeds een functionerend vliegveld.


Vaste gasten zijn altijd het Britse trio Spitfire, Hurricane en Lancaster. Ook de Amerikaanse Mustangs ontbreken nooit: dit jaar nemen er 3 deel.

Meestal is er wel een C-47 (ook wel bekend als Dakota) aanwezig, zo ook dit jaar. Dit jaar ontbreekt aan het tableau een Thunderbolt, maar er is weer wel een P-38  Lockheed Lightning..De Hawker Typhoon, die ontwikkeld werd op Duxford, vliegt dt jaar niet mee.

Ook een grote B-17 vertoont zich, de voor ingewijden bekende  'Sally B'. Dit toestel heeft Duxford ook als thuisbasis, maar vormt geen onderdeel van de collectie van het IWM. Het is de enige vliegende B-17 in Europa.

Op 1, 2 en 8 juni werden vluchten over Duitsland en Engeland geschrapt wegens slecht weer. De weken daarna plus afgelopen zaterdag 5 juli vloog het toestel volgens schema.

Er zullen ook twee Duitse toestellen meevliegen: een driemotorig Junkers 52 transporttoestel (veel gebruikt bij de aanval op Nederland in mei 1940) en een trainer, de Messerschmidt Bf 108 Taifun. Ook  is er een Spaans toestel, de Hispano Buchon, een naoorlogse licentie van de beroemde Messerschmidt Bf 109 jager.

De deelnemende toestellen zoals op dit moment bekend (een 'F' achter de vermedling betekent dat het toestel vliegt):

  • The Bremont Horsemen Flight Team (3x Spitfires) (F)
  • The Flying Bulls (Lockheed P-38L, and Vought F4U-4 Corsair) (F)
  • BBMF Lancaster - Sunday (F)
  • BBMF - Hurricane (foto rechts, vooral te herkennen aan de wielkleppen die buitenop zitten - bij de Spitfire is dit aan de binnenzijde)), Spitfire (F)
  • B-17 'Sally B' (F)
  • Dakota DC3 - Dakota Norway (F)
  • RNHF Swordfish (F)
  • RNHF Sea Fury (F)
  • Gloster Gladiator TFC (F)
  • Gloster Gladiator Shuttleworth (F)
  • Hawker Nimrod (F)
  • Hawker Nimrod (F)
  • Hawker Demon (F)
  • Hawker Hind (F)
  • Hurricane Mk.I P3351 (F)
  • Spitfires (F)
  • Hispano Buchon (F)
  • P-51 Mustang Moonbeam McSwine (F)
  • P-51 Mustang Princess Elizabeth (F)
  • P-51 Mustang Nooky Booky IV (F)
  • Curtiss P-40B Warhawk TFC (F)
  • Curtiss P-40F Warhawk TFC (F)
  • Junkers Ju 52 (F)
  • Messerschmitt 108 (F)




Toekomst WO2-collectie net gesloten Luchtvaartmuseum nog ongewis


SOESTERBERG, 01-07-2013 - De toekomst van de WO2-collectie van het Militaire Luchvaartmuseum in Zeist is nog onduidelijk. Dat bleek uit een verklaring van de directeur, Lt-kol René Parijs. Vandaag wordt ook gevierd dat de luchtmacht in Nederland 100 jaar bestaat.



Foto rechts: het boeggeschut van de Do 24.


Vandaag sluit het museum voorgoed, en een deel van de collectie verhuist naar het Nationale Militaire Museum dat Defensie op de voormalige vliegbasis Soesterberg laat bouwen. De ruwbouw daarvan is bijna gereed.


De nadruk van dit nieuwe 'museum', dat met glazen wanden wordt uitgevoerd, ligt op promotie van het leger en niet op informatie of documentatie. In het gesloten museum was een aparte hal gewijd aan WO2, de enige tegen Nederland gerichte oorlog, en tevens de grootste waar de Nederlandse  luchtmacht ooit in meestreed.

Het gesloten museum bezit 38.000 voorwerpen, inclusief de vliegtuigen, maar mag er van het ministerie nog maar 15.000 behouden. Deze komen in opslag op de voormalige luchtmachtbasis. Ongeveer 15 van de vliegtuigen uit de collectie van  45 toestellen stammen uit WO2.


Vandaag heeft het museum een replica van het eerste toestel van de Nederlandse luchtmacht ontvangen, een zg. Brik.uit 1913 (foto links).


Het grootste niet-Nederlandse toestel in een Mitchell B25 bommenwerper, een type dat vooral in Australiër werd o.m. gebruikt door eenNederlands squadron van de Australische Luchtmacht. Toevallig op 1 juli 1945 nam dit squadron deel aan de grote aanval op Balikpapan op Borneo.


Overste Parijs benadrukte dat het hem aan het hart ging, hoewel hij slechts 1,5 jaar directeur is geweest van het populaire museum. Het werd dit jaar verkozen tot 'leukste uitje' van de provincie Utrecht door leden van de ANWB. Het museum kende de laatste jaren onafgebroken groei van het bezoek.


De WO2-collectie van het museum omvat o.m. een unieke 3-motorige Dornier 24 vliegboot, door de Duitse vliegtuigbouwer ontworpen naar  Nederlandse specificaties. Daarnaast een houten replica van de tweemotorige Fokker G.I, waarvan alle exemplaren verloren zijn gegaan. Ook staat er een unieke replica van de Koolhoven FK-51 verkenner, verder een Brewster Buffalo en de replica Fokker SD.XXI jager, een type dat in de meidagen meestreed, o.m. gevlogen door de meest gedecoreerde Nederlandse militaire piloot, Bob van der Stok






Vlieger van geborgen
Britse Do-17
ligt in Ysselsteyn



COSFORD, 19-06-2013 - Eén van de omgekomen bemanningsleden (samen met zijn collega's, foto rechts) van de vorige week geborgen Duitse Dornier Do-17 bommenwerper blijkt begraven te zijn in Nederland.

Foto rechts: de bemanning (4 man) van de betreffende D-17. Wie wie is, vermeldt de bron niet, maar de in Nederland begraven piloot moet er wel bij staan.

Dat meldt de berger en tevens nieuwe eigenaar van het wrak, het RAF Museum in Cosford bij Birmingham. Het museum heeft verder een speciale minisite over dit wrak geopend en is met de conservering begonnen. De unieke Dornier-17-bommenwerper die vorige week werd geborgen uit de Goodwin Sands in het Kanaal had 4 bemanningsleden, van wie er twee krijgsgevangen werden in Canada.

Foto links: een unieke kleurenfoto van de Do-17, gemaakt vanuit een andere Dornier. Plaats en datum onbekend.

De derde en de vierde kwamen bij de eerdere Britse aanval op het toestel of de noodlanding op de zandbank om. Deze vierde, telegrafist Unteroffizier Helmut Reinhardt, ligt op de grote Duitse militaire begraafplaats Ysselsteyn in Venray.

Het RAF Museum vermeldt niet hoe of waarom zijn stoffelijk overschot daar terecht kwam. In de UK zijn ook Duitse militaire begraafplaatsen.

Gisteren maakte het museum bekend dat het resuaratiewerk aan het wrak begonnen is. Daartoe wordt het wrak nu eerst besproeid met een speciale zure oplossing, die de resten van zout uit het zeewater en de aangegroeide zeepokken en eendemosselen in de loop van enkele weken moet verwijderen.

Het toestel werd neergeschoten op het hoogtepunt van de Battle of Britain, op 26 augustus 1940. Groot-Brittannië vocht op dat moment met inzet van alle - vrij beperkte - middelen voor zijn leven. Aan de Battle of Britain namen volgens het RAF Museum 400 Do-17s deel, waarvan de Britten er 200 uitschakelden.

Het uiteindelijk mislukken van de Duitse luchtaanvallen wordt door Nederlandse militaire historici en vooraanstaande nazi-Duitse generaals overigens mede toegeschreven aan de enorme en onverwachte verliezen - 525 toestellen binnen 4 dagen - die Hitlers Luftwaffe leed bij de aanval op Nederland in mei 1940.


Foto rechts: de sproeitunnel, waarin de resten worden besproied met een zure oplossing. Links vooraan een motordeel en rechts een propellor; daarachter een vleugeldeel.


Het RAF Museum, waar de Dornier gerestaureerd zal worden, heeft het wrak nu geëxposeerd en zal vermoedelijk enkele jaren bezig zijn met het herstel.

Het museum hecht grote waarde aan dit wrak, omdat het de enige nog bestaande Dornier Do-17 is, een type dat ook wel bekend was als 'vliegend potlood' vanwege zijn slanke staart.

In totaal gaat de restauratie naar schatting 400.000 pond kosten. Van de officiële Britse instelling voor erfgoed, de National Heritage, heeft het museum al een toezegging van 350.000 pond ontvangen.

Een uitvoerige beschrijving van het toestel en zijn geschiedenis is HIER te vinden.

Foto links: onherkenbare delen van het wrak, geheel begroeid met zeedieren.


HERDENKING

Het museum heeft intussen een herdenking gehouden voor de twee overleden vliegers. Een vertegenwoordiger van het museum heeft een krans gelegd bij het graf van een nazi-Duitse vlieger.

Het museum stelt dat zij met dat gebaar alle jonge mannen willen eren die hun leven gaven voor hun land.

Het museum toont daarmee echter geen begrip voor het feit, dat het land in kwestie de moorddadige terreurstaat van Adolf Hitler was, die volgens velen de ergste misdaden ooit uit de westerse geschiedenis heeft begaan en waar deze jonge mannen aan bijdroegen.

Zij zijn gestorven met op hun uniformen het symbool van deze misdaadstaat, het hakenkruis.





Oorlogssquadron 322 viert 70-jarig bestaan in Leeuwarden


LEEUWARDEN - Het 322-squadron op vliegbasis Leeuwarden vierde woensdag zijn 70-jarig bestaan. In 1943 werd het in Engeland opgericht door prins Bernhard.


Het is het oudste nog bestaande eskader van de luchtmacht. De bekendste commandant was Bob van der Stok, die tevens één van de drie enige overlevenden was van de zg. Great Escape uit Stalag Luft III. 


Foto rechts: Commandant Ronald van der Jagt met zowel de huidige mascotte als diens dode voorganger, met achter hem een derde Polly, een Spitfire, het  eerste toestel van het eskader.

Gisteren was er een grote reünie op de basis met diverse vliegdemonstraties van onder andere Spitfires, de Hawker Hunter en F-16's.


De originele mascotte van het squadron uit WO2, een roodstaart papegaai genaamd Polly, werd opgezet teruggevonden en is nu teruggebracht.

Aan de reünie namen ruim 700 oud-leden van het squadron en hun familieleden deel. Uit Engeland waren een Douglas Dakota en een Spitfire overgevlogen, terwijl ook een Nederlandse Spitfire een demonstratie gaf. Er stond ook een Mustang P-51 jager opgesteld.


Op 3 januari 1945 landden het 322ste squadron voor het eerst in Nederland, op vliegbasis Woensdrecht. Het 322ste was tevbens het eerste operationele Nederlandse squadron van na de oorlog. Bob van der Stok (foto links) kreeg het commando in februari 1945 op de basis Schijndel.


Hij ontwierp aan het einde van de oorlog het plan voor een nieuwe vliegbasis in Leeuwarden, waar tot dan toe een grote Duitse vliegbasis gevestigd was. Deze was in 1940 al van grasveld uitgebreid tot basis met 3 betonnen banen van 1.200, 1.300 en 1.500 meter. Er was toen plaats voor ongeveer 40 permanenete jagers, die konden beschikken over zeker 6 hangars. In 1944 volgde nog een vierde baan, van gras.

De piloten van het 322ste werden in 1944 o.a. belast met  het neerschieten en uit koers brengen van Duitse V1-s door ze met een vleugeltip van hun Spitfires uit koers te brengen. Daardoor schakelden ze  minstens 110 vliegende bommen uit voor ze hun doel bereikt hadden.

Na de Tweede Wereldoorlog werd het squadron ingezet in Nederlands-Indië, Nieuw-Guinea en tijdens de Koude Oorlog. Meer recent was de aanwezigheid boven voormalig Joegoslavië en Libië. Op dit moment  wordt 322 ingezet in Afghanistan, vanaf vliegveld Mazar-e-Sharif, voor het beveiligen van de Nederlandse politietrainingsmissie en het ondersteunen van grondtroepen van de internationale coalitie.




Ook werd de allereerste mascotte, papegaai Polly Grey 1, in opgezette vorm teruggebracht naar Vliegbasis Leeuwarden. Het beest leek na zijn overlijden in 1947 van de aardbodem verdwenen.Polly 1De eerste Polly Grey, die nu naar het 322 Squadron terugkeert, zo meldt het ministerie van Defensie.

Kort na de oprichting kocht een vlieger tijdens zijn verlof een papegaai in de London Zoo. De papegaai was al snel geaccepteerd als squadronmascotte en besloten werd haar in het embleem te verwerken.

Polly 1 gaf in 1947 de geest. Toen het squadron bijeen werd geroepen om in Indie in actie te komen, werd Polly 2 geïnaugureerd. Sindsdien kiest geen vlieger van 322 het luchtruim zonder een geïnaugureerde Polly. De papegaai is volgens Defensie een volwaardig squadronlid met rang en registratienummer en krijgt als zodanig ook een militaire begrafenis.

Van iedere Polly was het gehele levensverhaal en de begraafplaats bekend, behalve van Polly 1. Hier kwam eind 2011 verandering in dankzij een op internet gevonden foto.

Een op het oog doorsnee opgezette grijze roodstaartpapegaai was voorzien van een plaatje met de tekst: ‘Our dearest Polly, We who loved you dear, will never forget you. January 28th 1947’. Een uitgebreid onderzoek volgde, met als resultaat dat de huidige eigenaren, het echtpaar Cory, Polly 1 vandaag persoonlijk aan het squadron hebben overhandigd.






Laatste bestaande Duitse Dornier-bommenwerper uit Kanaal getild



LONDEN, 11-06-2013 - De laatste bestaande Duitse Dornier Do 17 bommenwerper is maandagavond uit de zee opgetakeld, zo meldt de BBC.

Het toestel werd
neergeschoten voor de kust van Kent tijdens de Battle of Britain in 1940.

Het bergingsteam van het RAF Museum werd eerder gehinderd door de sterke wind, maar dankzij een korte periode van goed weer konden ze met een kraan de bommenwerper lichten.

Overdekt met roest en zeepokken, met afgebroken propellers, werd het vliegtuig op een schuit gezet om ongeveer 6:30.

De operatie kost in totaal 
£ 600.000. Morgen worden de motoren gelicht. Hoewel het wrak vergaan lijkt, denken jkenners dat het nog te restaurerern is. Het team probeerde om het vliegtuig op 2 juni te lichten, maar slecht weer dwarsboomde die poging binnen 40 minuten na een toename van wind. Het plan, dat drie jaar in de maak was, werd aangepast zodat hefmiddelen konden worden gehecht aan wat verondersteld werd de sterkste delen van het frame van het vliegtuig, in plaats van de bouw van een kooi omheen.

Het vliegtuig lag bij de beruchte Goodwin Sands en werd in 2008 ontdekt door duikers op een diepte van 50 voet op een krijtbed 

Dit exemplaar werd waarschijnlijk in augustus 1940 neergeschoten tijdens de luchtgevechten.

De piloot wist een noodlanding te maken op een zandbank voor de kust van het graafschap Kent, maar het toestel werd verzwolgen door het opkomende water.

Van de 4 bemanningsleden overleefden 2 het en werden krijgsgevangen. De lijken van de 2 anderen spoelden enkele dagen later op de kust aan.

Sonarscans van het RAF Museum, Wessex Archeologie en de Port of London Authority bevestigden de identiteit van het vliegtuig als de Dornier Do 17Z Werkenummer 1160.

De bommenwerpers hadden als bijnaam "vliegende potloden" vanwege hun smalle romp. Geen enkel exemplaar werd geacht de oorlog te hebben overleefd. Van de toestand van het vliegtuig wordt gezegd dat die "opmerkelijk" is. Anders dan de effecten van de zee, zoals zeepokken, koraal en het zeeleven, het is grotendeels intact. De banden waren nog opgeblazen, maar de propellers tonen duidelijk de schade ontstaan tijdens de noodlottige laatste landing, hebben experts gezegd.

Van het toestel werden ruim 2.000 exemplaren gebouwd. Dit type vloog voor het eerst in 1934 en diende tot halverwege de oorlog.

  • - Spanwijdte 18,00 m
  •  - Lengte 15,80 m
  • - Hoogte 4,60 m
  • - Vleugeloppervlak:: 55 m²
  • - Aandrijving: 2 Stermotoren Bramo 323 P met elk 1000 pk
  • - Topsnelheid: 410 km/h in 4000 m (bei 8000 kg)
  • - Dienstplafond: 8200 m (bij 8000 kg)
  • - Bereik: 1160 km met 500 kg bommen, ongeveer 660 km met1000 kg bommen
  • - Maximale opstijggewicht: 8500 kg (8850 tot 9000 kg bij overbelasting)
  • - Bemanning: 4 man
  • - Bewapening: 1 of 2 7,92-mm-machinegeweren; 1000 kg bommen intern



Klik hier voor een verzameling foto's van het toestel op Wikipedia Commons.

Peter Dye, de directeur-generaal van het RAF Museum, zei: "De ontdekking en herstel van de Dornier is van nationaal en internationaal belang. Het vliegtuig is een unieke en ongekende overlevende van de Slag om Engeland en de Blitz."

"Het zal zorgen voor een suggestieve en ontroerende tentoonstelling waarmee het museum het bredere verhaal van de Slag om Engeland kan presenteren en markeert de offers die door de jonge mannen van beide luchtmachten en uit vele landen werden gebracht."

"Het is een project dat de verzoening en de herinnering aan zijn hart heeft."

De Dornier wordt geconserveerd en voorbereid voor tentoonstelling. Het zal in twee hydratatietunnels worden geplaatst en gedrenkt worden in citroenzuur voor de eerste fase van het behoud.

Zodra dit delicate proces is voltooid, zal het vliegtuig terechtkomen in het museum in Londen en een plaats krijgen binnen de context van de Battle of Britain.

Een subsidie van meer dan £ 345.000 uit het Britse National Heritage Memorial Fund, heeft het mogelijk gemaakt de werkzaamheden te beginnen.







Berging grote Lancaster moet € 400.000 kosten



ZELHEM, 23-04-2013 - De berging van een neergestorte Britse Lancaster-bommenwerper in Zelhem gaat € 400.000 kosten. Deze kosten zal de betroffen gemeente deels via een rijkssubsidie vergoed krijgen.

Voor communicatie en historisch onderzoek zal nog eens € 50.000 moeten worden uitgegeven, zo denkt de gemeente. In totaal wil de gemeente nog € 85.000 bijeengebrengen via o.m. sponsors en giften voor alle geplande activiteiten. De gemeente verwacht dat de berging in het najaar zal plaatsvinden.

De gemeente zal zodra de plannen definitief zijn een uitgebreide informatiecampagne opzetten om de naaste omwonenden en anderen te informeren over de berging van het wrak en wat dit voor hen betekent. Daarbij heeft de veiligheid de hoogste prioriteit, zo meldt de gemeente

Ook heeft de gemeente enkele werkgroepen opgestart, waarin onder meer de gemeente, enkele inwoners, oud-leerkrachten en de stichting Oud Zelhem deelnemen. De werkgroep Historie en educatie maakt onder andere lespakketten en verzamelt achtergrondinformatie over de gebeurtenis.

Als de berging doorgaat, zal de werkgroep Communicatie aan de slag gaan met het organiseren van bijeenkomsten voor omwonenden. Er komt ook een website met alle informatie over de werkzaamheden. Om zich te oriënteren, brachten de werkgroepen onlangs een bezoek aan de gemeente Wierden, die in 2006 een Lancaster Mk heeft geborgen. Daar kregen ze informatie over wat er bij een berging komt kijken. De twee naast-omwonende families op de Hummeloseweg zijn bij de eerste voorbereidingen betrokken.

Op 23 september 1944 keerde de Lancaster ED470, van het 61e Squadron van de Royal Air Force niet terug van een vlucht naar Duitsland. Aan boord bevonden zich 7 bemanningsleden, van wie er één de crash overleefde dankzij zijn parachutesprong.

Foto links: het betroffen weiland in Zelhem met enkele nabestaanden van de omgekomen bemanning.

Pas 40 jaar later hoorden de nabestaanden dat de andere 6 bemanningsleden waren omgekomen nadat hun vliegtuig boven Nederland in de Waal was gestort. In werkelijkheid ligt het wrak van de ED470 met daarin de stoffelijke overschotten van de bemanningsleden vrijwel zeker nog in het weiland voor boerderij De Gasthuisplaats aan de Hummeloseweg in Zelhem.

Op die 23e september rond 22.30 uur stortte daar een Lancaster bommenwerper neer. Korte tijd daarna ontploften er bommen in het vliegtuig waardoor een enorme krater ontstond. Identificatie van het vliegtuig noch van de omgekomen vliegers was op dat moment mogelijk . Enkele kleine menselijke resten zijn begraven op de begraafplaats in Zelhem.

Onderzoek van de archieven heeft uitgewezen dat het wrak bij De Gasthuisplaats hoogstwaarschijnlijk de ED470 is, maar zekerheid kan alleen een berging bieden, wat vooral in het belang van de nabestaanden is. zo stelt de gemeente.

Nederland was tijdens de oorlog vrijwel geheel ingericht als Duitse vliegbasis.In totaal stortten er boven Nederland in 5 jaar 6.000 vliegtuigen - Duits en geallieerd - neer, waarbij 20.000 bemanningsleden in Nederland omkwamen en voor het overgrote deel hier begraven zijn. Dit is aanzienlijk meer dan in andere bezette landen of in de UK.






Deel 2 van boek Fokker G-1
gepresenteerd

SOESTERBERG, 19-03-2013 - De presentatie van het tweede deel van het boek Fokker G-1 Le Faucheur vond vorige week plaats in de Generaal Snijdershal van het Militair Luchtvaart Museum in Soesterberg.  Het eerste exemplaar werd aangeboden aan Dr. J.A.M.M. Jansen, oud-directeur van het MLM.  Het MLM bezit een replica van de G-1.

De G-1 was de enige moderne tweemotorige jager waarover de Nederlandse luchtmacht kon beschikken. Het vliegtuig behaalde tamelijk goede resultaten, alleen waren er op vliegveld Bergen slechts 12 beschikbaar, waarvan de Duitsers er met bombardementen 11 uitschakelden.

Op vliegveld Waalhaven konden 8 van de 10 toestellen opstijgen, die vervolgens 16 Duitse toestellen neerhaalden. Zij konden alleen niet meer landen op het aangevallen Waalhaven en moesten noodlandingen maken, waardoor zij niet meer konden deelnemen aan de strijd.

Nadat de G-1 in maart 1937 met proefvluchten was begonnen, duurde het nog tot december 1937 eer de regering besloot tot het bestellen van 36 stuks voor de luchtverdediging. Maar op Soesterberg dacht men nog verder: misschien was het toestel ook geschikt als strategische verkenner en lichte bommenwerper?

Daar is het niet van gekomen, want dat vereiste toch andere karakteristieken van het vliegtuig.

Zo bleef de G 1 toegespitst op zijn luchtverdedigingstaak. In de maanden na de mobilisatie van augustus 1939 werden twee Jachtvliegtuigafdeelingen (JaVA’n) op Bergen en Waalhaven met de G-1 uitgerust.


Foto links: de replica van de G-1 in het MLM in Soesterberg.

Helaas konden ze op 10 mei 1940 de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken, toen het gros al bij de eerste Duitse aanval op de grond werd vernield.

Wat daarna nog in de lucht gebracht kon worden, heeft zich kranig gedragen. De korte geschiedenis van één van de mooiste Nederlandse militaire vliegtuigontwerpen is echter te belangrijk om te worden vergeten.

In twee delen. Door Frits Gerdessen, Karel Kalkman, Cor Oostveen en Willem Vredeling. In augustus 2011 verscheen het eerste deel over de ontwikkeling van het de G-1. Dit is het vervolg, waarin vooral wordt gekeken naar de operationele inzet van de vliegtuigen.


  • ISBN  978-90-8616-121-8
  • Taal: NL, EN
  • Formaat 220 x 280 mm
  • Aantal pagina's: 256
  • Gebonden, deels in kleur


Foto onder: de G-1, kennelijk het tweede prototype gezien de markering.







Bemanningen Britse bommenwerpers
WO2 krijgen
alsnog onderscheiding



LONDEN, 26-02-2013 - Groot-Brittannië gaat enkele groepen veteranen uit de WO2 alsnog onderscheiden met een medaille. Dit is 67 jaar na de oorlog

De bemanningsleden van Royal Air Force Bomber Command krijgen na een jarenlange lobby nog meer erkenning, nadat vorige zomer al een monument voor hen is opgericht in Green Park in Londen.. Anders dan de piloten in gevechtsvliegtuigen, hebben zij nooit een eigen medaille gekregen.

Foto rechts: de Lancaster, het werkpaard van de Britse bommencampagnes.

Bomber Command stond al in de oorlog ter discussie vanwege de doorlopende bombardementen op Duitse steden, waarbij veel burgers - vrouwen, kinderen, ouderen stierven.

Onder meer Hamburg, Keulen en Dresden werden grotendeels verwoest door de eenheid o.l.v. Chief Air Marshall Sir Arthur Harris. Overigens was vliegen in een bommenwerpers uiterst riskant: van de actieve bemanningsleden overleed de helft. Van hen stuierven zo'n 15.000 bemanningsleden boven Nederland of bij neerstorten in Nederland.

Het gaat in totaal om ongeveer 250.000 militairen. De veteranen, weduwen of hun nabestaanden krijgen de medailles voor hun heldhaftigheid.

Ook de opvarenden van Arctische bevoorradingsschepen kunnen na een jarenlange lobby aanspraak maken op een onderscheiding.

Veteranen en hun weduwen mogen als eerste de medailles in ontvangst nemen. Dat zal de minister van Defensie Mark Francois dinsdag bekendmaken, meldt de Britse krant The Guardian

Het Britse Arctische konvooi leverden tijdens de oorlog brandstof, voedsel, munitie, tanks, locomotieven, vrachtwagens en vliegtuigen aan het Sowjetleger. De tocht naar het Arctische gebied was gevaarlijk. Tijdens de vrachtkonvooien kwamen meer dan 3.000 Britten om en ook vele tientallen Nederlandse opvarenden.





Nieuwe WOII-serie over 8th Air Force raakt Nederland





Foto boven: B-17 van het Eighth Air Force in 1944. Formatioes van vele honderden bommenwerpers van dit onderdeel vlogen enkele malen per week over Nederland.

Hanks standing at a podium


HOLLYWOOD, 21-01-2013 - Hollywood-producenten Steven Spielberg, Tom Hanks en Gary Goetzman gaan opnieuw een serie over WO2 maken.  De serie heeft nog geen naam maar draait dit keer om de piloten van de Eigth Air Force.  Dit luchtmachtonderdeel opereerde vanuit Zuidoost-Engeland op Duitsland en vloog daarbij voornamelijk over Nederland. Veel van de slachtoffers onder de bemanningen kwamen in Nederland terecht.


De serie wordt volgens The Hollywood Reporter voor het grootste deel gebaseerd op het boek Masters of the Air  van Donald L. Miller. Nu de rechten daarvan zijn verkregen kan de productie van de serie starten. De Eighth Air Force, "The Mighty Eighth" geldt als de grootste vliegende gevechtseenheid uit de WO2. De geschiedenis ervan is sterk met Nederland verbonden.


De voorloper van deze eenheid, de 15th Bombardment Squadron (Light) van de VIII Bomber Command, voerde op 4 juli 1942 de allereerste Amerikaanse luchtaanval op nazi-Europa uit, en wel op Nederland. Het ging om de vliegvelden de Kooy, Bergen-Alkmaar, Haamstede en Valkenburg. Dat was echter nog als onderdeel van de RAF. In 1944 werd het 8th zelfstandig.


Foto rechts: kapitein Charles Kegelman die een decoratie ontvangt voor de eerste Amerikaanse luchtaanval op bezet Europa door de voorloper van het Eighth Air Force. De aanval was op Nederland.

Deze aanval werd nog uitgevoerd met de lichtere tweemotorige Douglas Bostons (ook wel bekend als Havocs A-20). Van de zes toestellen gingen er twee verloren. Het is opmerkelijk dat deze Amerikaanse D-Day-in-de-lucht in de Nederlandse geschiedenis vrijwel onopgemerkt voorbij is gegaan.

Eerder maakten de drie producers Band Of Brothers en The Pacific. In het bekritiseerde maar succesvolle boek Band of Brothers behandelde historicus en romanschrijver Steven Ambrose geromantiseerd de geschiedenis van E Company, 506th Regiment, 101st Airborne die via Normandië, Frankrijk, Eindhoven, Nijmegen, Bastogne en Duitsland optrok, en daarbij grote verliezen leed. De bekendste figuur is majoor Dick Winters. Hiervan maakte Tom Hanks een miniserie van 10 delen die startte in 2001 en 10 Emmy's won.

Masters of the Air
"Masters of the Air is het persoonlijke verhaal van de Amerikaanse bommenwerper-bemanningen in de Tweede Wereldoorlog. Donald Miller neemt hierin volgens Aamazon de lezers mee op een tocht door de vurige hemels boven Berlijn, Hannover en Dresden en beschrijft de verschrikkelijke gevolgen van de bombardementen voor het Duitse volk.

Vechten op 25.000 voet in dunne lucht van minus 30 was iets dat geen soldaat tot dan toe had meegemaakt. In tegenstelling tot infanteristen, sliepen vliegers tussen schone lakens, dronken bier in de plaatselijke Britse pubs, en dansten op de swing van Glenn Miller's Air Force band, die langs de Amerikaanse luchtmachtbases in Engelandtoerde. Maar ze hadden een veel grotere kans om te overlijden dan de infanteristen. In 1943 had een Amerikaanse vlieger op een bommenwerper slechts een kans van één op vijf kans om te overleven gedurende zijn tour of duty, 25 missies. De EighthAir Force verloor meer mannen in de oorlog dan het US Marine Corps.

De acteur Jimmy Stewart was een van de feitelijke vliegers, en bereikte de rang van generaal in de Air Force, terwijl ook de "King of Hollywood," Clark Gable, daar diende. De luchtoorlog werd verfilmd door o.m. Oscar-winnende regisseur William Wyler die ook werkelijk gevechtsmissies meevloog met de mannen.

De Anglo-Amerikaanse luchtoorlog tegen nazi-Duitsland was de langste militaire campagne van de Tweede Wereldoorlog, een oorlog binnen een oorlog, die feitelijk begon in mei 1940. Totdat geallieerde soldaten in Duitsland doordrongen in de laatste maanden van de oorlog, was dit het enige geallieerde oorlogsgeweld in het  Duitse vaderland.

De zogenaamde strategische bombardementen konden de oorlog niet winnen, maar de oorlog kon evenzeer niet worden gewonnen zonder dit soort bombardementen, menen militaire deskundigen.
De Amerikaanse luchtmacht vernietigde de spoorwegen en olieraffinaderijen die de Duitse oorlogsmachine bedienden.

De bombardementen waren een gezamenlijke onderneming: de Britten vlogen onder de dekking van de nacht, terwijl Amerikaanse bommenwerpers de aanvallen overdag op zich namen, een aanpak die volgens de Britse bevelhebbers suïcidaal was. Maar door op grote hoogte te vliegen met maximaal verdedigde toestellen - de B-17 bijvoorbeeld bezat 13 bemande machinegeweren die alle kanten op konden schieten. Bovendien werden de bommenwerpers gedeeltelijk gedekt door de beste jagers van de oorlog: de P-51 Mustang en de Mosquito. Ze vlogen geleidelijk aan in formaties van honderden, soms duizend toestellen tegelijk.

Masters of the Air beschrijft ook het leven in oorlogstijd Engeland en in de Duitse gevangenis kampen, waar tienduizenden vliegers een deel van de oorlog doorbrachten. Het eindigt met een levendige beschrijving van de gruwelijke hongermarsen van de gevangen vliegers  tegen het einde van de oorlog door het land dat zij met hun bommen hadden verwoest.

 Volgens Aamazon en enkele recencies is Masters of the Air is een gezaghebbende en werk over de grootyste luchtoorlog ter wereld.


Patch 8thUSAAF.pngHet 8th Air Force startte formeel op 22 januari 1944 op High Wycombe Airdrome bij Londen. Midden 1944 dienden ruim 200.000 militairen in de Eighth Air Force; in totaal hebben er 350.000 man bij gediend. Daarvan stierven er 26.000.

De eenheid vloog met bewezen Boeing B-17 en de modernere en betrouwbare Consolidated B-24 bommenwerpers met een groter  bereik en beschikte op zijn hoogtepunt over ruim 2.000 viermotorige bommenwerpers en ruim 1.000 jagers .

Tussen 20 en 25  februari 1944 kreeg de nieuwe eenheid zijn vuurdoop tijdens Operation Argument, populair bekend als de Big Week.

Er werden die 6 dagen aanvallen uitgevoed op industriële doelen in Leipzig, Braunschweig,  Gotha, Regensburg, Schweinfurt, Augsburg, Stuttgart en Steyr in Oostenrijk. Het Eighth Air Force vloog in die 6 dagen ruim 3,000 sorties. Daarbij werd oom een groep van 1.000 bommenwerpers geformeerd, omdat deze grote aantallen extra bescherming boden.

In maart 1944 voerde het 8th grote bombardementen uit op Berlijn - de eerste keer dat Amerikanen de Duitse hoofdstad bombardeerden.


De Eighth Air Force bombardeerde ook Normandië ter voorbereiding van de geallieerde landing. Op D-Day, 6 juni 1944, vloog de eenheid 2300 vluchten in Normandië. Na Normandië voerde het Eighth Air Force aanvallen uit op Duitse olievoorraden en raffinaderijen in Oost-Europa. Bekend is de aanval op Ploiesti in Roemenië.

In april 1945 bombardeerde de eenheid Hitlers buitenverblijf in Berchtesgaden. Daarna werd de formatie gestationeerd op het Japanse eiland Okinawa in de Stille Oceaan, maar kwam niet meer in actie.

 
Zie ook: USAAF Aanval 4 juli 42




Opgraving Spitfires Burma: één krat gevonden



YANGON (RANGOON), 9-1-2013 - Een deelnemer aan de zoektocht naar een voorraad van Britse Spitfires in Burma zegt dat zijn expeditie waarschijnlijk één houten krat met een vliegtuig in onderdelen heeft gevonden.

Alleen lijkt het er volgens de Daily Telegraph op dat er ook veel modderwater in de krat zit.

Het was niet duidelijk hoeveel schade het water kan hebben veroorzaakt. De organisator van de expeditie, de Britse luchtvaartliefhebber David J. Cundall, noemde de resultaten echter "zeer bemoedigend."

"Het zal enige tijd kosten voordat we het water eruit hebben gepompt ... maar ik verwacht dat alle vliegtuigen in zeer goede staat zijn ," zei Cundall in Yangon (Rangoon), Burma's belangrijkste stad.

De Spitfire was een middelzware eenpersoons jager die tegenwoordig geldt als het beroemdste geallieerde vliegtuig. Het toestel  uit 1936 was gebaseerd op een racemachine en werd ontworpen door R.J. Mitchel bij de Supermarine vliegtuigfabrieken. Het toestel hielp Groot-Brittannië Duitse luchtaanvallen in het begin van de oorlog te weerstaan. Het toestel werd vrijwel door alle landen gebruikt die actief aan geallieerde zijde aan de oorlog deelnemen, over de gehele wereld. Dat omvat ook de Sowjet-Unie, waar enkele honderden Spitfires heen werden gezonden.

Na de oorlog bleef het vliegtuig nog enkele jaren in dienst, tot de jet in dienst kwam en bij de jachtvliegtuigen de toestellen met zuigermotoren verdrong. De laatste Spitfire deed dienst bij de Ierse luchtmacht in 1961. Overigens is de Spit niet het meest gebouwde oorlogsvliegtuig ter wereld; dat is de Sowjet Ilyushin 'Sturmovik', waarvan er 36.000 exemplaren gebouwd werden. De Spit is overigens nog altijd als model te krijgen. De naam leeft ook voort in de Triumph Spitfire, een auto in de vorm van een sportieve tweepersoons coupé.

Nederland
Het toestel werd  tijdens de oorlog eveneens door Nederlandse piloten gevlogen, zoals het 322 RAF-squadron, met als bekendste leider Bram van der Stok (foto links voor zijn Spitfire - plaats en datum niet bekend) en de leden J.L. Plesman (zoon van de KLM-oprichter), en Robbie Wijting, die in 1973 chef van de defensiestaven werd. Er vliegt nog één Spitfire in Nederland, de MK732. Wereldwijd bestaan er nog enkele tientallen luchtwaardige Spitfires .De Spirfire is eveneens het toestel dat waarschijnlijk het meest is neergestort in Nederland tijdens de oorlog.


Yangon: 36 stuks
Aangenomen wordt dat er bij de luchthaven van de voormalige hoofdstad Yangon (voorheen Rangoon) zeker 36 jachtvliegtuigen in kratten begraven zijn. De komende zes weken vinden de opgravingen plaats.

Burma (in het Nederlands vaak als Buirma geschreven) maakte tot 1948 deel uit het het Britse imperium. Aan het eind van de oorlog begroeven de Britten tientallen kratten met complete vliegtuigen in onderdelen met het oog op eventuele latere noodzaak.

Vliegtuigliefhebber David Cundall wist al jaren dat de toestellen daar zaten. Hij bezocht Burma twaalf keer voordat hij echter toestemming kreeg de toestellen op te graven. Hij besteedde al meer dan 160.000 euro uit aan de expeditie.

Sommige experts menen dat de vondst kan tegenvallen. "Mogelijk bestaan de resten uit niet meer dan brokken metaal en roestige onderdelen", zegt archeoloog Andy Brockman.

Lange tijd was het onduidelijk waar de Spitfire-kratten precies begraven liggen. Slechte politieke verhoudingen tussen Burma en Groot-Brittannië maakten het onmogelijke de vliegtuigen eerder op te gegraven.

Spitfires in het nieuws
Spitfires maken deel uit van de levende geschiedenis van de Britse eilanden. Er gaat geen week voorbij of er is nieuws over of in verband met Spitfires. Hier een korte selectie:

  • 31 dec 2012: Een Spitfire-piloot. Ronald Berry,  uit de Battle of Britain, sterft in Hull; hij was één van de zg. 'Few', genoemd naar de speech van Winston Churchill: "Never in the field of human conflict was so much owed by so many to so few". Overigens vlogen tijdens de Battle of Britain meer Hurricanes dan Spitfires.

  • 21 dec 2012 :  begrafenis van Spirtfire-piloot en 'ace' Jimmy Corbin

  • 20 dec 2012: Sir Morien Morgan, mede-ontwerper van de Concorde, is gestorven en werkte ook aan de Spitfire in 1938/39

  • 18 dec 2012: het vliegveld van Cardiff wordt geprivatiseerd en begon als trainingsvliegveld voor Spitfire-piloten

  • 13 dec 2012:  na 11 jaar restauratie is een Spitfire weer vliegklaar op de RAF-basis Coningsby (BBC video)

  • 13 dec 2012: de Spitfire uit de hal van het Imperial War Museum in Londen verhuist wegens de verbouwing naar de basis Duxford van het museum in Noord-Londen (zie ons bericht dd. 3-12-2012)






Geleen herdenkt bombardement van 1942


GELEEN, 7-10-2012 - Geleen herdacht vrijdag dat het 70 jaar geleden was dat de Zuidlimburgse plaats per ongeluk door de RAF werd gebombardeerd. Daarbij vielen ruim 100 doden.

Niet alleen in Geleen vielen slachtoffers, ook bij de grootste mijn van ons land, de Staasmijn Mauriots, lieten 18 mensen het leven.

Naar aanleiding van die ramp heeft een lokale uitgeverij een boek over het bombardement samengesteld. De laatste ooggetuigen doen daarin hun verhaal. Er vond het afgelopen weekend ook een kleine tentoonstelling over het bombardement plaats..

In de avond van 5 oktober 1942 stegen 257 Britse bommenwerpers op om Aken te bombarderen.

Het slechte weer zorgde er echter voor dat zij hun doel misten en dat de bommen terecht kwamen op Geleen en omgeving. Geleen verloor ook 59 woningen en er moesten nog eens 100 gesloopt worden.

Leden van de Stichting Cultuurhistorische Uitgaven Geleen (SCHUG) brachten samen het materiaal voor het boek bijeen en interviewden de laatste getuigen. Het boek telt 15 hoofdstukken en 300 pagina's.


Zie ook: Het bombardement op Geleen en staatsmijn Maurits





Scholieren onthullen monument voor neergestorte piloot

NIJMEGEN, 7-10-2012 - Zaterdag is in Nijmegen een monument ter nagedachtenis van piloot Ivan William Caine onthuld.

Deze
Nieuw-Zeelandse jagerpiloot dreigde met zijn Typhoon op de stad neer te storten, maar wist op het laatst zijn toestel naar een open plek te sturen, waarbij hij echter zijn leven verloor omdat hij te laag gekomen was om eruit te springen en zijn parachute te benutten. Piloot Cain kwam op 6 oktober 1944 op 20-jarige leeftijd om het leven. Daarom is gisteren, 6 oktober, zijn monument onthuld.

Aanwezig bij de onthulling waren vele tientallen mensen, onder meer leerlingen van de Tarciciusschool, die naast het monument ligt, en de Nijmeegse burgemeester Bruls en de ambassadeur van Nieuw-Zeeland. De school heeft het monument geadopteerd.

Waarschijnlijk getroffen door Duits luchtafweergeschut boven Emmerik in Duitsland, keerde Cain terug en raakte boven Nijmegen verder in de problemen door mogelijk een lekkend koelsysteem.
Zijn toestel verloor snel hoogte en bereikte de frontlijn bij Groesbeek. Hij moest zijn toestel laten neerstorten, maar koos bewust voor open terrein. Zo bleven scholen, huizen en bewoners bewaard voor een grote ramp.

Cain vloog met een zware Hawker Typhoon jachtbommenwerper van het 175 Squadron van RAF. Hij patrouilleerde vanaf vliegveld Volkel boven het Duitse grensgebied.

Cain moet begrepen hebben dat hij op de Nijmeegse wijk Brakkenstein dreigde neer te storten. Het lukte hem nog een plotselinge bocht naar rechts te maken. Het toestel stortte neer op een veldje aan de Heyendaalseweg. Cain kwam 30 meter voor het wrak terecht. Zijn parachute was niet opengegaan.
Enkele ogenblikken voor het neerstorten had Cain zijn laatste bommen uitgeworpen om tijdens de noodlanding ontploffing te voorkomen.

De bommen vielen in de omgeving van de Biesseltsebaan 20. Een scherf van de bommen trof hier volgens dagblad De Gelderlander de weduwe Swertz-Ekker.

Foto links: een Hawker Typhoon, voorzien van de speciale zwart-witte identificatiestrepen voor de aanval op D-Day.
De Typhoon was één van de krachtigste Britse jachtbommenwerpers van de oorlog. Het vliegtuig woog 4 ton, bezat een motor van minimaal 2.000 pk en haalde 663 km/u - daarmee net zo snel als de Mosquito.


Het monument voor deze piloot staat op 50 meter afstand van de Tarcisiusschool. In juni 2011 hield de school een sponsorloop.

De opbrengst van 1.500 euro was bedoeld voor het monument. Leerlingen uit de tuingroep van de VSO-afdeling gaan het perkje rondom het monument onderhouden.

Vrijdag 5 oktober liep de Tarcisiusschool zijn  'najaarswandeltocht' over een route die het traject volgt van de laatste vlucht van de piloot. De tocht eindigde bij de 'crash-plek' waar nu het Cain-monument staat.





Defensie stelt Messerschmitt in IJsselmeer veilig


DEN HELDER, 6-10-2012 - Op aanwijzing van amateurduikers hebben militairen deze week een Messerschmitt Bf 109 in het IJsselmeer gevonden en deels geborgen. Er is geen stoffelijk overschot aangetroffen.

Het wrak lag vlakbij het monument op de Afsluitdijk. De resten van het toestel lijken niet direkt in restaurabele staat. Wat er met de resten gaat gebeuren, is nog niet duidelijk, zo stelt defensie.

Foto rechts: de vleugel op het bergingsvaartuig. Foto Defensie.


In Nederland zijn relatief weinig Bf 109s neegestort. Volgens een register van het ministerie zijn er nog enkele onontdekte wrakken van dit type. Een grote basis voor dit toestel was tijdens de oorlog Leeuwarden.
Drie krijgsmachtdelen werkten afgelopen week nauw samen om het eenmotorige jachtvliegtuig te identificeren en de wapens en munitie veilig te stellen. Een civiel team, dat zocht naar een vermiste tweemotorige Lockheed Hudson uit de Tweede Wereldoorlog, stuitte in plaats daarvan op de Messerschmitt. De duikers concludeerden dat aan de hand van gegevens op de brandstoftank.

Omdat geïnteresseerde sportduikers al gauw op de hoogte waren van de positie van de jager, kwam Defensie snel in actie. Mogelijke wapens en munitie aan boord kunnen, zoals in het verleden bleek, leiden tot gevaarlijke situaties.

File:Me109 G-6 D-FMBB 1.jpgEen team bestaande uit de Duikgroep van de marine, de bergingsdienst van de luchtmacht, de Explosieven Opruimingsdienst Defensie en de Bergings- en Identificatie Dienst van de landmacht, werkte aan het project. De marine stelde ook het duikvaartuig Argus beschikbaar.

 “We hebben veel munitie en wapens gevonden”, zei majoor Arie Kappert, stafofficier Vliegtuigberging. Delen van het wrak zijn intussen naar boven gehaald, waaronder een vleugel..

Defensie probeert aan de hand daarvan het vliegtuigje te identificeren, om zodoende duidelijkheid te verkrijgen over de piloot van het eenmotirige eenpersoons toestel..

Jachtvliegtuig
De Messerschmitt Bf 109 was een superieur Duits jachtvliegtuig uit 1935, dat de Luftwaffe tijdens de Tweede Wereldoorlog veel in Nederland gebruikte. Het is tevens het meestgebouwde Duitse jachtvliegtuig; er werden er bijna  34.000 van gebouwd de hele oorlog door - aleen van de Ilyushin Il-2 Shturmovik werden er meer gebouwd. De toestellen golden als de beste jagers van de oorlog, slechts gepasseerd door de nieuwe Amerikaanse Mustang P-51 en hadden en topsnelheid van 640 km/h (Spitfire 717 km/h), maar stegen beter en draaiden korter dan de Spit.

Een opmerkelijk voordeel van dit toestel was de brandstofinjectie van de motor. Hierdoor kon de Messerschmitt makkelijker op zijn kop vliegen en steil stijgen, wat zonder injectie veel moeilijker was voor zijn voornaamste Britse tegenstrevers, de Spitfire en de Hurricane. Het laatste toestel vlog in 1965 nog voor de |Spaanse luchtmacht.

UPDATE 6-20-2012 - In april 2010 werd de vorige Messerschmidt in Apeldoorn gevonden en geborgen. Op 30 januari 1944 stortte het nee in de achtertuin van de familie Holtrigter. Dochter Hendrina Holtrigter maakte het als kind mee. Ze is een van de getuigen van het neerstorten van een  Messerschmitt. In hun tuin werd de piloot begraven, zo meldde het NOS-Journaal.






EXCLUSIEF

Meeste Nederlandse vliegtuigcrashes tijdens oorlog gebeurden in Zeeland

MIDDDELBURG, 26-09-2012 -  Van alle provincies zijn In Zeeland tijdens de oorlog de meeste vliegtuigen neergestort, in totaal zo'n 600 van de 6.000 die in heel Nederland neerkwamen. Dat gebeurde doordat de provincie precies op de route van geallieerde bommenwerpers van Engeland naar het Ruhrgebiet lag. Dat blijkt uit de jongste cijfers van het Bevrijdingsmuseum Zeeland.

Het exacte totaal staat nu volgens het museum op 578 crashes, van zowel Nederlandse, geallieerde als Duitse vliegtuigen. In Zeeland zijn daarmee nu bijna alle vliegtuigwrakken uit de Tweede Wereldoorlog geïdentificeerd, zegt Hans van Dam van het Bevrijdingsmuseum. Hij maakt alleen een uitzondering voor enkele crashes in zee.

Opvallend is dat in de provincie gemiddeld bijna tweemaal zoveel toestellen neerstortten als in de rest van Nederland. In tijd gerekend stortten er in deze op één na kleinste provincie van ons land gemiddeld 10 toestellen per maand neer over de gehele oorlogsperiode


Foto rechts:  de Spitfire werd het meest neergeschoten boven Zeeland.

Het museum heeft met behulp van vele vrijwilligers een database van alle crashes in de provincie samengesteld. Deze bevat gegevens over plaats, datum en slachtoffers, het vliegtuigtype en soms de omstandigheden.

 Incidenteel  biedt de site foto's van de eventuele betrokken piloten.Het museum is doende de database nog verder uit te breiden met detailinformatie. Dit jaar nog moet er een actie starten om de Zeeuwse bevolking op te roepen foto's, documenten en herinneringen aan het museum over te dragen.

De provincie bezat drie vliegvelden, terwijl vlakbij in Gilze-Rijen één van de grootste Duitse vliegvelden uit de oorlog was gevestigd, compleet met een eigen spoorbaantje, sportvelden en een casino. De Duitsers hadden in de loop van de oorlog Walcheren uitgebouwd tot 'Festung Walcheren', met zowel sterke verdedigingswerken voor een landoorlog als een groot aantal luchtafweerstellingen (flak).

Relatief gezien is Zeeland duidelijk vaker slachtoffer geworden van crashes, gezien de 1790 km2 landoppervlak die de provincie beslaat. In Nederland stortten tidjens de oorlog in totaal ruim 6.000 vliegtuigen neer, gemiddeld 1 toestel per 5,5 km2 in de looop van vijf oorlogsjaren. In Zeeland was dat bijna het dubbele met 1 toestel per 3 km2.

Uit de nu vrijwel complete database van het Bevrijdingsmuseum Zeeland blijkt, dat de top 10 van meest neergestorte vliegtuigen er als volgt uitziet:
Spitfire jager   
68  GB 
 Me Bf-110 jager/bomw:
63  D
 Fw-109 jager: 
42  D
 Lancaster bomw.   
35  GB
Blenheim bomw.  
31  GB
Stuka jager                    29  D
 Wellington bomw.
26  GB
 Halifax bomw.22  GB
  B-17 bomw.   20  VS 
Typhoon jager
19 GB











Curieus

Curieus vindt databasebeheerder Hans van Dam ook de eerste noodlanding van een Amerikaans toestel in Zeeland. Het ging om een tweemotorige Martin Marauder (foto onder), die door een Amerikaanse bemanning afgeleverd moest worden in Schotland.


Waardoor dan ook, kwamen ze op het strand van Noord-Beveland terecht, en daar stapten de drie bemanningsleden opgelucht uit in de  veronderstelling snel achter een echte whisky te zitten - om even later tot hun grote verbazing gearresteerd te worden door  - de Duitsers. Dat werd geen whisky maar water, en brood.

Niet exact bekend is hoeveel burgerslachtoffers op de grond de luchtoorlog boven Zeeland heeft gemaakt. In totaal stierven door de oorlog volgens het Bevrijdingsmuseum bijna 1700 burgers in Zeeland.

Van hen kwamen de meesten om bij de bombardementen op Walcheren en Breskens en omgeving en bij de zeer zware Slag om de Schelde tussen september en november 1944.
            

 Vanaf ongeveer 1941 was Zeeland dagelijks het toneel van de geallieerde luchtoorlog. Bij de nadering van de geleideljk steeds grote vluchten bommenwerpers - soms tot 1.000 binnen één uur - begonnen de sirenes te loeien. Vervolgens vielen de Duitse jagers aan, en even later begon de Duitse luchtafweer, de flak, te schieten. Vaste prik was dat wanneer na een luchtgevecht de kanonnen verstomden en het gebrul van de motoren afnam, de huizen nog een tikkende regen van granaatscherven ontvingen van de flak-granaten.

Zeeland moet tijdens de oorlog verreweg de lawaaiigste provincie van ons land geweest zijn en bovendien de provincie waar de oorlog zich vrijwel dagelijks manifesteerde. De grote viermotorige Lancasters, Halifaxen en B-17s produceerden met hun vier motoren van elk gemiddeld 1200 pk (ruwweg 1200 maal het vermogen van een brommer) een nu niet meer voorstelbaar donderend geraas, ook omdat zij nooit knaldempers bezaten - die kosten geld en verminderen de prestaties. Nu is de rust teruggekeerd en zijn bijna alle doden geteld.





Stichting WO2GO organiseert voorlopig laatste herdenking voor vliegers


MIDDELHARNIS, 21-09-2012 - De Stichting WO2GO op Goeree-Overflakkee in organiseert  voorlopig haar laatst herdenking, vanwege stijgende kosten en dalende inkomsten. De sticHting organiseerde zo'n 4 evenementen per jaar. De stichting heeft tot nu toe op het eiland 14 grote gedenktekens geplaatst voor dodelijke vliegtuigongelukken en 3 voor kleine. Er zullen nog één of twee gedenktekens bij komen.

De kosten van de bijeenkomsten zijn financieel niet meer haalbaar, stelt secretaris Kees Stoutjesdijk van de stichting.

Dat betekent nadrukkelijk niet dat de stichting WO2GO (WO-2 Goeree-Overflakkee) met haar werk stopt, er worden nog andere bijeenkomsten en publicaties voorbereid. Op 8 september organiseerde de stichting nog een open bunkerdag op monumentendag. Op 28 april was er de herdenking van een gecrashte Halifax LK602 bij Herkingen.

Foto links: de grote AVRO Lancaster bommenwerper, waarvan de Britten er 7.300 bouwden en die de ruggegraat van de RAF vormde.


De herdenking van de vliegers vorige week zaterdag betrof een Lancaster uit 1943, die neerstortte in de vroege avond van 20 december 1943 bij Middelharnis op het Zuidhollandse eiland.

Voor de bewoners van boerderij 'De Torenstee' leek het oorlogsgeweld zo vlak voor Kerstmis,  tot op dat moment, zich vooral af te spelen in de lucht door de dagelijks overvliegende bommenwerpers en de Duitse verdediging daartegen met jagers en luchtafweergeschut - Zuid-Holland ligt pal op de route tussen Engeland en het Ruhrgebiet.

Plotseling dook er met donderend motorgeraas een vliegtuig recht op de boerderij af. Het toestel was een Britse Lancaster bommenwerper die op weg naar Duitsland al was aangeschoten.

Foto links : in maart trachtte de WO2GO uit te vinden of deze staart misschien van de crash in Middelharnis was. Op de foto stond namelijk 'Goeree' geschreven. Helaas kwam er geen bevestiging, en de oortspronkelijke eigenaar van de foto is verhuisd naar Noorwegen.

Het vliegtuig verkeerde volgens getuigen duidelijk in moeilijkheden. Pogingen om hoogte te winnen door de bommenlast af te werpen, mochten niet baten.

Met een enorme klap stortte het toestel vlak voor het woonhuis neer. Een vleugel kwam terecht op de schuur die daarop in brand vloog. Ternauwernood konden de bewoners een deel van de veestapel en het woonhuis redden.

In de smeulende resten van het vliegtuig werden daarna zeven verminkte lichamen van de bemanning gevonden. Zij werden begraven op de begraafplaats aan de Hoflaan te Middelharnis, waar ze heden ten dage nog steeds in vrede rusten.

De stichting WO2GO heeft ter nagedachtenis van dit droevige voorval een herdenkingspaneel geplaatst aan de Potterweg. Dit paneel is op zaterdagmiddag 15 september onthuld door families van vier van de zeven bemanningsleden, afkomstig uit Groot-Brittannië en Australië. Ook nu
kwamen er weer een aantal hoogwaardigheidsbekleders van de diverse ambassades (onder wie de ambassadeur van Nieuw-Zeeland), vertegenwoordigers van de luchtmachten en verschillende Associations. De gasten werden vervoerd met oude legervoertuigen van Keep them Rolling.

Tijdens de bijeenkomst was er passende muziek, onder meer van een doedelzakband en een koor.  Deze ceremonie werd in samenwerking met de gemeente Middelharnis georganiseerd.

Families en genodigden hebben bloemen en kransen gelegd bij de laatste rustplaats van de bemanning. Vervolgens is de colonne naar de crash-site gegaan waar de familie het paneel heeft onthuld, compleet met een fly past van vliegtuigen uit 1940-1945.

Voorafgaand aan deze plechtigheden organiseerde de stichting op  vrijdagavond 14 september een bijeenkomst voor alle belangstellenden, waarbij via lezingen en film onder meer het verhaal achter dit droevige voorval wordt verteld.


De gesneuvelde bemanning:
  • Sgt. Leslie A. Henson
  • Flt.Sgt. Kenneth B. Renelt
  • Sgt. Ernest C. Toms
  • Flt.Sgt. James W. Thompson
  • Flt.Sgt. Alexander B. Sheddan
  • Flt.Sgt. John F. Moore
  • Flt.Sgt. Daniel Bernard





Ridder Militaire Willems-Orde Den Ouden overleden

BREDA, 1-08-2012 - Ridder Militaire Willems-Orde Frits Jan Willem den Ouden is gisteren op 98-jarige leeftijd overleden in zijn woonplaats Breda, zo meldt het ministerie van Defensie.


Den Ouden was de oudste nog levende Ridder MWO en tevens de laatste die bij de Koninklijke Luchtmacht heeft gediend.


Foto rechts: Den Ouden op 9 maart 2012. (Foto: ministerie van Defensie)


De oud-luchtmachtmilitair verdiende zijn sporen onder meer door zijn inzet tegen de Japanners in Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog.


De in 1914 geboren Hagenaar startte zijn loopbaan op 22-jarige leeftijd overigens als officier bij de artillerie. Eenmaal “in de oost”, voormalig Nederlands-Indië, schoolde hij om naar de vliegdienst, waar hij in 1939 zijn groot militair vliegbrevet haalde.


Onder zijn leiding wisten de Nederlandse bommenwerpers de Japanners veel schade toe te brengen. Dit ging altijd gepaard met groot gevaar voor eigen leven, getuige ook de ruim honderd kogelgaten in zijn vliegtuig bij een van de aanvallen.


Den Ouden werd in 1942 voor zijn inzet beloond met een Militaire Willems-Orde. De jaren daarna leidde hij Nederlandse vliegers op in Amerika op de Royal Netherlands Military Flying-School en vloog hij vervolgens nog vele missies vanuit Australië met een B-25 Mitchell bommenwerper van het 18e Squadron. Na de oorlog keerde Den Ouden terug naar Nederland waar hij op juni 1950 met eervol ontslag ging.


Jarenlang werkte Den Ouden voor een metaalbewerkingbedrijf en in 1970 richtte hij de voormalige scheepswerf ‘De Amer’ op. Er zijn jaarlijks 100 motorboten gemaakt voor de wereldmarkt, die vooral voor patrouilles gebruikt werden. Op 60-jarige leeftijd verkocht hij het bedrijf en ging hij met pensioen.


Behalve de Militaire Willems-Orde, Ridder vierde klasse, ontving Den Ouden ook het Vliegerkruis, het Oorlogsherinneringskruis en het Ereteken voor de Orde en Vrede. Den Ouden bleef defensie en de luchtmacht een warm hart toedragen en was een graag geziene gast op vele bijeenkomsten waar hij geanimeerd verslag deed van zijn ervaringen. Den Ouden was 9 maart van dit jaar nog te gast bij de luchtmacht toen luitenant-generaal Sander Schnitger het commando over dit krijgsmachtdeel overnam van zijn ranggenoot Jac Jansen.


Er zijn nu nog zeven levende Ridders MWO over. De Engelsman Ken Mayhew (1917) is nu de oudste. Verder zijn het de Edward Fulmer (USA, 1919) en de Nederlanders Albert Hoeben (1920), Cornelis van den Hoek  (1921), Pierre Louis baron d’Aulnis de Bourouill (1918), Giovanni Hakkenberg (1923) en de enige actief dienende militair kapitein Marco Kroon (1970).




Controversieel monument RAF Bomber Command vandaag
onthuld

LONDEN, 28-06-2012 - UPDATE EN CORR. 29-06-2012 -

Gisteren, donderdag heeft koningin Elizabeth II in Green Park in Londen een monument voor de ruim 55.000 gesneuvelde vliegers van RAF Bomber Command onthuld.

Onder hen zijn ook 10 Nederlanders. Duizenden geallieerde piloten en bemanningsleden hebben hun graven overigens in Nederland.

Tevens gedenkt het monument alle - ook niet-Britse - slachtoffers van de bombardementen van Bomber Command.

Foto rechts: het monument vlak voor de onthulling, donderdag in zonnig Londen.

Dit onderdeel van de RAF bombardeerde tijdens de oorlog ook niet-militaire doelen, zoals de stad Dresden, en is daarom altijd controversieel geweest. Dat is mede de reden dat er nu pas een monument voor de gevallen vliegers is gekomen...

Foto rechts: koningin Elizabeth heeft zojuist de beeldengroep in het monument onthuld. Foto's BBC tv.

Het monument staat in Green Park tegenover Buckingham Palace in het centrum van Londen. Het bevat een beeldengroep van 7 bemanningsleden - normaal gesproken de bemanning van een Lancaster-bommenwerper..

Het bouwwerk kostte 5,6 miljoen pond, opgebracht door particulieren, onder wie Nederlanders. Sinds 2010 is er ook in Nederland geld voor dit monument ingezameld.

De eerste steen is gelegd op 4 mei 2011. De fondsenwerving in Groot-Brittannië werd geleid door popzanger Robin Gibb, vrijwel tot aan zijn dood op 20 mei 2012, gesteund door o.m, de krant The Daily Telegraph.

Na de onthulling vlogen eerst een vijftal Tornado-straaljagers over en daarna een Britse Lancaster en deze strooide 82.000 klaprozen - het Britse symbool van herdenking van oorlogen - uit
. De onthulling is bijgewoond door ruim 6.000 veteranen en hun aanhang en wordt  uitgezonden op BBC-2.

De belangstelling, ook uit Nederland, voor deze onthulling was groot. Voor zover bekend zijn er geen kaarten naar nabestaanden van
Nederlandse vliegers gegaan. Volgens de organisator, de RAF Bomber Command Association, moesten veel aanmeldingen afgewezen worden door plaatsgebrek.

Bij de officiële onthulling zijn namens Nederland aanwezig de ambassadeur in Londen, Pim Waldeck, generaal-majoor B. Hoitink en deputy militair attaché lt-kolonel Jan van Tilburg. BBC 2 zendt de plechtigheid uit om 17 uur lokale tijd, met een herhaling om 23.30 lokale tijd.


Nederland
De connectie tussen Nederland en Bomber Command is groot: enkele duizenden van de gestorven piloten en bemanningsleden  zijn in
Nederland neergekomen en begraven. Er stortten in totaal in Nederland tijdens de oorlog 6.000 militaire vliegtuigen neer, omdat de Luftwaffe van Nederland de eerste verdedigingslijn tegen de geallieerde luchtaanvallen had gemaakt.

Hoeveel slachtoffers Bomber Command in Europa heeft gemaakt, is onduidelijk.

Foto rechts: Handley Page Halifax, waarmee het 640 RAF squadron vloog waar ook Nederlanders dienden.

Foto links: Robin Gibb, fondsenwerver voor het monument.
Hij bezocht in 20120 ook Nederland om geld in te zamelen.


Maar door de totale geallieerde bombardementen stierven ongeveer 1,5 miljoen Duitsers en door de 600 geallieerde bombardementen op Nederland volgens prof  J. Blom van het NIOD rond 10.000 burgers. Ruwweg de helft van deze getallen komen voor rekening van Amerikaanse bombardementen vanuit Engeland. Nederland telt verder ruim 140 oorlogsmonumenten gewijd aan RAF-bemanningsleden. Op 15 juni 2012 is er nog een monument voor RAF-vliegers in Vlaardingen onthuld (zie bericht hieronder 14-06-2012)

De bekendste Nederlander die bij Bomber Command vloog was Erik Hazelhoff Roelfzema, die de oorlog overleefde. De bekendste Britse piloot is Guy Gibson, die in Steenbergen bij Bergen-op-Zoom begraven is, waar hij verongelukte met zijn Mosquito. Hij werd beroemd door zijn aanval op de Ruhrdammen, bekend als de 'Dambusters', 16 mei 1943, Operation Chastise.

Het Nederlandse RAF 320 squadron maakte van 15 maart 1943 enkele maanden deel uit van Bomber Command, met tweemotorige Mitchell B-25 bommenwerpers.

Een tiental Nederlanders was ook in dienst van het 640ste RAF squadron, dat met de zware viermotorige Handley Page Halifaxes vloog.

Foto links: Mitchells B-25 van Bomber Command op een onbekend vliegveld in Engeland. De bemanning was meestal vijfkoppig.

Veteranen
Uit Nederland zijn er geen veteranen meer die deelnemen, omdat deze volgens lt-kolonel Jan van
Tilburg allemaal al gestorven zijn.

In totaal hebben volgens een lijst van de kolonel 29 Nederlandse militairen bij Bomber Command gediend; van hen zijn er ongeveer 10 tijdens hun dienst gestorven.

In Nederland is vanaf 2010 geld ingezameld voor het monument, onder meer door groepen die onderzoek doen naar neergestorte geallieerde vliegtuigen uit de oorlog.

De inzameling werd gestimuleerd door een bezoek aan Nederland van de dit jaar gestorven
Britse popzanger Robin Gibb. Hij was de bekendste fondsenwerver voor RAF Bomber Command Association, vrijwel tot aan zijn dood in mei 2012.

Foto links: het werkpaard van Bomber Command, de AVRO Lancaster zware bommenwerper. In deze illustratie van de BBC is aangegeven waar de bemanning zich bevond. In totaal zaten er in het toestel normaal gesproken 7 man.

Hoeveel geld er uit Nederland is bijeengebracht, is bij enkele groepen die dat hebben bekendgemaakt enkele honderden euro's per groep. In totaal kan dat 5 tot 10.000 euro zijn.

Op 26 juni 2012 is nog een monument voor de bemanningen van Bomber Command onthuld, namelijk in Beachy Head in East-Sussex. Dat is de meest zuidoostelijke plek van Engeland en vaak het laatste van het land dat de bemanningen konden zien. Dit monument is puur voor de bemanningen ipgericht, niet voor de slachtoffers.


Slaughterhousefive.jpg

Mythes en controverses

De grote mythe die rond de geallieerde bombardementen hangt, is dat het bombardement van Dresden het grootste van Europa tijdens WO2-2 was. Het vond plts tussen 13 en 15 februari 1945. Op dat moment waren de Sowjetlegers, al opgerukt tot in Polen, niet meer te verslaan en waren de Britten en Amerikanen al Dutsland westgrens overgestoken.

Daarbij zouden volgens vroege berichten uit de jaren 1960 rond 100.000 mensen gestorven zijn. De afgelopen jaren is een commissie van historici in Duitsland op zoek gegaan naar het definitieve antwoord, en kwam op een dodental van 25.000.

Professor Norman Davies uit Oxford noemt in zijn standaardwerk 'Europa in Oolrog' uit 2007 nog het getal van 60.000 doden. Dat dit bombardement zo bekend werd, is toe te schrijven aan het boek Slaughterhouse-Five, or The Children's Crusade (1969, foto rechts) door de Amerikaanse schrijver Kurt Vonnegut jr.

Hij maakte dit door Davies als 'onnodig' omschreven bombardement en de vuurstorm erna zelf als Amerikaanse krijgsgevangenen in Dresden mee. 

De bombardementen op Warschau, Keulen en Berlijn kostten echter veel meer doden - resp. 90.000, 49.000 en 42.000.

Foto links: lijken van inwoners worden verbrand  na het bombardement in Dresden

Controverse

Er is altijd kritiek geweest op wat de Britten aanduidden als 'strategic bombing'- het bombarderen van niet-militaire doelen. 

In 2010 maakte de burgemeester van Dresen, Helma Orosz,  nog bezwaar tegen de bouw van het monument. Door haar opmerkingen is er een inscriptie aan het monument toegevoegd, dat ook de slachtoffers herdenkt.

Volgens de Duitse militaire historicus prof. Rolf-Dieter Müller, die het onderzoek naar het werkelijke aantal slachtoffers in Dresden leidde, heeft Bomber Command wel degelijk bijgedragen aan het verslaan van Hitler, omdat anders de oorlog veel langer geduurd zou hebben, zo zei hij tegen het weekblad Der Spiegel.

Hij wijst er ook op dat ruwweg de helft van de geaallieerde bemanningen om het leven kwam - het hoogste gedeelte uit elk onderdeel van de strijdkrachten.

Neonazis hebben de laatste decennia steeds getracht de herdenking van het bombardement in Dresden op 13 februari aan te grijpen voor demonstraties tegen de gealllieerden. De laatste twee jaar werden die echter succesvol geblokkeerd door anti-doemnstraties.
..





Grote luchtshow WO2 in Duxford


LONDEN, 26-06-2012 - Aanstaand weekend organiseert het Imperial War Museum op Duxford bij Londen een grote luchtshow onder de titel 'The Flying Legends Air Show'.

Aan de show nemen vrijwel alle geallieerde  'sterren' van de luchtoorlog deel, daaronder een tiental Spitfires, een Hurricane, een B-17 en een Lancaster (deze laatste van de Battle of Britain Memorial Flight). Alleen de beroemde Mosquito ontbreekt dit keer.

Foto rechts: de Sikorsky S-38.

Het evenement vindt plaats in samenwerking met de organisatie Fighter Collection, die net als het IWM het historische vliegveld Duxford bij Londen gebruikt. Kaartjes kosten in principe bijna 40 pond.

Van Duitse zijde komen er een Hispano Buchon, een Spaanse licentiebouw van de Messerschmidt Bf109 en een Fieseler Storch, het éénmotorige verkennings-transportvliegtuig met STOL-eigenschappen.


Uit de VS komen een Corsair, bekend van de carriers,  een tweemotorige Lockheed Lightning en een Thunderbolt. De aangekondigde B-17 is de 'Sally B', het toestel van het Imperial War Museum van het historische vliegveld Duxford.

Verder de PBY Catalina vliegboot, waarmee de Nederlandse Marine Luchtvaartdienst tijdens de oorlog (en daarna) ook vloog. De aanwezige Curtiss Hawk 75 werd ook ingezet in Nederlands-Indië.


Tevens zijn er 3 Yaks aangekondigd, maar welke vermeldt de informatie niet.

Foto links: de Curtiss Hawk 75, die ook in Indië werd gebruikt. Het toestel was bedoeld voor vliegdekschepen. Klik op de foto voor een vergroting.

Hoogstwaarschijnlijk in ieder geval een Yak 9, het meest gebouwde en meest succesvolle Russische éénmotorige-éénpersoons jachttoestel.


Het enige toestel dat nog niet eerder in Engeland vloog is de Sikorsky S-38, een 8-persoons vliegboot uit 1928. Dit exemplaar is in het bezit geweest van zowel Charles Lindbergh als Howard Hughes. Ook zal er een zeldzame vliegende Fokker Dr.1 driedekker uit WO1 in de lucht te zien zijn. Dit is een replica, maar welke het is vermeldt de aankondiging niet.



Flying Legends 

30 juni -1 juli 2012 Duxford

Deelnemende vliegtuigen

Geallieerd

  • Boeing B-17 Flying Fortress, Sally B
  • Chance Vought F4U-4 Corsair
  • Consolidated PBY Catalina, Miss Pick Up
  • Curtiss Hawk 75
  • Curtiss Hawk P40B

    Foto onder
    : enkele Spitfires en Hurricanes. De Spits hebben hun wielkleppen  aan de binnenzijde.



  • Curtiss Hawk P40F
  • Hawker Hurricane
  • Hawker Sea Fury x3
  • Lockheed P-38 Lighting
  • Republic P-47G Thunderbolt ‘Snafu’
  • Sikorsky S-38
  • Supermarine Spitfire (x8)
  • Westland Lysander
  • Yak Fighter x3

Duits

  • Fieseler Storch
  • Hispano Buchon x2

WO1

  • Nieuport 17
  • Fokker Dr.1
  • Sopwith Triplane
 




Woensdrecht krijgt weer Duitse verkeerstoren



WOENSDRECHT, 20-06-2012 - Woensdrecht krijgt weer een Duitse verkeerstoren uit WO2 in het Kooibos, waar het Duitse vliegveld lag. Het gaat om een kopie van de verkeerstoren die in de jaren '40 dienst deed voor de vliegbasis Woensdrecht.

Het rood-wit geblokte bouwwerk komt op een bunker te staan. De vliegbasis bereikte destijds een grootte van 455 hectare , 4,5 km2 en was vanaf 19 mei 1940 bij de Luftwaffe in gebruik.

In het bos staan 5 voormalige Duitse bunkers, overigens gebouwd door Nederlandse aannemers met Nederlandse arbeiders. Samen vormden ze het commandocentrum van de Duitse bezetter tijdens de oorlog. Met de plaatsing van de toren is de fietsroute `Slag om Woensdrecht` (7-21 oktober 1944) compleet.

De bouw is het gevolg van een sterke samenwerking tussen de provincie N-Brabant, Namiro en gemeente Woensdrecht . De verkeerstoren wordt een kopie van de Duitse verkeerstoren die in de jaren 40 dienst deed voor de vliegbasis Woensdrecht, alleen uitgevoerd in staal in plaats van hout.

In de vorig jaar geopende bunkerroute “De Slag om Woensdrecht” ontbrak nog één deel, de oude verkeerstoren. Met de realisatie van de verkeerstoren is de route compleet. In het Kooibos staan in totaal 5 bunkers. Zij vormden deel van het commandocentrum van het Duitse vliegveld tijdens de Tweede wereldoorlog. Op één van deze bunkers heeft de verkeerstoren gestaan. .

Het enige wat nog resteert van de verkeerstoren is een foto van rond 1950. Op basis van deze foto bouwt een lokale aannemer, Bogers Staalbouw uit Hoogerheide, de toren na. Staal is volgens de gemeente gekozen vanwege duurzaamheid, vandalisme en veiligheid. De aannemer zal tevens de verkeerstoren adopteren voor het toekomstige onderhoud. Tijdens de oorlog werkten diverse Nederlandse aannemers aan het vliegveld, met in totaal 2800 arbeiders, zo stelt het standaardwerk 'Vliegvelden in Oorlogstijd'.

De gemeente Woensdrecht is eigenaar van het bos aan de Kooiweg en beheerder van alle bunkers, maar Namiro onderhoudt het bos met vrijwilligers. Samen met Namiro is gekeken naar de bunkers en de recreatieve route. Ook de natuurvereniging is van mening dat het terugbrengen van de toren een toegevoegde waarde is voor het gebied. Het totale bunkerroute-project, ruim € 557.000, wordt geheel bekostigd via de Europese Interreg subsidie. Door intensieve samenwerking met de Provincie Noord-Brabant is deze subsidie binnen gehaald, zo meldt de gemeente.





Stuka blijkt Ju-88



ROSTOCK, 18-06-2012 - Het wrak dat afgelopen week is geborgen in de Oostzee bij Rostock, blijkt geen eenmotorige jager maar een tweemotorige, een Ju 88.

Dat zeggen de bergers. Ook zijn in het wrak menselijke botten aangetroffe3n.

Dit type toestel vloog met 4 bemanningsleden. Dat heeft de leider van de berging, Sebastian bangert tegebn diverse Duitse media gezegd.


De verwaaring was mogelijk omdat hetw ater waarin gezocht werd, uiterst troebel was en het wrak uit losse brokken bestond.

Bovendien werden dezse vliegtuigen voor een groot deel met dezelfde onderdelen gebouwd.


Op de Berlijnse Airshow ILA 2012 in september zullen verder twee historische vliegtuigen uit WO2 vliegen: een Messerschmidt Bf-109 jager en het eerste Duitse straalvliegtuig, de Me 262. Met name deze laatste is een grote zeldzaamheid.


Zie ook het verslag dd 12-06-2012.







Basis hernoemd naar organisator luchtmacht


VREDEPEEL, 15-06-2012  - Luchtmachtbasis De Peel in Vredepeel is sinds maart hernoemd naar de generaal die de Nederlandse luchtmacht organiseerde vlak vóór de oorlog, luitenant-generaal Piet Best (1881-1960, foto links).

Hoewel de hernoeming al drie maanden terug plaatsvond, is het opmerkelijk dat het ministerie van Defensie  Best deze eer gunt.

Best gold en geldt namelijk als één van de weinige Nederlandse militairen die de Duitse plannen vroeg en vergaand  doorzag en er nog enige treffende maatregelen tegen wist te nemen. Daarmee werd hij overigens niet algemeen populair onder zijn collega's en bij het ministerie.

 

Generaal Best voorzag al in 1937 de Duitse Blitzkrieg, zonder dat zo te noemen.

Hij gaf daarover toen een lezing, waarin
hij voorspelde dat in een aanval op Nederland zou bestaan uit een onverwachte strategische overval, zonder oorlogsverklaring vooraf.

Bovendien met behulp van sterke, gemotoriseerde strijdkrachten, in combinatie met energiek uitgevoerde luchtaanvallen op de vliegvelden. Bovendien ontvouwde hij in deze lezing een plan om binnen drie jaar een moderne, geïntegreerde luchtverdediging onder een centraal commando op te zetten.


Generaal Best  zorgde er ook voor, dat de Nederlandse luchtmachtbases door grondtroepen met meer luchtafweergeschut bewaakt werden. Dat die aanpak succesvol kon zijn, bewees het mislukken van de eerste grote luchtlandingsaanval ter wereld op de drie vliegvelden bij Den Haag: Valkenburg, Ockenburg en Ypenburg door de Duitsers op 10 mei 1940.

De  Duitse 22e luchtlandingsdivisie onder generaal Von Sponeck met ongeveer 5.000 man veroverde deze drie, maar doordat er grondtroepen heftig verzet boden mislukte deze aanval. Dezelfde avond waren de drie vliegvelden weer terugveroverd, en de Duitse troepen op de vlucht gejaagd.

In deze slag werden 2700 Duitsers uitgeschakeld en er 1600 krijgsgevangen gemaakt. Dr L. de Jong beschrijft Bests activiteiten lovend op verschillende plaatsen in zijn 'Koninkrijk'.


Verliezen enorm

Verder verloren de Duitsers de helft van de luchtvloot van 1100 toestellen waarmee ze Nederland aanvielen - met ruim 500 toestellen een ongekend verlies in de gehele geschiedenis van de luchtoorlog in zowel als buiten Nederland.

Dit verlies werd veroorzaakt door niet alleen de Nederlandse tegenstand in de lucht, die snel uitgeschakeld werd door de Duitse overmacht, maar ook die van de luchtafweer en het verzet van de grondtroepen.

Best was verder één van de zeer schaarse militairen die na de capitulatie weigerden de Duitsers te beloven niets meer tegen hen te ondernemen en hij werd daarom naar een krijgsgevangenenkamp in Bohemen gestuurd.

Daar werd hij echter ernstig  ziek en beloofde toen alsnog niets tegen de bezetter te ondernemen, waarna hij najaar 1941 werd vrijgelaten en naar Nederland
terugkeerde. Hij kreeg vervolgens ontslag uit militaire dienst.

Na de oorlog verrichtte hij nog een aantal adviserende taken, maar volgens zijn biografie in het Biografisch Woordenboek van Nederland raakte hij wel enigszins verbitterd tegen het einde van zijn leven. Hij meende niet de erkenning gekregen te hebben die hem toekwam.

Door bezuinigingen op Defensie is het Commando Luchtdoelartillerie van de landmacht samengevoegd met de Groep Geleide Wapens. Ze zijn sinds 2007 op de basis in Vredepeel gevestigd. Deze twee vormen nu het Defensie Grondgebonden Luchtverdedigingscommando. Dit maakt Vredepeel het landelijk centrum voor grondgebonden luchtverdediging. De basis draagt nu de naam Luitenant-Generaal Best-kazerne.






Burgemeester onthult Wellington-monument Vlaardingen


VLAARDINGEN, 14-06-2012 - Vrijdag 15 juni onthult burgemeester Bruinsma van Vlaardingen een monument voor de gesneuvelde bemanning van een Britse Wellington-bommenwerper.

Deze stortte in 1942 in zijn gemeente neer. Bij de onthulling zal ook een wing commander van de RAF zijn.

Het monument bestaat uit een grote zwerfkei met ervoor zes kleine keien, die de bemanning symboliseren.
Het monument is gesponsord door de gemeente, de Rotary en het bedrijf dat de plaquettes levert.

Het monument herdenkt een crash van 26 maart 1942, toen een Vickers Wellington Z1321 (No.142 Squadron, RAF) neerstortte. Hierbij kwamen alle 6 bemanningsleden om het leven. De plaats is het huidige Wijkpark Holy-Noord, ter hoogte van de Kinderboerderij Holywood. Daar is ook de onthulling. Het tijdstip van de onthulling is 16.00u, zo meldt Oorlogsmusea.nl.

In totaal stortten boven Nederland in 5 jaar oorlog 6.000 toestellen neer, waarbij ongeveer 20.000 bemanningsleden omkwamen. Dit is het 9de Wellington-monument in Nederland, althans volgens gegevens van het Nationaal Comité 4 en 5 mei.



Wellington

De Vickers-Armstrongs Wellington was een middelgrote Britse tweemotorige bommenwerper uit 1936 met een linnen huid en een topsnelheid van 378 km/h.

Er werden er ruim 11.000 van gebouwd waarvan RAF  Bomber Command er ruim 1.300 verloor.

De Wellingtons waren de eerste geallieerde  vliegtuigen die aan het westelijk front verloren gingen,  en wel in september 1939 boven N-Duitsland.


Opmerkelijk aan het vliegtuig was dat het geraamte van metalen strips gemaakt was. Deze waren kruislings over elkaar bevestigd, waarop dan de linnen huid kwam, die gelakt werd. Daardoor was het toestel lichter en toch beter bestand tegen beschietingen (foto onder).

De Wellington is de enige geallieerde bommenwerper die de hele oorlog lang in productie is gebleven.





Er zijn ook ongeveer 100 Lancaster-monumenten en 130 B-17 Flying Fortress-monumenten, omdat die toestel meer ingezet werden. Voor de snellere toestellen zoals de Spitfires, Typhoons  en Mosquito's zij er veel minder monumenten, maar toch nog enkele tientallen . 

Het voorlaatste monument is dat in Badhoevedorp, dat in 1999 werd onthuld. Ook dit was een particulier initiatief, namelijk van de groep Crash uit Badhoevedorp, gespecialiseerd in vliegtuigen uit WO2 en met name van de eerste voorzitter daarvan, Henk Rebel.

Het Vlaardingse toestel vloog die nacht na een missie naar de wapenfabrieken in Essen terug naar Engeland maar verkeerde al in problemen. Boven Nederland kreeg het laagvliegende toestel nog een treffer en stortte brandend neer in een toenmalig weiland in Vlaardingen.

Vijf van 6 bemanningsleden werden begraven in Den Haag, maar het zesde bemanningslid, de Brit sergeant Groves, heeft geen bekend graf.

Leerkracht en STIWOT-vrijwlliger Pieter Schlebaum uit Vlaardingen onderzocht de afgelopen 5 jaar deze crash. Geholpen door twee goede bekenden in Engeland wist hij de families van de zes bemanningsleden op te sporen.

Toen hij in contact kwam met de familie van Groves, bleek dat zij na enkele telegrammen over zijn vermissing sinds 1942 geen informatie meer hadden ontvangen over de 22-jarige sergeant uit Essex.

Eindelijk werd het verhaal hen bekend en kon  In maart bezocht de familie de plek waar Groves omkwam.

In oktober 2011 besloot Schlebaum zich samen met buurtgenoot Van Ekelenburg sterk te maken voor een permanente herinnering aan deze gebeurtenis. Schlebaum is de afgelopen 1,5 jaar eveneens druk bezig geweest zijn informatie over dit ongeluk op schrift te stellen. Waarschijnlijk zal de site Go2war2.nl, onderdeel van de Stiwot, daarover publiceren.

Foto onder: het laden van torpedo's. De Wellingtons werden in hun latere carrière vaak bij de jacht op onderzeeboten ingezet. Dit model heeft geen neuskoepel met schutter, maar wel een venster naar beneden voor de observator/torpedorichter.






Berging Stuka-wrak donderdag klaar



RÜGEN, 12-06-2012 - ZIE OOK:18-06-2012Stuka blijkt Ju-88 - Duikers van de politie en de Bundeswehr zijn bij Rügen aan de Oostzee bezig met het bergen van het wrak van een Junkers Ju 87 'Stuka'. Het wrak wordt daarna mogelijk tentoongesteld in het Luftwaffemuseum in Berlijn-Gatow, dat net als het soortgelijke museum in Dresden bij de berging betrokken is.




Stuka
'Stuka' is de afkorting van Sturzkampfflugzeug oftewel duikbommenwerper, in dit geval een eenmotorig tweemans toestel dat vooral gebruikt werd bij de Blitzkrieg en een indrukwekkende reputatie als tankvernietiger verwierf.
Het vliegtuig werd ook wel beschouwd als 'vliegende artillerie', met het grote voordeel boven rijdende artillerie dat het veel sneller grote afstanden kon afleggen en precisiebombardementen kon uitvoeren tijdens duikvluchten.

De Stuka was vooral bijzonder, omdat het een automaat had om na het bommenwerpen uit de duikvlucht te komen. De toestellen waren verder uitgerust met zg. 'Jerichotrompete', 'Trompetten van Jericho', hard huilende sirenes die bij een duikvlucht veel angst aanjoegen op de grond.

Het toestel bleek echter na de eerste grote successen al gauw te traag, o.m. omdat het geen intrekbaar landingsgestel had. De Duitsers bouwden tot 1945 ruwweg  5500 Stuka's. Er zijn in de wereld maar twee musea die een complete Stuka tonen, in Londen en Chicago.

Duitse musea bezitten enkele wrakken zoals hierboven in Sinsheim.

Of het nu geborgen toestel na 70 jaar in het water gerestaureerd kan worden, is onwaarschijnlijk omdat er veel delen weggecorrodeerd zijn. Herstelwerk van een object als dit  kan al gauw tien jaar duren.


De berging is anderhalve week aan de gang en moet donderdag klaar zijn.
Het vliegtuigwrak lag 67 jaar lang op de bodem van de Oostzee.
 
De motor van het wrak is al geborgen, een 12 cilindermachine ook gebouwd door Junkers, en die alleen al een ton weegt.

Waarschijnlijk gaat het vanwege het motortype om een versie 'D' van het toestel, dat van 1941-45 gebouwd werd.

In de wrakdelen zijn tot nu toe geen kogelgaten gevonden die op een beschieting kunnen duiden.
Mogelijk worden er stoffelijke resten van de twee bemanningsleden aangetroffen.

Foto rechts: het wrak van een Stuka in het Auto- und Technikmuseum Sinsheim.

De boordwapens van het toestel zijn overigens afwezig volgens kapitein Bangert van de Bundeswehr tegen het dagblad Die Welt.

Wel waren de remkleppen uitgeklapt, zodat de piloot waarschijnlijk wilde landen - mogelijk een noodlanding op het water, wat met dit toestel buitengewoon moeilijk is.
 
Het wrak werd in de jaren '90 ontdekt door een visser toen zijn netten in het wrak vastraakten.

Het toestel ligt 18 m diep, ongeveer 10 kilometer ten oosten van het Duitse eiland Rügen. Het zicht in het zeer troebele water is ongeveer 2 centimeter.

Het wrak verkeert volgens historici in zeer goede staat. Rond en in het wrak zijn geen lichamen gevonden, maar wel kwam maandag een mes mee naar boven, dat onderdeel vormde van de persoonlijke uitrusting van de piloten.

Het Lufwaffenmuseum in Berlijn bezit een exemplaar van de Messerschmidt Bf 109 jager en van het eerste raketvliegtuig ter wereld, de Me 163 plus de beroemde Fokker driedekker, naast twee andere Fokkers uit de Eerste Wereldoorlog.

Foto onder: drie Stuka's in 1943. Foto Bundesarchiv.





Foto onder: 7 Stuka's tijdens een aanval in de winter van 1943-44, mogelijk boven Rusland. Foto Deutsches Bundesarchiv.





KORT 7 juni 2012

Guy Gibson

Voor RAF-piloot Guy Gibson is een monument opgericht in het stadje Porthleven in Cornwall (G-B). Gibson werd beroemd door zijn aanval op de Duitse dammen van het Roergebied, vereeuwigd onder de term Dambusters. Gibson sneuvelde boven Nederland en is begraven in Bergen op Zoom.

KORT 4 juni 2012

Tsjechische RAF-piloot

Een Tsjechische RAF-piloot, Squadron Leader Bohuslav Kimlicka, blijkt ook tijdens de Batlle of Britain (B-o-B) gevlogen te hebben voor de RAF. Hij verrichte 4 missies, zo bleek nu bij opruiming van zijn zolder in Hampshire een logboek en medailles werden ontdekt. De piloten van de Battle of Britain, 2948 in getal, vormen een gezelschap dat aangeduid wordt als 'The Few'.

Die term komt uit een speech van Winston Churchill van 16 augustus 1940, midden tijdens de battle: "Never, in the field of human conflict, was so much owed by so many to so few".Ook Shakespeare's liet in zijn toneelstuk zijn hoofdpersoon Henry V de term gebruiken: "We few, we happy few, we band of brothers..."Kimlicka's zaak wordt nu door de RAF bestudeerd. Als de RAF zijn deelname erkent, kan Kimlicka's naam op het Battle-of-Britain monument in Londen worden vermeld. Oosteuropese piltoen leverden een belangrijke bijdrage aan de B-o-B, omdat zij al gevechtservaring hadden. Een Tsjech staat op de derde plaats als meest succesvolle ace tijdens de B-o-B, Sgt Josef František, die 15 Duitse vliegtuigen neerschoot. Er zijn geen Nederlandse B-o-B-piloten bekend.



Mogelijk begrafenis voor verdwenen Kittyhawk-piloot


LONDEN, 22-05-2012 - De piloot van het RAF Kittyhawk-jachtvliegtuig dat twee weken terug in de Sahara werd gevonden, krijgt mogelijk een begrafenis.

Dat heeft de familie van de piloot, Dennis Copping, (foto rechts, in een Kittyhawk) 24 jaar bij zijn overlijden, bekendgemaakt.

Copping maakte een noodlanding in de Egyptische woestijn op 28 juni 1942, ver van de bewoonde weerld. Hij kwam hoogstwaarschijnlijk om door gebrek aan water en door uitputting; wellicht was hij gewond.

Naar zijn resten wordt binnenkort gezocht, zo heeft de Britse ambassade in Caïro bekendgemaakt.

De familie van de piloot, zijn oomzegger William Pryor-Bennett, 62, zei volgens de Daily Toelegraph dat zijn zoon bereid is om naar Egypte af et reizen om aan de zoektocht naar zijn achteroom te helpen. Het is volgens de krant nog geheel niet zeker dat de resten van de piloot ook gevonden zullen worden, gezien de tijd die verstreken is, 70 jaar, en de uitgestrektheid van het gebied, dat bestaat uit voor een deel zich verplaatsende zandduinen.





KORT 21 mei 2012

Robin Gibb gestorven


De Britse popzanger Robin Gibb is gisteravond in Londen aan kanker gestorven op de leeftijd van 62 jaar. Gibb lag al een maand in coma. Hij was actief bij de totstandkoming van een monument voor de 55.000 omgekomen geallieerde piloten en bemanningsleden van de bommenwerpers tijdens de oorlog - onder hen enkele tientallen Nederlanders, zoals Erik Hazelhoff Roelfzema (die overigens niet omkwam in de oorlog). Gibb was de zoon van een medewerker van bommenwerperfabriek Vickers en werd in 2011 jaarpresident van de zogenaamde Heritage Foundation die een belangrijke aanjager van de bouw was.

Dat monument moet deze zomer klaar zijn en de bouw is aan de gang in Green Park in Londen. Uit Nederland zijn er ook bijdragen voor dit monument gegeven. In Nederland zijn ongeveer 5.000 geallieerde bommenwerpers neergestort, waarbij ongeveer 17.000 bemanningsleden omkwamen, eveneens in Nederland. EenVandaag had in 2010 een interview met Gibb in Rotterdam over de actie voor het monument.

KORT 20 mei 2012

Crash Haarlemmermeer

Ms. Julie Ruterbories, Consul Generaal van de Verenigde Staten  en Burgemeester Theo Weterings van Haarlemmermeer hebben op 4 mei het Walter B. LeClercpad geopend door het onthullen van de foto van de piloot van de B17 No Balls at All die bij het pad is geplaatst. Hij was de piloot van de B-17 Flying Fortress ‘No Balls at

All’ die op die locatie een heroïsche buiklanding maakte op 24 februari 1944, waarbij hij geen enkel slachtoffer maakte. De opening van het pad ging gepaard met het voorlezen van een ‘dedication message’ van Art Starratt, de nog levende bommenrichter van het vliegtuig. Het pad werd officieel in gebruik genomen met een fietstochtje van de Consul Generaal en de burgemeester op authentieke legerfietsen uit de oorlog. De onthulling van het fietspad werd gevolgd door een ceremonie in de aula van de Algemene Begraafplaats De Wilgenhof en een kranslegging op de oorlogsgraven daar.




Bommen uit Gilze-Rijen vandaag in Oirschot opgeblazen

GILZE/HULTEN, 16-05-2012 - De bommen uit de Tweede Wereldoorlog, die in Hulten bij het vliegveld Gilze-Rijen onder de grond lagen, zijn alle 4 ontmanteld. Ze worden vandaag in Oirschot tot ontploffing gebracht. Gilze-Rijen was tijdens de oorlog het meest gebombardeerde Duitse vliegveld in Nederland.

Bijzonder is, dat van dit bombardement zowel vanaf de grond als uit de lucht foto's bekend zijn. De foto rechts tootn de explosie van de bommen op de grond, de foto onder is genomen door de geallieerden vanuit de lucht. Er was tijdens het opruimen ook een wegafzetting die de hele maandag in stand bleef. De bommen zijn zeer waarschijnlijk op 15 augustus 1944 afgegooid op de vliegbasis Gilze-Rijen door de Britse luchtmacht.

Het was een bombardement door ruim 100 Lancasters kort na de middag bij stralend weer. Voor het herstel werden enkele honderden burgers uit Tilburg gevorderd. Vliegen vanaf dit vliegveld was vrijwel onmogelijk, ghoewekl er geen grote schade was. De aanvoer van benzine uit Duitsland stokte echter. Wel werden er nog V1-s afgeschoten.

Zowel Gilze als Hulten hebben zwaar geleden onder de geallieerde bombardementen. Begin september gaf de Luftwaffe het vliegveld op en het werd op 27 oktober ingenomen door de 1st Polish Armoured Division van generaal Maczek.

De Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) voerde verder in de eerste wek van mei 2012 in Nederland ruim 20 ruimingen uit van onontplofte projectielen uit de Tweede Wereldoorlog. De mijnenjagers van de Koninklijke Marine zijn afgelopen week 3 keer uitgerukt voor het onschadelijk maken van explosieven uit de oorlog. Ook ruimden de mijnenjagers 2 restanten van explosieven, zo meldt het ministerie van Defensie.

Foto onder: een foto van de bommen die op die dag op Gilze werden gegooid.




Foto onder: de bommen op Gilze-Rijen, dezelfde als die van de foto hierboven maar dan vanaf de grond.





Woestijnvondst van Kittyhawk uniek


EL ALAMEIN, 14-05-2012 - Het vliegtuig dat donderdag bij El Alamein werd ontdekt in de Egyptische Sahara, blijkt uitstekend bewaard en is daarom uniek in zijn soort.

Volgens de krant de Daily Telegraph staat de vondst voor militaire historici gelijk aan de tombe van Toetankhamon. Of dat zo is, valt te betwijfelen, want het gaat om een zeer goed bekend vliegtuig, een Curtiss-Wright P 40 Kittyhawk. Zowel de geschiedenis van het toestel als die van de fabriek, tijdens de oorlog de grootste vliegtuigfabriek van de VS, is goed gedocumenteerd. Dit type toestel werd ook door Nederland gebruikt.


Kittyhawk

De Kittyhawk werd afgeleid van de Curtiss P-40 Warhawk. Het
was een éénmotorige jager en op twee na het meest geproduceerde Amerikaanse jager, na de Mustang en de Thunderbolt, met 13.738 exemplaren.

Het toestel is te herkennen aan zijn karakteristieke halfronde luchtinlaat vlak onder de propeller. In Egypte werd het door geallieerden voor het eerst ingezet.

Het toestel meet bijna 10 m lang bij 11,38 m breed en weegt leeg 2880 kg. De standaardmotor was een Allison V-12  van 1150 pk (858 kW).

De maximumsnelheid was 580 km/u, het bereik 1100 km, het plafond 8800  m en de bewapening was 6 .50 Browning machinegeweren en de bommenlast maximaal 450 kg. het werd gebouwd tot 1944.
 





De Kittyhawk P40 stortte in juni 1942 neer en verkeert nog in opvallend goede staat. In de media staat de veronderstelling dat de Britse piloot de crash overleefde door zijn parachute te gebruiken.

Die werd bij het wrak gevonden. De Kittyhawks van het squadron in kwestie, het 260ste, werden beroemd omdat zij succesvol de totale aftocht van het Britse 8ste leger in Noord-Afrika dekten.

Maar zijn voettocht door de Sahara op zoek naar beschaving was gedoemd te mislukken. De vermoedelijke piloot Dennis Copping, toen 24, is nooit gevonden. Hij zal door dorst en uitputting omgekomen zijn. Er zal naar zijn overblijfselen gezocht worden.

Het vliegtuig werd bij toeval ontdekt door een Poolse medewerker van een oliebedrijf, Jakub Perka. Het ligt 300 km van het dichtstbijzijnde dorp.

De boordwapens en de munitie zaten nog in het toestel en zijn in beslag genomen door de Egyptische autoriteiten. De meeste cockpitinstrumenten lijken nog intact.

Het RAF museum in Hendon in Londen maakt plannen om het toestel te bergen, De Britse militaire attaché in Cairo gaat het toestel eerdaags bekijken. Er bestaat echter vrees dat het toestel zal worden ontmanteld door de plaatselijke bevolking en door souvenirjagers.

De vondst is voor militaire historici interessant, omdat het toestel kennelijk 70 jaar onaangeroerd onder het zand heeft gelegen.

Het toestel maakte deel uit van het RAF 260 Squadron dat vocht tegen generaal Erwin Rommel en aanvankelijk in juni 1942 moest terugtrekken. Tijdens deze periode moest sergeant Copping een beschadigde Kittyhamk naar een andere basis brengen voor reparaties.

Hij moet de weg kwijt zijn geraakt en heeft toen een gecontroleerde crash gemaakt, waarbij hij opzettelijk zijn landingsgestel niet uitdeed, omdat dit een salto tot gevolg zou hebben.

De Britse autoriteiten in Egypte hebben co0ntact met RAF Hendon om zo snel mogelijk het toestel veilig te stellen. De Daily Telegraph biedt een serie foto's van het wrak, gemaakt dor de Poolse ontdekker van het wrak.

Er zijn nog 19 vliegende exemplaren op de wereld. Het werd gebruikt door ongeveer 20 landen,  inclusief de Sowjet-Unie en Nederland.


Foto onder: een Kitty in Tunesié. De mecanicien op de vleugel geeft de richting aan bij het taxiën, omdat de piloot op de grond slecht zicht heeft.



Foto onder± een bemanning rent naar hun toestellen langs de neus van een Kittyhawk in Egypte in 1942.
















 


I  N  D  E  X


Scroll naar beneden                                                                   nnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn                                 






21-01-2013

Nieuwe WOII-serie over 8th Air Force raakt Nederland



09-01-2013

Opgraving Spitfires Burma: één krat gevonden



26-09-2012

Meeste Nederlandse vliegtuigcrashes tijdens oorlog gebeurden in Zeeland



01-08-2012

Ridder Militaire Willems-Orde Den Ouden overleden



26-06-2012

Grote luchtshow WO2 in Duxford


20-06-2012

Wornsdrecht krijgt weer Duitse verkeerstoren


14-06-2012

Burgemeester onthult Wellington-monument Vlaardingen


12-06-2012

Berging Stuka-wrak donderdag klaar


07-06-2012

KORT 7 juni 2012
Guy Gibson

04-06-2012

KORT 4 juni 2012
Tsjechische RAF-piloot


22-05-2012
Mogelijk begrafenis voor verdwenen Kittyhawk-piloot


21-05-2012

KORT
Robin Gibb gestorven


20-05-2012

KORT 20 mei 2012
Crash Haarlemmermeer


16-05-2012

Bommen uit Gilze-Rijen vandaag in Oirschot opgeblazen



14-05-2012

Woestijnvondst van Kittyhawk uniek



05-07-2011

Eerste Amerikaanse bomaanval in Europa was op Nederland