Skip to main content

...............................................................................................................

.......................................................
NIEUWS WO2
ACHTERGRONDEN
Achtergronden 2014
Achtergronden 2013
Achtergronden 2012
Achtergronden 2011
Aanslagen op Hitler
10 vragen over de oorlog
Boekenlijst WO2
Boere: Aken-blog
Churchill
Curaçaose stakers 1942
D-day 2014
Dossier Vorden 2013
Dossier Wulff en Gauck
Gauck niet-Faber wel
Euthanasie
Februaristaking
Gauck PERS
Geschiedvervalsing
Grijs verleden
Herzberg-lezing
Hilversum oorlog
Koninkrijk - De Jong
Market Garden 2014
Mein Kampf h1
Mein Kampf h2
Mgr Lampert: onthoofd
Rode Kruis
Roofkunst
Roofkunst links
Troostmeisjes
Verliezen WO2 per land
WO1 - De machine
Colofon
70 jaar bevrijding
Onderduyik
Churchill pers
BEZETTING NL
CURIOSA VAN DE OORLOG
DOSSIER KLAAS FABER
DOSSIER MARKTPLAATS
FOTO'S
JODENVERVOLGING
LANDOORLOG
LUCHTOORLOG
OORLOGSDAGBOEK
OVERZICHT WO2
VANDAAG GEBEURD
ZEEOORLOG
Memobord gastenboek
Indie-45-50
marktplaats-fotos
Leestafel
marai
INDEPERS

N I E U W S  -   W O 2  . T K

  

 


A C H T E R G R O N D E N

 

v a n    d e


 

O O R L O G    2 0 1 1

 

  


 

 

VERVOLG VAN VOORPAGINA 

 

KERSTMIS 2011

Van Nederland naar Bastogne en de Zuid-Chinese Zee

 

AMSTERDAM, 25-12-2011 - 02:31 - Het is kerstnacht. Ook op Kerst vielen er vele doden voor Nederland, zo kan iedereen zien uit de Erelijst.nl. Dat is de website die de namen bewaart van allen die in de oorlog tegen de vijanden van Nederland streden en daarbij hun leven verloren.

 

Maar daar staan lang niet alle Nederlanders die tijdens de oorlog door de oorlog dood gingen. Er stierven volgens de lijst op deze datum van 1941 tot en met 1944 uit het verzet, het leger of door executies 51 mannen. Op het totaal van de oorlog een nietig aantal, bijna onmeetbaar.

 

Bijvoorbeeld gesteld tegenover de duizenden Amerikaanse soldaten die met Kerst in de sneeuw van de Ardennen bij Bastogne door de Duitsers in de pan gehakt werden - er stierven daar in twee weken tijds 19.000 jonge jongens en mannen in de sneeuw.

 

Ze konden pas de tweede kerstdag door generaal Patton ontzet worden, maar de Amerikanen leden daar, nog geen 150 km van de Nederlandse grens, hun grootste verliezen van de hele oorlog. Het heeft een adembenemend monument opgeleverd, een gebouw in de vorm van een vijfpuntige ster, met de namen van alle Amerikaanse staten erop.

 

Op Kerstdag zelf verdween de gehele bemanning van de Nederlandse onderzeeër K XVI, 36 man, bij Borneo. Ze probeerden de Japanners tegen te houden, die China, Korea. Vietnam hadden ingenomen en in één maand. Hong Kong, de Filippijnen, Maleisië en Singapore veroverd hadden. Bij Borneo ontmoette de KXVI de vloot, torpedeerde op de 24ste een Japanse oorlogsschip, de topedobootjager Sagiri. De Japanners waren echter ervaren en zeer goed uitgerust. Ontsnappen lukte niet.

 

Foto inks: de K XVI

 

Er bestaan weinig ergere manieren om te sterven dan in een ijzeren doodskist onder water. Als je geluk hebt, sterf je meteen. Anders verdrink je, terwijl je moet aanzien hoe je kameraden naar adem happend voor hun leven vechten, terwijl zij worden meegesleept door hun zinkende schip, waar het al raendsnel stikdonker wordt. Je kunt nergens heen - zelfs als je eruit zou kunnen komen, verdrink je nog.

 

Het duurt dan nog eens dagen of maanden, soms zelfs jaren, voordat de familie precies weet wat er gebeurd is. In Nederland zelf, bezet door de Duitsers, stond het de volgende dag echt niet in de kranten. Wanneer de vrouw en dochter van de commandant van de boot, Jarman, het nieuws hoorden is niet duidelijk - misschien al enkele dagen later. Zij woonden op Java, en families van een aantal andere bemanningsleden ook.

 

Na de Japanse inval kwamen de vrouw en dochter in een Jappenkamp terecht. De dochter heeft dat haar leven lang met zich meegedragen, en zij kan ongetwijfeld geen kerst meemaken, of zij moet aan het gruwelijke lot van haar vader en zijn bemanning denken. Zij was bij de herdenking van de ondergang van de K XVI in Den Helder, 11 dagen terug en sprak over haar geschiedenis. Dat raakte de mensen die naar haar luisterden. Zie ook de pagina over de Onderzeedienst >>>.

 

De gruwelen van de oorlog zijn voor veel mensen nauwelijks, of misschien zelfs niet, meer na te voelen. Toch proberen duizenden mensen in Nederland uit te vinden hoe het was, hoe het voelde, hoe het geweest moet zijn voor hun vaders, moeders, opa's, oma's. En het goede nieuws is dat ook schoolkinderen een paar weken terug hebben duideljk gemaakt dat zij er meer van willen weten.

 

De redactie wenst u een uitstekende Kerst.

 

Arthur Graaff, hoofdred.

 


 

Europese Commissie geeft € 4 miljoen

aan Auschwitz

 

BRUSSEL, 15-12-2011 - De Europese Commissie heeft € 4 miljoen toegewezen aan de herdenkinginstelling Auschwitz-Birkenau Museum om beter behoud van de authenticiteit te verwezenlijken in de periode 2012-2015. Dat hebben de herdenkingsinstelling en de EU dinsdag samen bekendgemaakt.

 

Foto rechts: directeur Dr. Piotr Cywiński bij het tekenen van de overeenkomst in Brussel afgelopen dinsdag.

 

Het contract werd ondertekend door museumdirecteur Dr Piotr Cywinski en de algemeen directeur voor Sociale Communicatie van de Europese Commissie , Jean Pierre Vandersteen.

"Deze uitzonderlijke steun is het resultaat van besprekingen tussen de Franse premier François Fillon en de Commissie voorzitter Jose Manuel Baroso, en zal ons in staat stellen het consevreringswerk te versnellen in afwachting van de voltooiing van de structuur voor de eeuwige fonds beheerd door het Auschwitz-Birkenau stichting, " aldus directeur Cywinski.

 

Auschwitz vormt momenteel een miljoenenfonds met bijdragen uit diverse landen (ook Nederland), om dan van de rente de operatie van het herdenkinsoord te bekostigen. Dat is de organisatie niet meer afhankelijk van nieuwe giften.

 

 

Het authenticiteitsprogramma voor de jaren 2012-2015 voorziet vooral archeologische en hydrologische-geologische studies over de sector BI op het terrein van Auschwitz II-Birkenau.

 

Foto links: Blok 15, dat een identieke bouw heeft als Blok 24.

 

Dit is essentieel voor het begin van de uitgebreide conservering van de bakstenen gebouwen daar, meestal in gebruik geweest als vrouwenkamp. Een ander belangrijk aspect van het werk zal zijn het verbeteren van de veiligheid van de historische collecties van het museum.

 

In het historische blok 24, waar zich nu het archief bevindt, zullen de balken aan het plafond worden versterkt en er komt permanent brandblus-apparatuur. Dit maakt het mogelijk om het gebouw en de uiterst waardevolle originele documenten daar beter te beschermen.

 

Auschwitz bezit ook een grote collectie koffers van vermoorde Joden. De opslag daarvan zal ook grondig worden gemoderniseerd met de installatie van professionele containers speciaal ontworpen voor het behoud en de bescherming van deze items, die nogal brandgevaarlijk en kwetsbaar zijn.

 

Foto rechts: de bekende verzameling achtergebleven koffers, die kwetsbaar en brandbaar zijn.

 

Het systeem voor het bewaren van digitale gegevens wordt ook uitgebreid. Dit bevat informatie over de slachtoffers van het kamp.

 

Extra uitrusting voor de werkplaats, essentieel voor het uitvoeren van onderzoek en documentatie met de hoogste normen, zal nu ook worden aangekocht. De subsidie maakt het verder mogelijk het "Auschwitz Death Book" beter te conserveren, Dat is een van de items meest gekopieerd voorwerpen.

 

De financiering van de Europese Commissie in de vorm van een rechtstreekse subsidie is gespreid over de jaren 2012-2015. De Europese Commissie draagt 95% bij van het totaal bij en het museum 5% uit eigen middelen.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>


 

Hoogleraar Rüter: Faber en Boere blijven vrij

 

AMSTERDAM, 13-12-2011 - Emeritus-hoogleraar strafrecht Frits Rüter verwacht niet dat de oud-SS-er Klaas Carel Faber, 89 jaar oud, of de in Duitsland veroordeelde ex-SS-er Heinrich Boere ooit nog in de gevangenis zullen belanden. Pogingen om de twee achter de tralies te krijgen, zijn tot nu toe vruchteloos.

In een interview met Duitslandweb verdeelt Rüter (foto rechts, in Buitenhof) de schuld over Nederland en Duitsland. Uit diverse artikelen komt de suggestie over dat Duitsland Fabers uitlevering stelselmatig heeft tegengewerkt.

Dankzij een besluit van Hitler zouden SS’ers als Faber de Duitse nationaliteit hebben verkregen – en Duitsland levert nu eenmaal geen staatsburgers uit.

Maar Rüter vindt dat in het interview in november overtrokken. "Het is overal zo dat je je staatsburgerschap verliest als je in een buitenlandse krijgsmacht dienst neemt.

 

Doorgaans mag je dan die nieuwe nationaliteit aannemen. Dat was niet alleen zo in Hitler-Duitsland." In het Vreemdelingenlegioen krijgt ook iedere afzwaaiende militair desgewenst de Franse nationaliteit.

Maar Rüter benadrukt dat Duitsland op een andere manier wel een kwalijke rol heeft gespeeld in de zaak-Faber. Vooral de heersende "kameraderie" die in Duitsland nog na de oorlog decennialang bestond – binnen de rechterlijke macht net zo – ziet Rüter als een oorzaak voor het uitstellen van Fabers gevangenneming. Maar Nederland deed door gering vertrouwen in de Duitse rechtspraakvolgens Rüter in de jaren vijftig ook zelf te weinig om Faber in Duitsland veroordeeld te krijgen.

 

 

Gering aantal veroordeeld

 

Onlangs promoveerde een wetenschapster in Duitsland op het relatief geringe aantal veroordelingen onder o.m. SS’ers na de oorlog.

 

Auteur is Christina Ullrich en de titel is in 'Ich fühl mich nicht als Mörder'. Dat bevestigt Rüters beeld dat veel rechters in Duitsland na de oorlog zelf ex-nazi’s waren.

 

De minister van justitie van het huidige Duitse kabinet, Sabine Leutheusser-Schnarrenberger, wees er bij een jubileum van de Duitse rechterlijke macht vorig jaar op, dat na de oorlog niet één Duitse rechter uit de oorlog veroordeeld is.

Christina Ulirch benadrukt in haar proefschrift ook het bestaan van een politiek klimaat waarin liever naar voren werd gekeken. Openbare aanklagers concentreerden zich op degenen die excessen hadden begaan.

 

Meestal werd krijgsgevangenschap of internering van betrokkenen als voldoende straf beschouwd. Tijdens de denazificering, waarbij de danden van nazi's werden nagetrokken, slaagden velen van hen erin hun misdaden te verdoezelen.

 

Veel oud-strijders kregen geen straf. Dat had ook een pragmatische kant. Duitsland had in de jaren vijftig en zestig zijn mannen bevolking hard nodig voor de wederopbouw .

 

Daarna zette een veradering van de juridische aanpak van het naziverleden in. De ‘dadergeneratie’ ging met pensioen of het hoekje om. Onder jongeren bestond meer animo om schoon schip te maken, soms ook in extreme mate zoals door terreurgroepen asl de Rote Armee Fraktion.

Rüter: "De rechterlijke macht is ook een afspiegeling van wat in de bevolking wordt gevonden, ze zeilt mee met de geldende opvattingen." Oud-strijders in Duitsland hoefden geen grote zorgen voor morgen te hebben. Het waren volgens Rüter vooral de niet-Duitse nazi’s die in het vizier kwamen van de openbare ministeries.


 

Pech
Buitenlandse nazi’s als Boere en Faber hebben in Rüters cynische bewoordingen de ‘pech’ dat ze niemand meer hebben om hen te steunen. Zij waren relatief jong in de oorlog en daarmee laag in rang. Van hun bevelhebbers leeft praktisch niemand meer.

En de rest van de bevolking "laat hun veroordeling koud". Ophef ontstaat pas als de beschuldigende vinger wijst naar vader of opa. Rüter refereert aan de commotie die de Wehrmacht-tentoonstelling in de jaren negentig veroorzaakte. Deze prikte de mythe door dat het nationale leger ‘schoon’ was en alleen Hitlers eigen SA en SS bestond uit fanatieke bruten.

Voor Rüter is een heropening van de zaak-Faber mogelijk, maar een veroordeling lijkt hem onwaarschijnlijk. Om Faber achter de tralies te krijgen, moet moord worden bewezen - alleen dat verjaart niet. Daar zijn getuigen gbij nodig, die echter v rijwel verdwenen zijn. Komt er dan een vonnis, dan gelooft Rüter niet dat Duitsland snel 90-plussers in de gevangenis gaat zetten.

"Denk je echt dat Boere op dit moment in de gevangenis zit? Die moet eerst aangepast worden voor een bejaarde die slecht ter been is. En daarmee zijn ze natuurlijk net zo lang bezig totdat Boere overlijdt."De hoofdofficier van justitie inzake nazi-zaken Andreas Brendel bevestigt dat Boere nog steeds in zijn verzorgingshuis zit, en niet in de gevangenis.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

Jongeren geïnteresseerd in WO2, maar onderwijs schiet tekort

 

Foto rechts: scouts bij de kranslegging op de Dam in A;'dam op 4 mei 2008. Foto Nat. Comité 4 en 5 mei.

 

DEN HAAG, 8-12-2011 - De Nederlandse jongeren willen de Tweede Wereldoorlog blijven herdenken.

 

Ze willen bovendien meer informatie over de oorlog dan het onderwijs nu biedt, liefst van overlevenden of door een bezoek aan bijvoorbeeld kamp Westerbork.

Ook vinden de meeste tieners dat herdenken meer via 'sociale media' moet gebeuren. Dat blijkt uit een groot onderzoek van de Nationale Jeugdraad (NJR) voor het ministerie van VWS, met steun van het Nationaal Comité 4 en 5 mei.

Vorige week presenteerde staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten van VWS dit panelonderzoek getiteld ‘Jongeren over Oorlog Herdenken’. Dat deed zij bij de opening van de plenaire ITF-vergadering (International Task Force for Coorporation on Holocaust Education, Research en Remembrance.

 

Foto links: scouts delen bloemen uit op de Dam, 4 mei 2008.

 

Opmerkelijk is dat dit onderzoek mede gesubsidieerd is door het Nationaal Comité 4 en 5 mei (NC), dat de herdenkingen in Nederland organiseert en zelf ook jaarlijks onderzoek naar de oorlog laat doen, met name onder jongeren. Dit jaar stelde het comité zelf al vast, dat jongeren veel belang hechten aan de meiherdenking.

Maar het comité wil de herdenking van WO2 niet gericht op alleen WO2 doen, waar jongeren juist wel in meerderheid voorstander van blijken. Het NC combineert steeds meer de datums 4 en 5 mei met algemene thema's die met oorlog of vrijheid te maken hebben. Jongeren wensen dat juist niet.

De staatssecretaris vond het bemoedigend dat tieners van nu de Tweede Wereldoorlog willen blijven herdenken. Jongeren vinden het belangrijk respect te betuigen aan de slachtoffers en stil te staan bij het feit dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Aan de manier waarop herdacht wordt hoeft niet voor hen veel te veranderen.

Van de 890 jongeren die zijn ondervraagd, vindt 83% het herdenken van de Tweede Wereldoorlog belangrijk. Bij de Nationale Dodenherdenking op 4 mei staan 8 op de 10 jongeren wel eens stil. Zij denken dan vooral aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Hieruit blijkt dat jongeren zich betrokken voelen bij het herdenken.

De manier van herdenken hoeft van hen niet te vernderen, een speciale jongerenherdenking of het veralgemeniseren naar andere oorlogen vinden zij niet nodig. Dat laatste gebeurt juist wel in de afgelopen 10 jaar bij de Natiolnale Stichting 4 en 5 mei.

Foto links: één van de weinge jongeren bij de herdenking in de Nieuwe Kerk, 2011.


Uit het onderzoek komt ook naar voren dat jongeren erg geraakt worden door persoonlijke verhalen van overlevenden. Dit spreekt (nogal begrijpelijk) meer tot de verbeelding dan historisch-politieke analyses. Jongeren willen dat de oorlog voelbaar wordt.

De meeste jongeren krijgen via televisie (88%) en films (51%) informatie over het herdenken van de oorlog. Slechts 4 op de 10 jongeren vinden dat er op school aandacht aan het herdenken moet zijn. In het onderwijs moet wel volgens de jongeren meer aandacht komen voor de Tweede Wereldoorlog en het herdenken daarvan. Ruim 8 op de 10 jongeren vinden social media belangrijk bij het betrekken van jongeren bij herdenken.

 

Allochtonen

Jongeren met ouders die niet in Nederland geboren zijn kennen minder oorlogsverhalen en staan minder vaak stil bij de Nationale Dodenherdenking. Uit het onderzoek blijkt echter op geen enkele manier dat zij negatief tegenover herdenken staan. Zij ervaren de verhalen die ze wel kennen juist relatief vaker als verdrietig.

 

De NJR is een verbond van landelijke jongerenorganisaties in Nederland voor jongeren vanaf 12 jaar. Het onderzoek vond plaats onder 890 jongeren. Mevrouw Veldhuijzen van Zanten zei de uitslagen van de presentatie „bemoedigend" te vinden.De onderzoeksresultaten van ‘Jongeren over Oorlog Herdenken’ zijn te downloaden.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>


 

Huiszoeking bij 6 voormalige SS-ers wegens massamoord Oradour

 

DORTMUND, 7-12-2011 - De Duitse justitie onder leiding van hoofdoffcier van justitite Andreas Brendel (foto rechts) heeft de huizen van 6 voormalige SS'ers doorzocht. De mannen worden ervan verdacht in 1944 deel te hebben genomen aan een massamoord in Oradour bij Limoges op honderden burgers in bezet nazi-Frankrijk.

 

Aanklagers van de rechtbank in Dortmund hebben vandaag laten weten dat vorige week in 4 Duitse deelstaten woningen zijn doorzocht. Daarbij zegt justitite belangrijke bewijzen voor het onderzoek naar de mannen te hebben aangetroffen. De namen van de 6 mannen zijn overigens niet bekendgemaakt.


De Duitsers hebben 642 mannen, vrouwen en kinderen vermoord in het Franse Oradour-sur-Glane op 10 juni 1944. Dit was de grootste massamoord in Frankrijk gedurende de Tweede Wereldoorlog. Alle bewoners werden bijeengedreven om de markt, de mannen gescheiden van de meer dan 450 vrouwen en kinderen.

 

Deze laatste werden in de dorpskerk opgesloten , de mannen in schuren en garages. Daarna begon de moord.

 

De opdracht was: geen overlevenden. Bijna 70 jaar later, moet justitie in Dortmund onderzoekt de moord, met onder de slachtoffers ook baby's.

Foto links: het centrum van het oude Oradour, nu een monument. Foto Wikipedia.


De aanklagers zeggen dat de SS-ers, in de leeftijd van 85 tot 86 jaar, hun aanwezigheid bij de massamoord ontkennen of dat ze vanwege gezondheidsproblemen niet in staat zijn een verklaring af te geven.

 

Justitie heeft de 6 mannen in de afgelopen dagen in Noord-Rijnland-Westfalen, Nedersaksen, Hessen en Brandenburg onaangekondigd bezocht. Zij zouden betrokken zijn geweest bij de moorden als leden van de Waffen-SS-eenheid Panzer Regiment "Der Führer" onderdeel van de divisie "Das Reich". Medeplichtigheid aan moord - is "wat hen ten laste wordt gelegd - een aanklacht die niet verjaart in Duitsland.

 

Hun huizen werden doorzocht door de onderzoekers. Dagboeken, foto's uit de oorlog, documenten uit de nazi-periode bieden nieuwe aanknopingspunten voor de oorlogsmisdaden. De verdachten wonen in de burut van Hannover, vlak bij Berlijn, Keulen, bij Bielefeld en bij Darmstadt.

 

Oradour-sur-Glane is als de razzia in Putten of de massamoord in het Tsjechische Lidice, waar de SS-troepen precies twee jaar eerder toesloeg.

 

In 1953 in Frankrijk en 1983 in de DDR waren er al processen tegen enkele deelnemers aan het bloedbad in Oradour..

 

Foto links: een beeld van de ruïnes in Oradour in 1953.

 

Alle huizen in Oradour-sur-Glane werd verbrand door de SS. De volledig verwoeste stad werd niet herbouwd, maar de ruïnes zijn nog steeds een gedenkteken. In 2004 beschreef kanselier Gerhard Schröder (SPD) de massamoord als een "schande".

 

Wat het doel was van de gruweldaad, is nog steeds controversieel. Een versie, verbreid door de Waffen-SS-kringen, is dat er alleen 30 gijzelaars werden genomen om hen te ruilen voor een door het Franse verzet ontvoerde SS kolonel. Het bloedbad onstond vervolgens willekeurig in opdracht van een vriend van de ontvoerde, die kort daarna overigens stierf in de strijd.

 

Een andere versie zegt dat het Franse gewapende verzet (de Maquis) moest worden ontmoedigd met behulp van doelgerichte terreur, kort voor geallieerde troepen landden in Normandië op 6 juni 1944.

 

Hert huidige onderzoek gebrtuikt onder meer Stasi-documenten uit het voormaliger Oost-Duitsland. Deze gergevens waaren vor de val van de muur in West-Duitsland niet bekebnd, zo liet justitie uit Dortmund (coördinator van vervolging van nazi's ) weten.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>


 

VERVOLG VAN VOORPAGINA

Archeologen starten onderzoek in kamp Westerbork

 

 

 

WESTERBORK, 6-12-2011 - In kamp Westerbork start vandaag archelogisch onderzoek bij de oude directeurswoning en aan de vuilstort. Dit is de eerste keer dat archeologen in het voormalige doorgangskamp zoeken naar de sporen van Joodse en Duitse kampbewoners.

 

Om de directeurswoning komt volgend jaar een glazen overkapping ter waarde van € 1,6 miljoen. Vanwege de voorbereidingen van de bouiw heeft het kamp de hulp van archeologen ingeroepen, zo zei directeur Dirk Mulder tegen Radio 1.

 

Foto rechts: de groene, houten commandantswoning, die volgend jaar een overkoepling krijgt, en ernaast twee archeologen, bezig met onderzoek. De woning is het enige originele gebouw dat nog overeind staat van het voormalige kamp. Foto's Herinneringscentrum kamp Westerbork.

 

De vondsten worden tijdens de kerstvakantie in een open archeologisch laboratorium onderzocht. Daarna komen de belangwekkendste vondsten in een tentoonstelling in het kamp.

 

Binnenkort wordt begonnen met de werkzaamheden in en rond de woning van de commandant van kamp Westerbork. Diens voormalige, houten villa wordt gerestaureerd en geconserveerd. Begin dit jaar presenteerden Westerbork daarvoor de plannen, die nu worden uitgewerkt.

 

Verder heeft het kamp plannen voor een betere herkenning en markering van het kampterrein, onder meer met plaatsing van (delen van) authentieke barakken. Voordat het zover is, wil het Herinneringscentrum ook hier laten onderzoeken of er nog belangwekkende voorwerpen in de grond zitten.

 

RAAP Archeologisch Adviesbureau begon deze week met het onderzoek op het terrein van Kamp Westerbork. Het onderzoek richt zich op drie specifieke plekken: de tuin van de directeurswoning, onder de vleoren en achter de palfonds en wanden, en als derde de vulstort.  

Rond de villa van de kampcommandant komen enkele kleinere opgravingsputten. Zo bredngt RAAP de sporen en resten van de inrichting van de tuin in kaart.. Het gaat daarbij onder meer enkele paadjes, een schuur, de kas en een hondenkennel.

 

De archeologen hopen hierbij materiaal te vinden, dat door Albert Gemmeker, de SS-commandant die van 1942 tot 1945 in de villa woonde, of door zijn Joods ‘personeel’ is verloren of verstopt.

 

Het is voor de archeologen in elk geval de laatste kans dit tastbare materiaal te bergen voordat de woning gerestaureerd en geconserveerd gaat worden.


Ook gaan zij in de woning zelf aan het werk, waarbij systematisch de gebruikssporen van de diverse bewoners worden geïnventariseerd. Uit soortgelijk onderzoek elders is gebleken, dat in kruipruimtes, op vlieringen en in kieren en gaten materiaal te vinden is dat het levensverhaal van de bewoners op een bijzondere manier belicht.

 

De derde plek van onderzoek is de vuilstortplaats ten noorden van het kampterrein. Het is niet bekend hoe groot deze precies is en of deze ook in de Molukse periode na de oolrog is gebruikt. Een klein deel van het stortmateriaal zal blijft bewaard. Daarna determineren de archeologen de vondsten, maken ze schoon, do0en onderzoek en slaan ze op. Dit determineren gebeurt tijdens de kerstvakantie in het Herinneringscentrum en is van dichtbij te bekijken.

 

Het materiaal wordt uiteindelijk aan het Herinneringscentrum in bruikleen gegeven. Met het onderzoek hopen de archeologen inzicht te krijgen in de wetenschappelijke, emotionele en symbolische waarde van het materiaal. Bovendien hopen zij zo te bepalen wat er verder met de stortplaats gaat gebeuren.


Bezoekers van het voormalig kampterrein kunnen het onderzoek van dichtbij bekijken tijdens
speciale rondleidingen.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

VERVOLG VAN VOORPAGINA

Zweden steekt $ 65.000 in

onderzoek naar verdwenen

Jodenredder Wallenberg

 

STOCKHOLM, 2-12-2011 - De Zweeds regering heeft 65.000 dollar (48.500 euro) beschikbaar gesteld om laten onderzoeken wat er gebeurd is met de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg.

 

Hij redde tijdens de Holocaust, werkend vanuit Boedapest, tienduizenden Hongaarse Joden en was een van de gangmakers van een groep diplomaten die hetazelfde deden in Boedapest.Zijn lot is echter sindsdien een raadsel.

 

Wallenberg werkte in Boedapest samen met een tiental andere diplomaten, die echter allemaal wel uit de oorlog terugkwamen. In januari 1945 namen de Sowjets Wallenberg en zijn chauffeur Vilmos Langfelder in Boedapest gevangen onder verdenking van spionage.

De Sovjets lieten in 1957 weten dat Wallenberg op 17 juli 1947 in de Loebjanka-gevangenis in Moskou was gestorven aan een hartinfarct. Toen ontstond in het Westen de veronderstelling dat Wallenberg was geëxecuteerd. Het mysterie rond Wallenbergs verdwijning heeft steeds de aandacht getrokken. Hij redde ruim 10.000 Joden.

Opvallend is dat de succesvolste Jodenredder uit de oorlog, , de Zwitserse diplomaat Carl Lutz in Boedapest, die 52.000 Joden redde, vrijwel onbekend is gebleven in Nederland.

De Boedapester diplomaten Eduardo Propper de Calejon (Spanje), Gilberto Bosques Saldivar (Mexico), mgr Angelo Rotta (Italië) en Friedrich Born (Zwitserland) redden allemaal ook grote aantallen Joden in Boedapest, in totaal 80.000.

 

Onderzoek 1991-2001

 

In 1991 begon een Russisch-Zweedse commissie een onderzoek in de zaak-Wallenberg. In december 2000 rehabiliteerde Rusland Wallenberg omdat hij onterecht in de gevangenis zat, net voordat de commissie haar resultaten zou publiceren.

 

Een paar dagen daarna stelde de Zweedse krant Expressen dat Wallenberg in 1989 was overleden in een psychiatrische inrichting nabij Moskou.

 

Op 12 januari 2001 publiceerden de Zweedse leden van de commissie hun resultaten. De leden commissie konden niet vaststellen of Wallenberg in het jaar 1947 overleden was en wilden niet uitsluiten dat Wallenberg nog in leven was.

 

Volgens de commissie bevinden de mogelijke bewijzen zich waarschijnlijk nog in Russische archieven. De commissie bekritiseerde ook de diplomatie van de Zweedse regering in de jaren veertig in de Wallenberg-zaak.

In Boedapest werkte Wallenberg samen met de Zweedse diplomaat Per Anger, die op zijn beurt 5200 Hongaarse Joden redde. Het is onduidelijk welke informatie hij over Wallenbergs verdwijning kende.

Na Wallenbergs verdwijning in 1945  hebben de  Sovjets steds volgehouden dat hij in 1947 is geëxecuteerd.

 

Waarom dat gebeurd zou zijn blijft echter onduidelijk, omdat de beschuldiging van spionage nooit gesubstantieerd werd. Evenmin konden de Sowjets ooit een lijk tonen, laat staan een acceptabele overlijdensakte.

Nog niet gecontroleerde getuigenissen en eerder onbekende documenten uit Russische archieven brachten afgelopen april de zaak opniuew in de publieke aandacht.

 

De veronderstelling is nu dat Wallenberg jaren na zijn zogenaamde executie nog geleefd zou hebben. De Zweedse overheid wil het bedrag van 65.000 dollar verdelen onder drie Zweedse onderzoekers en één Hongaarse.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>


 

Vervolg van voorpagina 

Drie nieuwe landen lid van Holocaust-taskforce

 

DEN HAAG, 1-12-2011 - Drie landen, Ierland, Servië en Slovenië hebben zich aangesloten bij de Task Force for International Holocaust Education (ITF).

 

Deze organisatie houdt deze week een algemene vergadering in het Vredespaleis in Den Haag. Dit jaar is Nederland voorzitter, in de persoon van ambassadeur Karel de Beer (foto links).

 

Met de aanmelding van deze drie landen is het aantal deelnemers nu gekomen op 31. Lidmaatschap staat alleen open voor democratische staten die lid zijn van de VN.

 

Dit jaar concentreert de ITF zich op de executieplaatsden in Oost-Europa, waar de helft van alle vermoorde Joden werd omgebracht door zogneaamde 'Einsatzgruppen', SS-ers die van dorp tot dorp Joden vermoordden met meestal geweervuur. Bij Babi Jar bij Kiëv bijvoorbeeld werden zo 35.000 Joden op één dag, 29-30 september 1941, vermoord; in totaal 100.000 Joden uit Kiëv.

 

Doelen van de ITF, die gevestigd is in Berlijn, zijn scholing over, informatie over, herinnering aan en onderzoek naar de Jodenvervolging en anti-semitisme.

 

Oprichter (1998) was de toenmalige Zweedse premier Göran Persson (foto rechts). De ITF is bovendien gebaseerd op de 'Verklaring van Stockholm' uit 1998 van Persson en de Britse premier Tony Blair.

 

Oprichters waren Zweden, de UK en de VS. Nederland werd lid in het jaar daarna. Leden verplichten zich de programma's van het ITF in hun land uit te voeren.

 

Leden-organisaties uit Nederland zijn het Anne Frankhuis, de Hollandsche Schouwburg, het Joods Historisch Museum en kamp Westerbork.Aspirant-leden zijn Portugal, Macedoniè en Turkije. Dit laatste land schaarde zich in 1943 aan geallieerde zijde in de Tweede Wereldoorlog.

 

Rusland en Wit-Rusland zijn volgens vorozitter De Beer in een interview met het Reformatorisch Dagblad, nog geen lid, hoewel zijn organsiatie pogingen doet deze landen lid te maken. Volgens De Beer neemt het ontkennen van de Holocaust niet toe. Hij wil trachten nu nog gesloten archieven over WO2 te openen, zoals dat van het Vaticaan.

  

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

Cor Coster werkte voor wel SS, maar was geen lid


AMSTERDAM, 30-11-2011 - De bewering van Henny Cruijff in HP/De Tijd van 5 augustus 2011 over Cor Costers lidmaatschap van de Waffen-SS, is niet bewezen. Dat stelt voorlichter David Barnouw (foto links)  van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie.

 

Of Coster fout of goed was in de oorlog, blijft volgens Barnouw echter onduidelijk. Hij onderschrijft verder niet het artikel in de Telegraaf van eergisteren, dat stelt dat Coster niet fout was in de oorlog.

In HP/deTijd stond dat er bij het NIOD een dossier ligt, waaruit blijkt dat Coster, de schoonvader en vroegere manager van Johan Cruijff, tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Waffen-SS is geweest.

 

Uitvoerig NIOD-onderzoek biedt daarvoor volgens Barbouw geen bewijs. HP/deTijd publiceerde een stuk waarin Henny Cruyff, Johans broer, zei dat Coster 'lid van de SS' was geweest. Deze bewering gaat HP/deTijd rectificeren.

 

Uit het onderzoek blijkt volgens Barnouw verder dat Coster van juni 1943 tot mei 1945 in het kader van de verplichte Arbeidseisatz werkte als zogenaamde SS-Frontarbeiter in het noorden van Letland. Niet duidelijk uit de bronnen wordt of dit vrijwillig dan wel gedwongen is geweest.

Deze Frontarbeiter vielen volgens Barnouw onder het gezag van de SS, die in Letland twee grote ondernemingen dreef. Maar in het onderzoek zijn geen bronnen gevonden waaruit op te maken valt dat Coster lid van de Waffen-SS is geweest. Barnouw vermoedt dat het nooit meer duidelijk zal worden om welke reden precies Coster in Letland kwam.

Deze conclusies zijn niet alleen gebaseerd op onderzoek in archieven bij het NIOD, maar ook bij het Centraal Bureau voor de Genealogie in Den Haag, het Nationaal Archief in Den Haag, het Archief van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag, het Noord-Hollands Archief in Haarlem en het Stadsarchief Amsterdam.

Het onderzoek is verricht naar aanleiding van een verzoek van de familie van C. Coster om helderheid te verschaffen over de juistheid van de beschuldiging in HP/De Tijd van 5 augustus 2011. Het onderzoeksverslag is vertrouwelijk en kan alleen na toestemming van de directeur van het NIOD worden ingezien.

TERUG NAAR HOMEPAGE>>> 


 

Film over 'olieman' Van Hall, geldverstrekker van onderduik

 

AMSTERDAM, 28-11-2011 - - Er komt een film over het leven van verzetsheld en financier van de onderduik Walraven (Wally) van Hall.

 

Hij organiseerde tijdens de Tweede Wereldoorlog zeer succesvol de financiën vooral voor de onderduik en ook het verzet en kreeg als bijnaam 'de olieman'. Zijn kinderen werken mee aan de film, zo hebben producenten Sytze van der Laan en Alain de Levita van NL Film vandaag bekendgemaakt.

 

Na een initiatief van Iman van den Bosch bouwde Wally van Hall (1906-1945) in de oorlog samen met hem een clandestiene sociale dienst op om in eerste instantie families van zeelieden en verder onderduikers te financieren.

 

De film krijgt de titel 'Bankier van het verzet' en hij wordt in de winter van 2012-2013 opgenomen. De producenten zoeken nog een regisseur en scenarioschrijver.

 

'Hoewel Walraven van Hall behoort tot de grote helden van de vaderlandse geschiedenis is hij onbekend gebleven bij het grote publiek. Door zijn rol als financier van het verzet heeft hij de bezetter enorme schade toegebracht', zegt producent Sytze van der Laan tegen het ANP.

 

'Deze film wil hieraan herinneren.' Voor sommige Nederlanders is Van Hall de grootste held van het verzet, samen met mevrouw Kuipers-Rietberg, die ook wel 'de moeder van de onderduikers' genoemd wordt.

 

September vorig jaar onthulde burgemeester Van der Laan op het Frederiksplein in Amsterdam, , een monument voor Wally van Hall tegenover De Nederlandsche Bank. 'De familie is gelukkig met het feit dat er, naast het monument, een zorgvuldige en tastbare herinnering overblijft voor volgende generaties aan het grote werk van mijn vader', zegt zoon Aad van Hall tegen het ANP. Hij was bij de onthulling aanwezig en hield na afloop een toespreek in het Verztsmuseum.

 

Acteur Rutger Hauer wou enkele jaren geleden deze geschiedenis verhaal verfilmen en zelf regisseren. Dirt moest een Engelstalige film met de titel 'Changing Fortunes' worden, maar hij kreeg het niet van de grond. Bij de onthulling van het monument voor Van Hall verscheen ook een strip over hem.

 

Walraven van Hall was een telg uit een welgestelde patriciërsfamilie. Hij was aanvankelijk koopvaardijofficier, maar moest wegens slechte ogen het varen staken. Hij werd bankier en daarna effectenhandelaar te Zaandam.

 

Foto rechts: een beeld uit de strip over Van Hall.

 

Al in 1940 richtte Iman van den Bosch, een oud-marineofficier en daarna Philips-directeur uit Eindhoven, een fonds voor familieleden van zeevarendcen op, die steeds moeilijker salaris kregen door tegenwerking van de Duitsers.

 

Van den Bosch kwam in contact met Abraham Filippo, een oud-gezagvoerder die zich ook inzette voor familieleden van zeevarenden, onder wat de naam 'De Zeemanspot' kreeg. Via Filippo ging Van Hall daaraan meewerken en zette samen met Van den Bosch een bredere organisatie, het Nationaal Steunfonds (NSF) op. Dat ging niet alleen families van zeevarenden maar ook onderduikers steunen. Deze hadden vaak weinig geld, soms geen papieren of officiële bonkaarten waarmee je gerantsoeneerd voedsel kon kopen.

 

Samen met zijn oudere broer Gijs (de latere burgemeester van Amsterdam) bedacht Wally van Hall een methode om De Nederlandsche Bank op te lichten. Hij liet bij de bank schuldbewijzen vervalsen en in de archieven opbergen, waardoor de originele schuldbewzijen in handen van het NSF kwamen en geïnd konden worden.

 

Dat leverde 50 miljoen gulden op. van Hall kreeg ook officiële garanties van de regering in Londen,en hij kon gebruikmaken van vervalsingen van belastinginspecteurs.

 

Foto links: het monument vlak na de onthulling, op het Ferederiksplein in Amsterdam. Foto A. Graaff

 

Deze vroegen zogenaamd op naam van belastingbetalers belasting terugb, zonder dat de belastingbetaler in kwestie dat wist, en sluisten de opbrengst dan naar het NSF.

 

Duizenden onderduikers kregen dankzij het NSF wekelijks een uitkering, en het Nederlands verzet zat nooit zonder geld, zodat er vrijwel geen bankovervallen in Nederland plaatsvonden.

 

Van Hall stond na de onderduik van Van den Bosch in 1942 alleen aan het hoofd van de organisatie met 2000 mensen. Van den Bosch werd op 18 oktober 1944 gearresteerd al op 28 oktober gefusilleerd in Westerbork, door o.m. Klaas-Carel Faber.

 

Van Hall bleek niet alleen een voortreffelijk organisator, maar werd ook alom gewaardeerd om zijn prettige omgang met mensen, Zelfs de communistische verzetsleider Gerben Wagenaar had niets dan lof voor Van Hall. Die verwierf wegens zijn vermogen om problemen op te lossen de bijnaam 'de olieman'.

 

In januari 1945 werd de financier van de onderduik en het verzet verraden en opgepakt door de Duitsers. Op 12 februari van dat jaar werd hij in Haarlem gefusilleerd.

 

 ZIE OOK FOTOPAGINA ONTHULLING MONUMENT VAN HALL >>>

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>> 

 


 

Vervolg van voorpagina 

Duitse president Wulff houdt

5 mei-lezing 2012


AMSTERDAM, 24-11-2011 - De Duitse bondspresident Christian Wulff zal op 5 mei, bevrijdingsdag, 2012 de jaarlijkse 5 mei-lezing houden. Dat heeft het Nationaal Comité 4 en 5 mei vandaag bekendgemaakt. Hij is het eerste buitenlandse staatshoofd dat de rede uitspreekt.

 

In de komende jaren stelt het Nationaal Comité het thema Vrijheid wereldwijd centraal en worden jaarlijks bekende internationale figuren uitgenodigd om de 5 mei-lezing te houden. Het Nationaal Comité zegt bijzonder verheugd te zijn dat de Bondspresident van Duitsland de uitnodiging heeft aanvaard.

 

De specifieke invalshoek voor komend jaar is Vrijheid geef je door. Daarbij staat centraal welke gebeurtenissen in de wereld voor verschillende generaties het beeld van vrijheid bepalen .

De Nationale Viering van de Bevrijding start elk jaar in een andere provincie. In 2012 in Noord-Brabant, in de Grote Kerk van Breda. Daar zal president Wulff de rede dan ok uitspreken. De 5 mei-lezing is volgens het comité bedoeld als inspiratie voor het debat over de vrijheid.


De komende jaren vraagt het Nationaal Comité aandacht voor het thema Vrijheid wereldwijd. In de vorige eeuw was Duitsland sinds 1945 verdeeld in twee landen. Duitsland heeft zich na de Tweede Wereldoorlog ontwikkeld tot een van de drijvende krachten binnen Europa en levert een bijdrage aan stabiliteit, veiligheid en vrijheid in de wereld. Nederland en Duitsland werken als buurlanden intensief samen op vele vlakken.

Christian Wulff
Christian Wulff (1959), werd geboren in Osnabrück, is katholiek en voor de tweede keer getrouwd. Hij heeft een dochter uit zijn eerste huwelijk en een zoon uit zijn tweede. Hij is lid van de CDU en sinds 2010 bondspresident van Duitsland. Hij was minister-president van de deelstaat Nedersaksen (2003-2010) en maakte daarvoor deel uit van het parlement van Nedersaksen.

 

Als Bondspresident vraagt Wulff veel aandacht voor het bevorderen van democratie. Ook worden op zijn initiatief jongeren gestimuleerd om deel te nemen aan politieke debatten. Wulff bezocht vorig jaar met zijn teenage dochter Israël en het herinneringscentrum Yad Vashem.

 

Vorige week ontving Wulff de belangrijke Leo Baeckprijs van het centraal comité van Joden in Duitsland. Wulff woonde in januari ook de herdenking van de bevrijding van Auschwitz bij. Vandaag kondigde Wulff aan dat hij voor de slachtoffers van de Duitse neonazi's een herdenking wil organiseren; hij heeft ook al de familieleden van de slachtoffers ontvangen. Zijn vrouw Bettina is beschermvrouw van Unicef.

 

Wulff legde in 2010 een staatsbezoek aan Nederland af, en in april 2011 ging koningin Beatrix officeel naar Duitsland. In zijn toespraak bij die gelegenheid noemde hij de verschrikkingen van de oorlog in Nederland. Hij citeerde toen uit het dagboek van een gevluchte Duiits meisje: „Het is een groot wonder dat ik niet al m'n verwachtingen op heb gegeven, want ze lijken absurd en onuitvoerbaar. Toch houd ik ze vast, ondanks alles, omdat ik nog steeds aan de innerlijke goedheid van de mens geloof." (Anne Frank).

 

 

Nederland-Duitsland 

 

Nederland heeft in Duitsland de bijnaam 'het Polen van het Westen', vanwege de zware tol die ons land heeft moeten betalen in de oorlog - uit ons land verdwenen tweemaal zoveel Joden als uit België of Frankrijk, er werden 550.000 Nederlanders tot dwangarbeid in Duitsland gedwongen, de Duitsers plunderden Nederland grondig en vernielden aan het eind vrijwel alle spoorlijnen, grote bruggen en havens en er stierven door de oorlog in Nederland in totaal 200.000 Nederlanders.

 

Of Wulff ook iets te maken heeft met het tegenhouden van de vorig jaar aangekondigde naheffing van de Duitse belastingdienst over pensioen uit dwangarbeid in de oorlog, is niet bekend maar het lijkt mogelijk.

 

Duitsland heeft tientallen jaren beschutting geboden - en biedt dat nog - aan Nederlandse SS-ers zoals Klaas-Carel Faber, die nog steeds vrij leeft in Ingolstadt, maar ook Siert Bruins, 'het Beest van Appingedam' en Heinrich Boere. Deze laatste werd veroordeeld tot levenslang, maar is nog steeds niet opgesloten.

 


In 1995 sprak de koningin de eerste 5 mei-lezing uitsprak. De 5 mei-lezing is daarna zowel door Nederlandse als buitenlandse sprekers gehouden.

 

Daaronder de Zuid-Afrikaanse ambassadeur Carl Niehaus, de Amerikaanse ambassadeur Cynthia P. Schneider, de prins Willem-Aexander en de oud-ministers-presidenten Ruud Lubbers en Wim Kok. In 2011 sprak Jaap De Hoop Scheffer als voormalig secretaris van de NAVO.

Vrijheid wereldwijd
Het thema Vrijheid wereldwijd is gekozen naar aanleiding van het Nationaal Vrijheidsonderzoek 2006/2007.

 

Uit dit onderzoek bleek dat Nederlanders volgens het comité over het algemeen goed bekend zijn met de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Veel minder bekend blijken Nederlanders echter met de wereldschaal van deze oorlog. Aan deze onderwerpen wil het Nationaal Comité de komende jaren extra aandacht besteden.

 

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

Nieuwe database verzetsmensen op komst

 

DEN HAAG, 24-11-2011 - Er komt een database met namen van verzetsmensen uit de dossiers van de Bijzondere Rechtspleging van na de oorlog.

 

Die database moet familieleden en onderzoekers helpen bij het vinden van gegevens, zo meldt het Nationaal Archief, dat de database beheert. De gegevensbank moet in voorjaar 2012 klaar zijn. Ad van Liempt (foto rechts) leidt het project.

 

Naar alle waarschijnlijkheid zal dit onderzxoek enkele duizenden namen opleveren. De zogenaamde 'Erelijst.nl' van de Tweede Kamer, met namen van verzetsmensen en andere oorlogsslachtoffers , noemt 7300 tijdens de oorlog gestorven verzetsmensen, maar zonder andere details dan geboortedatum en -plaats en sterfdatum en -plaats.

De lijst van Nederlandse gefusilleerden uit de oorlog op Wikipedia noemt ongeveer 3000 namen, die voor een groot deel overlappen met die van de Erelijst. Ook deze lijst biedt slecht essentiële gegevens.

Het zal, zo meent het Nationaal Archief, zeker gaan om enkele duizenden namen van mensen van wie de arrestatie in deze dossiers wordt beschreven. Via het onderzoek voor Jodenjacht kwamn eerder de namen van 9000 Joodse mensen naar boven. Voor de Joodse gemeenschap is er op Internet het Digtaal Monument van door nazi's vermoorde Joden.


 

Definitie

 

ACruciaal bhij dit onderzoek is de definitie van verzetsdeelnemer. Als definitie hanteert de groep 'iedereen die gearresteerd werd wegens anti-Duitse activteit', zo legt Van Lieptt uit in een toelichting.

 

Ook onderduikers vallen binnen die begrenzing, die volgens van Liepmpt breed genomen wordt. Alleen de mensen die voor een paar uur gearresteerd werden zullen er waarschijnlijk nioet in komen.

 

Het onderzoek beoogt niet het aantal verzetsmensen in beeld te brengen. Wel denkt Van Liempt dat gezien het aantal Joden dat uit het vorige onderzoek naar boven kwamn, 9000, het ook in dit geval om een dergelijk aantal kan gaan. Dat hangt volgens hem ook samen met het feit, dat de aanvankelijk Jodenjagers vrijwel allemaal in dienst bleven, maar zich vanaf eind 1943 concentreerden op het verzet.

 

Dezelfde groep van 5 historici die betrokken was bij het onderzoek voor het boek Jodenjacht, zoekt in de dossiers, die integraal berusten bij het Nationaal Archief, naar gegevens over de bestrijding van het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland.

 

Het gaat nu om een onderzoek naar de manier waarop de Sicherheitsdienst en de politie tijdens de oorlog jacht hebben gemaakt op verzetsmensen en andere Nederlanders die van anti-Duits gedrag werden verdacht.


Dit werk van het Nationaal Archief vormt in zekere zin een vervolg op het onderzoek dat leidde tot het boek "Jodenjacht". Dat beschrijft de rol van de politie bij de opsporing van ondergedoken Joden. Van dat boek is bij Balans inmiddels de derde druk verschenen.

 

Nadat zijn boek Kopgeld verscheen, over de Jodenjacht door de beruchte Colonne Henneicke, kreeg Van Liempt van vele nabestaanden vragen van nabestaanden over hun familieleden, en dat gebeurde opnieuw na de verschijning van Jodenjacht, een maand geleden. Daaruit ontstond het idee het CABR te doorzoeken op slachtoffers.

 

Voor Jodenjacht werden de dossiers van 250 beruchte politiemensen en SS'ers onderzocht. Daaruit kwamen de namen van ongeveer 9000 Joodse slachtoffers tevoorschijn, die thuis, op straat of op een onderduikadres werden gevat. Vaak gaat het alleen om de vermelding van een naam maar soms meer, gegevens over arrestaties, verhoren en verraadbrieven.


Het onderzoek wordt mogelijk gemaakt door het Nationaal Archief en het V-Fonds (Fonds voor Vrijheid en veteranenzorg).

 


 

 
Hannie Schaftherdenking op 27 november
 
HAARLEM, 22-11-2011 - Op zondag 27 november 2011 vindt de jaarlijkse Hannie Schaftherdenking plaats in Haarlem. In 1945, kort voor het einde van de Tweede Wereldoorlog, werd Hannie Schaft opgepakt door de Duitsers en op 17 april 1945 geëxecuteerd.
 
Hannie Schaft, bekend door de roman en de film 'Het meisje met het rode haar', pleegde in het verzet 3 moordaanslagen.o.m. op de vader van de meestgezochte oorlogsmisdadiger  Klaas-Carel Faber, de Haarlemse banketbakker Piet Faber. Hannie Schaft werd toevallig gegrepen en  geëxecuteerd.

Uiteindelijk is zij als verzetsheldin herbegraven op de Eerebegraafplaats in de duinen in Bloemendaal.
 
Elk jaar wordt Hannie Schaft en met haar alle vrouwen die in de oorlog in het verzet hebben gezeten, op de laatste zondag van november herdacht. In de kerk op de Nieuwe Groenmarkt in Haarlem begint om 13.00 uur het programma waarin enkele sprekers het woord zullen voeren.
 
Carel Kuyl (foto links), hoofdredacteur van het dagelijkse programma met nieuws en achtergronden op de publieke zender “Nieuwsuur”, spreekt de Hannie-Schaftlezing uit. Het gedachtegoed waar Hannie Schaft voor stond, waaronder het tegengaan van fascisme en discriminatie, zal door Kuyl in de huidige context geplaatst worden.

Het vocaal ensemble Nuance zorgt voor een muzikaal intermezzo en daarna wordt er in stille tocht gelopen naar het Kenaupark waar het monument “vrouw in verzet” staat. Truus Menger, vriendin en mede-verzetsstrijdster van Hannie, heeft het beeld gemaakt. Bij het monument worden bloemen gelegd, er wordt een minuut stilte gehouden en Rose Rodrigues Pereira draagt een aantal gedichten voor. De herdenking wordt informeel afgesloten in de kerk op de Nieuwe Groenmarkt met koffie of thee.

Nieuw dit jaar is een programma op de zaterdagavond 26 november 2011 met theater, sprekers en muziek. Vanaf 20.00 uur vindt dit plaats in het Noord-Hollands Archief, Jansstraat 40 in Haarlem.
 
 
Duitse naheffing op dwangarbeid van de baan

 

DEN HAAG, 21-11-2011 - Nederlanders en Belgen met een pensioen uit Duitse dwangarbeid hoeven tocvh geen belasting aan Duitsland te betalen. Dat heeft wat betreft de Nederlanders staatssecretaris Weekers (foto rechts) bereikt in overleg met zijn Duitse collega.

 

Nederlandse ex-dwangarbeiders hebben sinds september een brief in het Duits ontvangen van de Duitse fiscus. Die legde een naheffing op over hun loon dat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitland ontvingen. Diezelfde vordering werd vorige week aan voormalige Belgische dwangarbeiders gestuurd.

 

De Tweede Kamer reageerde verbaads en afwijzend op de Duitse naheffing, die een gevolg is van een nieuwe Duitse belastingswet. Deze heeft ook nog een terugwerkende kracht tot 2005.

 

Het CDA-Kamerlid Omtzigt noemde het eerder schandalig dat de Duitse fiscus ruim 70 jaar na de oorlog een naheffing oplegt. Daarbij ging het om een formulier van 10 pagina's en het gaat om mensen vanaf 85 jaar.

"Je kunt ook zeggen, laat dat even...", aldus Omtzigt maandagochtend in het Radio 1 Journaal. "Je weet dat je er problemen mee krijgt." Staatssecretaris Weekers was het eens met de opmerkingen van Omzigt en heeft de zaak onmiddellijk aangekaart in Duitsland. De Duitsers hebben hun wet daarvoor moeten aanpassen.

 

Omtzigt weet niet hoeveel mensen het betreft. Tijdens de oorlog moesten zo'n 550.000 Nederlanders gedwongen in Duitsland werken. Een deel van hen ontving loon en bouwde zelfs een pensioentje op. "Het moet om zeker honderden gaan", zegt Omtzigt.

 

De Belgische minister van Financiën Reynders zeri vorige week dat hijd e zaak shockerend en niet te verantwoorden vond en ook staatssecretaris Weekers protesteerde. 

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

Kees Kaptein mogelijk slechtste Nederlander uit de oorlog

 

AMSTERDAM, 21-11-2011 - Het populair-wetenschappelijke blad Quest houdt een verkiezing van de slechtste Nederlanders.

 

Uit WO2 staat als hoogste op het lijstje de Haagse politiechef en Jodenjager Kees Kaptein. (foto rechts). Daarnaast ook NSB-leider Anton Mussert en verrader Anton van der Waals. Alledrie zijn ter dood veroordeeld en geëxecuteerd.

 

Kaptein kreeg pas zes weken terug bredere bekendheid na de verschijning van het boek 'Jodenjacht' onder redactie van Ad van Liempt en Jan Kompagnie.  Kaptein heeft volgens het boek Jodenjacht tussen 1500 en 2000 Joden opgespoord, vaak samen met zijn medewerkers.

 

Kaptein was afdelingschef van de speciale groep politiemannen in den Haag, het Judenreferat, die zich vrijwillig bezig hielden met Jodenjacht in opdracht van de Duitsers, in dit geval de SD onder politiegeneraal Rauter.

 

Kaptein mishandelde arrestanten regelmatig met een gloeiende pook en schopte mannen vaak in het kruis 'om hen onvruchtbaar te maken'. Naar eigen zeggen heeft Kaptein tussen de 1750 en 2000 Joden aan de Duitsers overgeleverd. Bij zijn terdoodveroodeling werd als kotief genoemdc: 'het ernstigste en afschuwelijkste geval van jodenvervolging'.

 

Aan het lijstje ontbreekt Klaas-Carel Faber, die momenteel nr 1 staat als meestgezochte oorlogsmisdadiger en aanvankelijk de Nederlandse nationaliteit bezat. Momenteel is hij volgens zijn woongemeente Ingoklstadt Duitser.

 

Foto rechts: verrader Anton van der Waals.

 

Aan het lijstje van Quest ontbreekt ook de enige vrouw die van rechtswege na de oorlog gefusilleerd is vanwege haar verraad, Ans van Dijk. Zij moet meer dan 100 Joden in de val gelokt hebben.

 

(Overigens betwijfelt prof dr A. D. Belinfante in zijn boek 'In plaats van Bijltesdag' over de bijzondere berechting van misdrijven tijdens de oorlog sterk of zij ooit de doodstraf had moeten krijgen, omdat zij als Joodse extra kwetsbaar was voor druk van de Duitsers.)

 

Anton Mussert (foto rechts) staat ook op het lijtje. Hij kreeg als eerste na de oorlog de doodstraf, hoewel het overduidelijk is dat hij zelf als persoon nooit een moord heeft begaan of zelf maar een mishandeling.

 

Hij heeft zelfs een groep Joden voor deportatie behoed, de zogenaamde Barneveld-Joden. Ook in zijn geval spreekt prof Belinfante ernstige twijfel uit over rechtvaardigheid van de doodstraf.

 

Jarenlang is de verrader Anton van der Waals gezien als de slechtste Nederlanders uit de oorlog. Zijn vermelding ligt voor de hand.

 

Hij wordt vaker genoemd als ergste Nederlander. Hij werkte als 'V-mann' (V=Vetrauen) voor de Duitsers, en infiltreerde regelmatig in verzetsgroepen.

 

Vorig jaar liep op deze site een algemene quiz naar kennis van de Tweede Wereldoorlog. Daarin stond ook de vraag wie de ergste Duitsers was geweest.

 

Hans Rauter, de SS-generaal in Nederland, werd gekozen omdat hij de hoogstverantwoordelijke was voor zowel de Jodenrvervolging als voor het vervolgen en executeren van Nederlandse verzetsmensen.

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

'Monument van Verdraagzaamheid'

in Haelen misschien

merkwaardigste van Nederland


AMSTERDAM, 17-11-2011 - Het 'Monument van Verdraagzaamheid' staat in Haelen, een plaats tussen Weert en Roermond in de Limburgse Peel, nu opgegaan in de gemeente Leudal.

 

Het kan gelden als één van de merkwardigste monumenten van Nederland, niet zozeer door zijn vorm maar door zijn bedoeling en door zijn onzichtbare inhoud. Het heeft ook als waarschijnlijk het enige oorlogsmonument in Nederland een Duitse onderscheiding gekregen.

 

Dit brons heeft de vorm van een gebogen zuil met meeuwen die naar alle windstreken vliegen. Het beeld reikt zo'n 3 meter hoog, en staat op een voetstuk van maaskeien (de rivier is vlakbij) van 5 meter diameter.

Het motto op het voestuk luidt:
'DE GESCHIEDENIS IS DE LEERMEESTER VAN HET LEVEN'.

 

Dat is een bekende Latinse uitdrukking, 'Historia magistra vitae' - als je dat op Google zoekt, krijg je ruim 130.000 resultaten. Het blijkt van de Romeinse filosoof, schrijver en staatsman Cicero afkomstig,

Maar vooral bijzonder is wat de voorbijganger hier niet ziet. In het hart van het monument bevindt zich een cd-rom met informatie over de strijd in het Leudal tijdens de bezetting. In het naastgelegen Leudalmuseum zijn deze gegevens te raadplegen. Ook vermeldt de cd de namen van 687 gesneuvelde militairen van 11 nationaliteiten. Bijzonder: daarbij staan ook de Duitsers opgesomd. Het is vrijwel het enige oorlogsmonument in Nederland dat de oude vijanden samen vermeldt.

Het is ook juist de bedoeling van het monument als symbool voor verdraagzaamheid en vrijheid. De halve boog moet volgens de toelichting het goddelijke symboliseren en de meeuwen de vrijheid.

 

Op het beeld staan een zwaard met een lauwerkrans en ineengeslagen handen gekerfd, en deze moeten verwijzen naar de strijd die gestreden is en naar de verbroedering die - zo wil de toelchting de bezoeker graag doen geloven - 'ook na de dood voortleeft'.

 

Het aantal keien in de voet komt overeen mert het aantal militairen die hier stierven, en de elf rode stralen in het plaveisel wijzen op hun nationaliteiten.

 

De zon speelt ook een belangrijke rol in het monument - ook dat is zeer zeldzaam in Nederland. De schaduw van de punt van het beeld valt op 4, 5 en 10 mei en op 16 november exact op de koperen plaatjes in het plaveisel. Die data staan natuurlijk voor de dodenherdenking, de bevrijding van Nederland, de Duitse inval en - buiten de greio minder bekend - de bevrijding van het Leudal herdacht.

Het 'Monument van Verdraagzaamheid' herinnert de inwoners van Haelen aan de WO2 en aan de 687 militairen uit 11 landen die toen in het Leudal omkwamen: het Verenigd Koninkrijk, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada, de Verenigde Staten, Tsjechië, Noorwegen, Duitsland, Oostenrijk, België en natuurlijk Nederland.

 

Eerste doden
Op 10 april 1941, ongeveer een jaar na het begin van de ebzetting, vond het eerste luchtgevecht boven het Leudal plaats. Een Britse bommenwerper en een Duitse nachtjager schoten elkaar naar beneden. Drie Britten en één Duitser zijn hierbij verongelukt. Eén Brit kon tijdig uit zijn vliegtuig springen maar kwam in een boom terecht bij het St.-Jobskapelletje in Nuhnen, zo vermeldt de toelichting op de site van het monument.

 

Bewoners hielpen de vlieger uit de boom om hem te verstoppen, maar iemand had de bezetter al gewaarschuwd. De soldaat ging als krijgsgevangene naar de kazerne in Roermond. In het Leudal zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog dertig vliegtuigen verongelukt: daarbij stierven 97 bemanningsleden, 27 raakten gevangen en 12 van hen konden via clandestiebe pilotenhulplijnen van het verzet ontsnappen.

 

D-Day
Op D-Day, 6 juni 1944 startte de bevrijding van West-Europa toen de geallieerden in Normandië aan land gingen. Na hun strijd door Noord-Frankrijk en België konden de Amerikanen van de 30ste infanterie 'Old Hickory' het grootste deel van Zuid-Limburg te bevrijden.

 

Vervolgens wilden de geallieerden op 17 september 1944 met een gewaagde aanval bedacht door maarschalk Montgomery (operatie 'Market Garden') vanuit België een doorstoot naar Duitsland forceren. Met een nooit eerder gezien aantal luchtlandingstroepen zouden ze in een snelle aanval enkele bruggen over de Maas en de Waal in Noord-Brabant en Gelderland innemen.

 

Er werden 3 complete divisies gedropt: de 101ste US Airborne Divisie bij Eindhoven en Veghel, de 82ste US Airborne Divisie bij Graven en de 1ste Britse Airborne Divisie bij Arnhem en Oosterbeek. dat gebeurde deels per parachute en deels per zweefvliegtuig.

 

Oprichting


 

Volgens de toelichting is het monument in het jaar 2000 door de Stichting Herdenkingsmonument Militairen opgericht Het monument en de bijbejorende militair hostorische gids herinneren aan de gebeurtenissen in de jaren 1940-1945 en de gestorven militairen in het Leudal.

 

De Militair Historische Gids beschrijft ook de strijd in het gebied en informeert over de monumenten in de omgeving.

Het monument werd onthuld op 8 maart 2001 door de Stichting Herdenkingsmonument Militairen. Het ontwerp is naar een idee van de heer John Wagemans, zo leert de website van het Nationaal Comité 4 en 5 mei.

 

Na de onthulling van dit Monument van Verdraagzaamheid is de Stichting Herdenkingsmonument Militairen opgeheven.

 

Het Comité Herdenkingsmonument Militairen ontstond om het monument van in stand te houden en jaarlijks een herdenking te houden, in samenwerking met de Leudalgemeenten.

Het comité doet ook historisch onderzoek om de lijst van gesneuvelde militairen te completeren. De organisatie is op 14 november 2002 onderscheiden met het Versöhnungskreuz der ehemaligen Rurfront 1944/1945.

 

De oorkonde van deze onderscheiding staat hierbij.

 

 

 

Maar de Rijnbrug bij Arnhem bleek, zoals bekend, een brug te ver.

 

Onder leiding van commandant John D. Frost slaagde het 2de bataljon van de 1ste Parachutisten Brigade van de 1ste Airborne Divisie erin om de noordelijke oprit van de oude Rijnbrug te bezetten en deze oprit tijdens de daaropvolgende strijd dagenlang onder vast te houden.

 

De Britse para's hadden alleen niet gerekend op tankeenheden van de Waffen-SS die daar toe4avllig uitrustten en moesten zich onder zware verliezen terugtrekken in de Betuwe.

Nadat de Slag om Arnhem werd verloren, staakten de geallieerden hun aanval. Op 19 september viel ook de Amerikaanse opmars in Zuid-Limburg stil, enkele kilometers ten noorden van Sittard.

 

Stelling

De Duitsers hielden stand bij twee bruggehoofden: één op de westelijke Maasoever in Noord- en Midden-Limburg, en één in het gebied tussen Roermond en Susteren, begrensd door de Roer en de Maas (de 'Roerdriehoek').

 

Op 25 september 1944 kwam de frontlijn in Midden-Limburg langs de kanalen Wessem-Nederweert en de Noordervaart tot stilstand.

 

De bevrijding van het Leudal begon op 14 november 1944. De bloedige strijd in dit gebied kostte in totaal 488 geallieerde en Duitse soldaten hun leven.

 

Ook onder de burgers in die streek vielen in het laatste oorlogsjaar tientallen slachtoffers door beschietingen, bombardementen, mijnen, door gebrek aan medische voorzieningen en door razzia's.

 

Tijdens die razzia's verdwenen 3000 mannen vanaf 16 jaar naar Duitsland; 120 van hem kwamen niet terug.

 

Andere verztsmensen uit de streek hebben vaak met gevaar voor eigen leven onderduikers, vliegeniers, krijgsgevangenen en Joodse landgenoten geholpen uit handen van de bezetter te blijven. Dat kostte sommigen hun leven. Het verzetsmonument in Haelen geeft 13 namen, waarvan 7 van priesters.

 

Onder hen ook de verzetsleiders kapelaans Goossens en Naus en beroemde pater Ludo Bleijs CSSR uit Roermond, die aalmoezenier in de staf van prins Bernhard was en ontvanger van het Verzetskruis. Deze regio was uiterst actief in het verzet.

De ontwerpster van het monument voor verdraagzaamheid is Thea Houben uit Roggel. Een merkwaardig monument.

 

Dit artikel is gebaseerd op o.m. informatie op de site http://www.leudalmonument.nl.

 

TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

VERVOLG VAN VOORPAGINA

'Ik was zo kwaad dat ik zijn deur wilde intrappen'

 

Door: Arnold Karskens in dagblad De Pers

 

AMSTERDAM, 16-11-2011 - De zoon van oorlogsmisdadiger Klaas-Carel Faber wenst zijn vader achter de tralies. Dood is ook goed.

'De deur ging nooit op slot'

De oudste zoon van de voortvluchtige SS’er Klaas-Carel Faber vindt het ‘prima’ als zijn vader snel wordt gepakt.

 

Foto rechts: Faber als jonge man in SS-uniform tijdens de oorlog.


‘Ik heb me verdiept in wat hij heeft gedaan. Ik ben er niet trots op. Ze mogen hem opsluiten. Anders hoop ik dat hij gauw doodgaat’, zegt de 66-jarige Faber in zijn eerste gesprek met de media.

Op verzoek van het Nederlandse ministerie van Justitie oordeelt de rechtbank in het Beierse Ingolstadt binnenkort over het lot van zijn verwekker, de laatste voortvluchtige Nederlandse nazi. De zoon stamt uit Klaas-Carel Fabers eerste huwelijk, met Alida Timmers uit Heemstede. Hij is in juni 1945 geboren en woont in Nederland.

Zie ook Dossier Klaas Faber>>>


‘Ik weet sinds een jaar of tien van zijn bestaan. Mijn moeder heeft het toen uit de doeken gedaan. Ze vertelde dat hij politieagent was en dat ze hem ontmoette in de trein, ergens in 1942-1943. Ze werden verliefd.

Verder wilde ze niks over hem zeggen. Achteraf denk ik dat ze zich er voor geschaamd heeft. Ze was jong en hij had een vlotte babbel.’

Faber juniors herinneringen aan zijn vader zijn vaag. ‘Ik weet alleen nog dat ik hem als kleuter bezocht in de gevangenis van Leeuwarden.’ Als medewerker van de staatsinlichtingen- en veiligheidsdienst van de SS, de Sicherheitsdienst, was Klaas-Carel wegens het medeplegen van 22 moorden veroordeeld tot de doodstraf.

 

Een jaar later werd dit omgezet tot levenslang. Van een gelijkenis tussen vader en zoon is weinig sprake. Ze hebben beiden donker haar, maar de zoon is kleiner dan de rijzige oud- Haarlemmer.

 

Trillend

Het echtpaar Faber scheidde op 8 maart 1951. Een jaar later, op tweede kerstdag 1952, ontsnapte Klaas-Carel samen met zes andere politieke delinquenten uit de Koepelgevangenis van Breda. Sindsdien woont hij in Duitsland. ‘Toen ik voor het eerst van zijn misdaden hoorde, was ik zo kwaad dat ik naar Ingolstadt wilde rijden om bij hem de deur in te trappen.

Puur uit woede. Maar ik heb het uiteindelijk niet gedaan. Waarom weet ik niet.’

De hernieuwde confrontatie met het verleden emotioneert hem. Trillend staat hij in de deuropening van zijn woning. ‘Soms kan ik het uit mijn hoofd zetten. Dan staat er weer een stuk in de krant en wordt alles opgerakeld en dan knijpt het mijn strot dicht.’

Hij is bang voor de reacties van buren en bekenden, al valt hem persoonlijks niks kwalijk te nemen. Vandaar het verzoek geen initialen of woonplaats te melden. Zijn vader is hertrouwd in Duitsland en zou met zijn tweede, ook Nederlandse vrouw drie kinderen hebben, maar die kent hij niet. ‘Ik heb er niets van gemerkt dat hij ooit belangstelling heeft gehad voor mij. Gelukkig niet. Ik voel geen enkele vader-zoon-binding.’

 

Joodse stiefvader

Opvallend feit is dat zijn moeder in 1956 hertrouwt met Philippus Knorringa, een twintig jaar oudere joodse koopman wiens 21-jarige dochter Helena Sylvia Knorringa op 19 november 1942 in Auschwitz is vermoord.

Het huwelijk betekent geen goedmaker voor haar eerdere verbintenis met een nazi, maar is volgens de zoon puur uit liefde ontstaan. ‘Zij zag er armetierig uit en had een kind.’

Zijn stiefvader, die hij als zijn opvoeder ziet en met wie hij een goede relatie had, stierf in 1973. Zijn moeder overleed vijf jaar geleden.

Inmiddels prijkt zijn biologische vader als nummer één op de lijst van meest gezochte oorlogsmisdadigers uit de Tweede Wereldoorlog van het Simon Wiesenthal Centrum. Hoewel bijna 90 jaar heeft Klaas-Carel Faber nimmer spijt betuigd. De zoon benadrukt dat hij de politieke ideeën van zijn vader verafschuwt: ‘Je vraagt je af hoe die mensen zo oud kunnen worden.

Als ik dat op mijn geweten had, was ik al lang de pijp uit gegaan.’

Aldus Arnold Karskens in dagblad De Pers.

 

TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

Tijdens Kristallnacht niet 200, maar 1700 synagogen vernield in Duitsland

 

JERUSALEM, 12-11-2011 - Er komt een encyclopedie over de Reichskristallnacht, aldus het Beth Ashkenaz Synagogue Memorial Project in Jerusalem. Het Reformatorisch Dagblad meldt in een artikel daarover dat er tijdens die nacht van 9 november 1938 niet 200 maar 1700 synagogen zijn vernield.

 

Volgens prof. dr. Meir Schwarz, hoofd van het Beth Ashkenaz Synagogue Memorial Project, zijn er veel meer synagogen vernield dan 191 – desstijds het officiële aantal volgens de autoriteiten. En ook nog meer dan de 1550 die de documentaire op de website van het Ashkenaz House noemt.

 

Schwarz, in 1926 geboren in Neurenberg, maakte mee hoe de synagoge in de stad afbrandde, terwijl de politie en brandweer werkeloos toekeken.

 

Zijn "memorial project" tracht de herinnering aan de verwoeste synagogen in het Duitse Rijk van toen levend te houden en erover te publiceren.

 

Andere gebiedsdelen

„We werken op dit moment aan een encyclopedie over de Reichskristallnacht", laat een medewerker van het Ashkenaz House, Ronen Guttman, aan het Reformatorisch Dagblad weten.

 

„Daarin worden alle getroffen synagogen op een rij gezet en van een korte toelichting voorzien. Voor het eerst hebben we nu ook gekeken naar voormalige Duitse gebieden, zoals Oost-Pruisen (het huidige Polen en Rusland), Silezië en Pomerania (Polen). We zijn erachter gekomen dat er in de "Nacht van het gebroken glas" nog zo’n 200 synagoges meer in brand zijn gestoken. Inmiddels is van 1700 synagogen bekend dat ze tijdens de pogrom zijn verwoest, geplunderd of in brand gestoken."

 

De uitgave verschijnt naar verwachting volgend jaar, in de Verenigde Staten.

 

Ook andere traditionele cijfers klopten vaak niet. Ook het aantal slachtoffers, meldt het RD. Zo kwamen er in de bewuste nacht geen 69 Joden om het leven, maar werden er, aldus prof. Schwarz, „zo’n 2050 vermoord, of pleegden zelfmoord – uit pure wanhoop. Ongeveer 30.000 Joden verdwenen voor kortere of langere tijd in een concentratiekamp." Dat laatste getal wordt de afgelopen jaren al gebruikt.

 

Vorig jaar verscheen het boek "Nooit meer terug naar dat land. Verhalen van slachtoffers over de Kristallnacht 1938" (uitg. De Bezige Bij).

 

Al in 1939 riep de universiteit van Harvard (VS) Joden op die net uit Duitsland waren geëmigreerd om hun ervaringen tijdens de pogrom op papier te zetten. Meer dan 250 emigranten reageerden en ruim 20 getuigenissen zijn in genoemd boek gebundeld.

 

De vraag rijst wat gewone Duitsers destijds vondenvan die nacht. „Over het algemeen onverschillig", zegt Ronen Guttman van het Ashkenaz House in het RD. „Velen waren wel geschokt toen zij de vernielingen zagen, maar slechts een klein gedeelte van de Duitse samenleving keerde zich tegen de vervolgingen."

 

De arts Siegfried Wolff uit Eisenach bevestigde dit beeld, ook in hogere en lagere kringen. In augustus 1939 emigreerde deze Joodse kinderarts uit Duitsland, waar teinduizenden Joden een zeer geïntegreerd leven hadden geleid, naar Nederland. In oktober 1944 werd Wolff in Auschwitz vermoord.

www.ashkenazhouse.org.

 

TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 

 

 


 

Netwerk Oorlogsbronnen lanceert zoeksite

 

AMSTERDAM, 11-11-2011 - In één keer ruim 1 miljoen wo2-bronnen doorzoeken: sinds donderdagmiddag kan dit via de website oorlogsbronnen.nl.

 

Deze lancering van de bètaversie door het NIOD vormt de eerste stap naar één digitale ingang tot WO2-collecties in Nederland. Oorlogsbronnen.nl is een website van het Netwerk Oorlogsbronnen, dat gecoördineerd wordt door het NIOD.

 

 

De dienst werkt voor iedereen die zoekt naar origineel WO2-materiaal. Zoekresultaten kunnen verfijnd worden op onder andere brontype, collectie of jaartal.

 

Maar gebruikers zonder gerichte zoekopdracht kunnen op de site thematisch collecties te bekijken.

 

Daarnaast richt het Netwerk Oorlogsbronnen zich op erfgoedinstellingen met WO2-collecties. Wanneer zij zich aanmelden bij het netwerk kunnen ze een zoekwidget op hun eigen website plaatsen. Zo kan de gebruiker via de websites van alle aangesloten instellingen van de zoekdienst gebruik maken.

 

In Netwerk Oorlogsbronnen werken samen

  • DANS-KNAW,
  • de Koninklijke Bibliotheek,
  • het Nationaal Archief,
  • het Nationaal Comité 4 en 5 mei,
  • het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid en
  • het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies (coördinator).

 

De talloze Tweede Wereldoorlog-collecties die Nederland rijk is, liggen verspreid over het hele land bij musea en (archief)instellingen.

 

Oorlogsbronnen.nl maakt het mogelijk met één zoekopdracht toegang te krijgen tot een groot deel van dit materiaal.

 

Zo zijn Getuigenverhalen van DANS-KNAW, de krantendatabank en Geheugen van Nederland van de KB en de Beeldbank WO2 van het NIOD nu integraal op bronniveau doorzoekbaar.

 

Het is de ambitie deze 1 miljoen foto's, krantenartikelen, films, brochures, affiches, documenten en tijdschriften de komende tijd aan te vullen met nog veel meer bronnen van grote en kleine collectiehouders. Oorlogsbronnen.nl richt zich op zowel hobby-historici als profs.

 

TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 

 


 

 

  Berlijn eert Hitler-aanslagpleger Elser opnieuw

 

BERLIJN, 5-11-2011 – In Berlijn heeft nu een tweede monument voor Georg Elser. Hij was de man die in 1939 vergeefs een bomaanslag op Adolf Hitler pleegde in de Bürgerbräukeller in München. In die stad heeft hij ook al een monument.

Het nieuwe monument bestaat uit een stalen silhouet van 17 meter hoog van Elser en is geplaatst in het centrum van Berlijn op de Wilhelmstrasse. Hier bevonden zich o.m. de Reichskanzlei en de ministeries (nu nog steeds enkele).
Hitler overleefde Elsers bomaanslag van 8 november 1939 in München. Door toeval ging hij enkele minuten voor de explosie weg. Elser zelf werd gegrepen, en na jaren in concentratiekamp Dachau in op 9 april 1945 op bevel van Hitler zelf vermoord in Dachau.

Elser had sterk communistische sympathieën en wees het het nationaalsocialisme volledig af. Hij had al enige tijd in een concentratiekamp gezeten.

 

Hij wist dat Hitler een rede zou houden in de Bürgerbräukeller in München om de mislukte nazi-putsch van 1923 te herdenken, die vandaar uit op gang gekomen was.

 

Foto rechts: Hitler op 8 november 1939 in de Bürgerbräukeller in München.

 

Elser, die een opleiding had als metaaldraaier, bemachtigde explosieven, bouwde een krachtige bom en verborg die met een tijdontsteker in de Bürgerbräukeller.

Hitler en zijn staf vertrokken eerder dan verwacht vanwege slecht weer omdat zij niet per vliegtuig konden reizen maar met de trein naar Berlijn terug moesten. De aanslag doodde 8 mensen en verwondde 63.
Elser werd kort na de aanslag gearresteerd, gemarteld en naar een concentratiekamp gedeporteerd.

 

Het monument voor Elser is ontstaan na een initiatief van de Duitse zakenman Ernst Freiberger. Hij richtte bovendien de Freibergerstichting op die afgelopen juli een boek uitbracht over de aanslag van Elser. Op 8 november, de verjaardag van de aanslag, vindt de officiële ingehuldiging plaats, precies 72 jaar na de aanslag. Het kunstwerk is van staal, werd ontworpen door kunstenaar Ulrich Klages en kostte 200.000 euro.

 

Foto onder: de Bürgerbräukeller na de aanslag.

 

 

TERUG NAAR HOMEPAGE>>>


 

 

Drentse duiker vindt Sowjet-duikboot

 

NIEUW-AMSTERDAM, 5-11-2011 - De Drentse duikschoolhouder Harry Bakker heeft - naar in september al bekend werd - in 2008 met andere duikers voor de kust van Roemenië een vermiste Sowjet-onderzeeër uit WO2 gevonden .

 

Het ging om een Sowjet-duikboot uit de Shtchuka-klasse, de SC-213. Deze speelde in in 1942 een rol bij de ondergang van het Bulgaarse vluchtelingenschip de Struma op 24 februari 1942, dat door deze onderzeeër was getorpedeerd, zo meldt RTV Drente.

 

Van de 769 opvarenden, vooral Joden die op weg waren naar Palestina, overleefde slechts één mens, een jongen van 19 de ramp. De ondergang van de Struma was een van de grotere zeerampen uit de oorlog. Op 14 oktober 1942 werd de duikboot geraakt door een Duitse duikbootjager, waarna de onderzeeër zonk. Naar beide schepen is decennialang gezocht.

 

Harry Bakker stamt uit Nieuw-Amsterdam, maar verhuisde al een aantal jaren terug naar Roemenië. Hij deed zijn ontdekking met een team van duikers en deskundigen uit diverse landen.

 

Foto rechts: onderzeeboot van de Shtchuka-klasse. Foto Wikipedia.

 

Bakker zegt dat de Shtchuka-onderzeeër zich in een redelijke toestand bevindt. Achter de toren is echter flinke schade ontstaan door een zeemijn. Het registratienummer van het schip stond daar, SC-213.

 

De explosie van de zeemijn had de registratie compleet weggevaagd. 'Bovendien was het hele schip begroeid met mosselen', zei Bakker tegen RTV Drente. 'Daardoor konden we heel lang niet lezen wat er op de romp stond. We hebben de hele duikboot moeten schoonmaken.' Het onderzoek naar de herkomst en achtergrond vergde zodoende bijna twee jaar..

 

De duikers wilden het wrak niet binnengaan. 'In de duikboot zitten nog tientallen matrozen', stelt Bakker. "Uit respect voor hen hebben we het wrak niet betreden. We zijn ook geen souvenirjagers.' De duiker vindt het dan ook niet erg dat de 'SC-213' op de bodem van de Zwarte Zee blijft liggen. 'Het is toch een oorlogsgraf.'

 

Zie ook Onderzeedienst - overzicht

 

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

VERVOLG VAN VOORPAGINA

 

Major Kenneth Mayhew RMWO:

'Na de bevrijding moest ik werken voor mijn gezin’

ARTIKEL UIT DE DEFENSIEKRANT -

 

Bij Ridder Militaire Willems-Orde Mayhew ging het in 1946 heel anders. Het burgerleven had al weer zijn gangetje genomen in de omgeving van Ipswich, toen de reserve-majoor werd ontboden op de Nederlandse ambassade in Londen.

 

Mayhew was nog herstellend van een verwonding en kreeg daarom de MWO en de oorkonde met Koninklijke Besluit nummer 29 per post toegestuurd.


Zoals altijd staat er op vermeld dat hij het eerbetoon heeft verdiend voor moed, beleid en trouw. Meer wil Mayhew daar nu niet aan toe voegen. “We zijn op 6 juni 1944 met de invasie op de Franse kust geland. Daarna zijn we snel opgerukt door België naar Nederland. Ik zou gevechtshandelingen door elkaar kunnen halen. Er was niets geheims aan, het is gewoon het geheugen dat me in de steek laat”, zegt de 94-jarige bescheiden.


Twijfel echter geenszins aan de geestelijke en lichamelijke gesteldheid van deze oorlogsheld. Hij heeft tot op hoge leeftijd en op behoorlijk niveau cricket gespeeld. Toen de vertegenwoordiger in kunstmestproducten zeventig werd, begon Mayhew met golf en behaalde nog een handicap van 20. Hij speelt nog, weer of geen weer, twee keer per week met een stel vrienden.

 

Zijn liefde voor de cricketsport gaat zover, dat hij vorig jaar nog met vrouw Patricia (‘Trish’) naar Australië reisde om de wedstrijden rond The Ashes bij te wonen. Verder onderhoudt hij nog steeds de kloeke tuin en loopt dagelijks door de bossen met labrador Wanda. Engelser kan welhaast niet.


Monty
Ken Mayhew was geen beroepsmilitair. Zoals zovele Britse jongens werd hij bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939 opgeroepen dienst te nemen. Hij werd geplaatst bij het Suffolk Regiment. “En dus niet The Royal Norfolk Regiment, zoals op internet staat. Laat ze het maar niet horen”, grapt hij.

 

Zijn eenheid maakte deel uit van het 3e Legerkorps onder leiding van de later legendarische veldmaarschalk Bernard

‘Monty’ Montgomery. Vanaf 1942 zwierf het regiment door Groot-Brittannië om te
oefenen voor de invasie. “Eigenlijk zouden we al in 1940 de oversteek
maken naar Zuid-Frankrijk toen dat deel nog niet was bezet.

 

Gelukkig ging dat niet door. Een groot aantal van onze mannen had net de evacuatie van de stranden van Duinkerken achter de rug. De motivatie om direct terug te gaan was bepaald niet hoog.” Dus volgden er oefeningen op land en ter zee, in samenwerking met de Royal Navy.

 

 

Foto links: Mayhew nu. Foto Defensiekrant.

 

“Heerlijk, in december en januari landingen maken met volle bepakking in het ijskoude water.” De overtocht op 6 juni 1944 (D-Day) begon niet zoals de
grote vloot in Portsmouth, maar eerder in de nacht van 5 juni. Mayhew was toen commandant van een compagnie met 13 Carriers, pantserrupsvoertuigen infanterie.

 

“Onze voertuigen werden in omgebouwde kolenschepen getransporteerd en dat ging erg langzaam.”


Eenmaal op het vaste land had de infanterie zich al een weg gebaand over het strand. “Wij moesten een complex van twaalf bunkers met 150 militairen van het 736 Grenadier Regiment innemen en het plaatsje Colleville-sur- Orne bevrijden.” De codenaam was “Hillman”, zoals alle
acties van het regiment waren vernoemd naar automerken uit die tijd.
Het is een begrip in de omgeving van Colleville, waar sinds 1986 het Comité Les Amis du Suffolk Regiment bestaat.


Daarna bevrijdde de eenheid van Mayhew het plaatsje Flers en vervolgens
ging het snel via België naar Nederland.“Daar moesten we de aansluiting zien te vinden met de troepen die waren geland bij Arnhem (Operatie Market Garden).”


Dat lukte zoals bekend niet, maar het eerste bataljon vierde successen op de grens van Limburg en Gelderland. Zijn compagnie was nadrukkelijk betrokken bij de bevrijding van Weert (22 september 1944), Venray en Overloon (16-19 oktober 1944). In die weken heeft Mayhew zijn sporen verdiend die hem de Militaire Willems-Orde hebben opgeleverd.

 

Dat er zwaar is gevochten in Limburg, blijkt uit de herinnering van Mayhew dat Venray slechts uit een paar huizen bestond. “Ik was compleet verbaasd dat het een vrij grote plaats is.” Het heeft hem een onlosmakelijke band met Nederland gegeven. Hij staat er dan ook op zijn gasten te halen en te brengen van het vliegveld, met zijn 94 jaar. Een bezoek aan de plaatselijke ‘pub’ en een typisch Engelse lunch maken deel uit van de gastvrijheid.

 

Het enige dat niet Brits is, betreft zijn Audi A4. Daarmee geconfronteerd schiet Mayhew in de lach. “Dat je me daar even aan herinnert! Ik was net terug in Engeland na de oorlog, toen ik een Mercedes Benz kreeg aangeboden als bedrijfswagen. Nooit van mijn leven, riep ik toen uit. Maar ja, ik ben 94 en er zijn geen auto’s meer van Britse makelij, haha!”


Dat er geen haatgevoelens meer zijn, bewijst het feit dat de bijeenkomst in Colleville inmiddels wordt bijgewoond door de nazaten van de toenmalige Duitse commandant kolonel Krug. “Hillman (bunkercomplex, red.) werd in 1989 geschonken aan het Suffolk Regiment. We moesten de eigenaresse, mevrouw Lenauld, om toestemming vragen of zij mochten komen. Na twee dagen kwam het antwoord: alleen de zoon en kleinzoon mogen komen, anders komen ze wellicht weer met z’n
allen”.


Het Suffolk Regiment mag dan in 1964 zijn opgegaan in het Royal Anglian Regiment, de leden komen nog jaarlijks bijeen in Bury St. Edmunds. Naast Mayhew is alleen Ron Rogers nog over uit de periode in de Tweede Wereldoorlog.“Hij is ook pas 93”, lacht de Ridder MWO.


Plannen heeft de Ridder Militaire Willems-Orde nog genoeg voor de toekomst. Daarbij hoort een actieve deelneming aan de activiteiten die de MWO met zich meebrengt. “Hij draagt zijn versierselen met grote trots”, meldt vrouw Trish, “zowel naar herdenkingen in Nederland als hier in Engeland. Hij loopt er echter niet mee te koop.” Het siert de bescheidenheid van de Engelsman, die hoopt nog lang deel uit te kunnen maken van de zeer selecte groep Ridders Militaire Willems-Orde.
|| tekst Evert Brouwer

 

 

 TERUG NAAR HOMEPAGE>>>

 


 

Filmarchief NIMH aan internet gekoppeld

 

DEN HAAG, 3-11-2011 - Waarschijnlijk nog dit jaar zullen de catalogi via de nieuwe beeldbank van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) in Den Haag via internet te raadplegen zijn. Nu zijn er vier WO2-films te bekijken.

 

Volgens audiovisueel specialist militaire geschiedenis, drs. Stephan Deiters, is het streven in de toekomst om complete films uit de collectie online te bekijken.

 

In het internet archief van het NIMH op www.defensie.nl/nimh zijn de afgelopen weken 15 bijzondere historische films uit de jaren 1940 - 1975 geplaatst. Daaronder bevinden zich niet alleen instructie- en wervingsfilms, maar ook journaals. Van bijna 900 films waren de eerste 2 tot 3 minuten al te zien. Daaronder een aantal belangwekkende films uit of over de tweede Wereldoorlog.

 

In hun geheel te bekijken zijn de volgende WO2-films:

Met 6500 historische films (complete films en ruwe opnamen) en 500 audio-opnamen beheert het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) in Den Haag een van de grootste militaire audiovisuele collecties in Nederland. De films, die de hele krijgsmacht als onderwerp hebben, zijn voor het grootste gedeelte gemaakt door de AudioVisuele Dienst Defensie (AVDD) en haar voorgangers, zoals de Leger Film- en Fotodienst en Marine Filmdienst.

 

De collecties en de catalogi van het NIMH zijn altijd al toegankelijk geweest voor belangstellenden, maar wie ze wilde raadplegen, moest daarvoor altijd naar de studiezaal in Den Haag komen.

 

Het NIMH krijgt regelmatig films aangeboden door oudgedienden, die vinden dat hun opnamen niet verloren mogen gaan. "Ze kloppen bij ons aan, omdat ze weten dat hun beelden hier verantwoord worden opgeslagen", verduidelijkt Deiters. Zo is het instituut in het bezit gekomen van een groot aantal amateurfilms over de mobilisatie van 1939 - 1940, de Nederlandse inzet in Libanon en de vredesoperaties op de Balkan.

 

"Van tijd tot tijd krijg ik films binnen die zijn teruggevonden als bijvoorbeeld een af te stoten Defensieobject wordt leeggehaald. Als het al in de collectie zit, vergelijk ik de kwaliteit en de beste bewaar ik."

 

De grootste klanten van het filmarchief van het NIMH zijn niet alleen de organisatoren van reünies of grote publieksevenementen, maar ook de media. De omroepen doen graag een beroep op het filmarchief, evenals theaterproducties. Aan de musical Soldaat van Oranje werd beeldmateriaal geleverd en aan afleveringen van Andere Tijden.

 

 

 N I E U W S  -    W O 2  . T K >>> HOME

 

 

 

                                                              

 

 

Verkiezing beste geschiedenissite van start

 

15-12-2011  

Nieuws-wo2.tk is genomineerd voor de Geschiedenis Online Prijs 2011. De verkiezing is vandaag begonnen. Iedereen kan meestemmen. Als u deze site waardevol vindt - klik dan hier en stem!  

 

                                                              

 

 

I  N  D  E  X

Scroll naar beneden om de artikelen te lezen

 


 

 

25-12-2011

KERSTMIS 2011

Van Nederland naar Bastogne en de Zuid-Chinese Zee

 

15-12-2011

Europese Commissie geeft € 4 miljoen aan Auschwitz

 

13-12-2011

Hoogleraar Rüter: Faber en Boere blijven vrij

 

8-12-2011

Jongeren geïnteresseerd in WO2, maar onderwijs schiet tekort

 

7-12-2011

Huiszoeking bij 6 voormalige SS-ers wegens massamoord Oradour

 

06-12-2011

Archeologen starten onderzoek in kamp Westerbork

 

02-12-2011

Zweden steekt $ 65.000 in onderzoek naar verdwenen Jodenredder Wallenberg

 

01-12-2011

Drie nieuwe landen lid van Holocaust-taskforce

 

30-11-2011

Cor Coster werkte voor wel SS, maar was geen lid

 

28-11-2011

Film over 'olieman' Van Hall, geldverstrekker van onderduik

 

24-11-2011

Duitse president Wulff houdt

5 mei-lezing 2012

 

Nieuwe database verzetsmensen op komst

 

22-11-2011

Hannie Schaftherdenking op 27 november

 

21-11-2011

Duitse naheffing op dwangarbeid van de baan


Kees Kaptein mogelijk ergste Nederlander uit de oorlog

 

                                                 

20-11-2011

Duitse naheffing op dwangarbeid van de baan

 

17-11-2011

'Monument van Verdraagzaamheid' in Haelen misschien merkwaardigste van Nederland

 

 

16-11-2011

'Ik was zo kwaad dat ik zijn deur wilde intrappen'

 

 

12-11-2011

Tijdens Kristallnacht niet 200, maar 1700 synagogen vernield in Duitsland

 

 

11-11-2011

Netwerk Oorlogsbronnen lanceert zoeksite

 

 

05-11-2011

Berlijn eert Hitler-aanslagpleger Elser opnieuw

 

Drentse duiker vindt Sowjet-duikboot

 

 

03-11-2011

'Na de bevrijding moest ik werken voor mijn gezin’

 

Filmarchief NIMH aan internet gekoppeld